Midden in de zomer.

Overal is het heerlijk rustig hier, zo midden in de zomer. Heel veel mensen zijn op vakantie. En zeker op deze koele dagen geniet ik van de zomer, warmte is niet zo mijn liefhebberij.

Zoals vaak bespraken mijn man en ik vanmorgen vroeg onze plannen voor de dag, hij heeft wat afspraken en ik nu even niet. En dat vind ik ook wel heerlijk eigenlijk, dagen die je wat kunt om rommelen, dus ik antwoordde: 

'Och ik zie wel, het vult zich wel in'

Tijdens ons dagelijkse ochtend ommetje hadden we wat regen

 én zagen we dat de bramen er al prachtig bijhingen.

Mmmm, ze smaken ook al heerlijk zoet en zijn vol en dik.

Je voelt mijn dagprogramma vast al aankomen.

Direct na het ommetje sprong ik, gewapend met een rol plasticzakjes, op de fiets.

'Ik ga bramenplukken! Tot zo!'

Mijn man met zijn koffie achterlatend.

En wàt hingen de struiken vol, met maar liefst 1.7 kg bramen kwam ik, na een half uurtje plukken, thuis.

En er hangt nog superveel om verder te rijpen voor andere liefhebbers.

Ik moest daarna eerst naar het dorp fietsen, want voor zoveel fruit had ik extra geleisuiker nodig en ook wat extra potjes (want niet genoeg gespaard) 

Die potjes vond in de winkel met huishoudartikelen en ik kocht er meteen zo'n ouderwetse roerzeef bij.

Hopelijk kan ik zo de meeste pitten er uit zeven, wel zo lekker.

Oooh, kijk eens wat mooi, de net gewassen bramen glanzen me tegemoet.

Ik las dat je ze in een beetje water eerst 10 minuten moet koken, tot ze zacht zijn, dan door de zeef.

De gezeefde bramenprut ga je daarna met de geleisuiker mengen en nog een paar minuutjes doorkoken. Daarna vulde ik de gesteriliseerde potjes, deksel erop en aandraaien.

Op de kop laten afkoelen en psssssffff!!!

 Psssssffff???

Eén knalde er open toen hij net op de kop stond.

Nu kán ik de gloeiend hete pot of mijn artrosehanden de schuld geven: maar door zekere onhandigheid was één deksel bepaald niet stevig dichtgedraaid.

Daar stroomde de jam.

Oh, help de hete jam zat echt overal!

Ik was er wel even zoet mee om de ontplofte smurrie op de ruimen en weer schoon te krijgen.

Wist je dat jam kleeft?

Rode vlekken maakt?

Leve de keukenrol, zeep en heet water.

 Maar....trots kan ik nu toch 7, eh 6, goed gevulde potten bramenjam laten zien (en één bodempje....).

En daarbij was mijn dag was welgevuld.

Ik ben nu wel toe aan mijn boek , lekker in mijn luie stoel, buiten zijn er toch steeds kleine buien, en het jaarlijkse jam-avontuur zit er weer op. Het ambachtelijke ervan vind ik leuk.

En dan te bedenken dat ik zelf zelden jam op brood eet....

groetjes, Conny

ps voor de liefhebbers van een creatieve uitdaging: de informatie over de nieuwe creatieve bloghop voor dit najaar vind je rechtsboven in de zijbalk (klik op de foto)