Gewoon een ommetje

Toen ik vanmorgen wakker werd werd ik helemaal vrolijk, eindelijk ZON!!!

Hier in het noorden hadden we een paar mistige dagen deze week en nu ik vrij ben schijnt de zon.

Wat wil je nog meer?!

Het schijnt dat íe gisteren ook al scheen maar toen was ik de hele dag aan het werk en heb er weinig van gezien.

Nu dus gauw Sil (onze hond) aan de lijn, foto toestel mee en een ommetje door de buurt gemaakt!

Ga je mee?

Het licht was geweldig mooi om herfstfoto's te maken!

Eerst op zo'n 200 meter van huis over de brug naar de vaart.

Een zucht wind en daar vallen ze....

Terug over de volgende brug onze buurt weer in.

Langs de vijver.

De natuur is een grote kunstenaar!

Deze jongens vinden het weer tijd om op reis te gaan.

Nog even het schelpenpaadjes langs op weg naar huis.

Als je goed kijkt zie je zoveel moois!

Ik houd van die details, die kleuren, dit licht.

Herfst.

Zonder meer mijn meest favoriete jaargetijde!

Fijne dag allemaal!

De klad zit er een beetje in....

De klad, ja, in het bloggen zit een beetje de klad, ik blog wat minder merk ik.

 Maar vrees niet hoor, ik handwerk nog best veel.

Door allerlei andere dingen komt het er niet van er een berichtje van de te maken.

Vorige week maandag was het dat we weer onze gezellige bee hadden.

Helga (een van de leden) maakt beroepsmatig o.a. theaterkleding en deelt met ons soms haar overschot aan garens (voor school) en stoffen.

Ook nu had ze een enorme tas mee waar wij in mochten grabbelen.

Na aanvankelijke schroom, bedacht een van ons dat we van deze fleurige stofjes heel mooie  goede doelen quilts voor chronisch zieke kinderen in het UMCG kunnen gaan maken.

Toen viel de schroom weg en werden we "hebberig"

Ik ontdekte al 11 kant en klare blokken, zocht er nog het een en ander bij en nog diezelfde middag had ik dit:

Een fleurige top voor op een "hekkenbed" (zoals ons verpleegkundig lid Frea die bedden noemde)

Ik heb er gauw een fleece bij gekocht en zit al een paar avonden door te pitten.

Naast dit quiltje werkte ik nog aan de Irish Chain (zie vorige blogjes) en haakte ik nog wat voor de kerstmarkt waar een vriendin en ik in december zelfgemaakte spullen willen gaan verkopen.

Oudste zoon verjaarde (27 alweer) en vroeg me of ik als cadeau voor hem wel een trui wil breien.

OK, tuurlijk joh....

Dat is lang geleden, een hele trui, maar ook leuk om te doen.

Op de site van Drops design zocht hij een patroon uit.

Via diezelfde site kocht ik bijpassend garen.

Hoofdkleur is zwart, met zachtgrijs ingebreid.

Als je dan dat stukje ziet dat ik af heb....daar zit al een uur of 6 werk in.....

Maar heel leuk om voor mijn zoon een stoere Noorse trui te breien.

(de laatste keer was het nog een kleutertruitje voor hem...)

Vandaag met mijn man in de tuin gewerkt, we hebben, een helaas autoloze, herfstvakantie.

Door vervelende pech staat de auto wel een week in de garage.

Grote reparatie (lees  hele dure...grrr)

Maar goed, we maken van de nood een deugd, de tuin is al weer een stuk opgeknapt.

We weten weer waar de verschillende spieren in ons lijf zitten (uch)

En of ik straks nog breien kan met die stijve vingers, geen idee.

Een boek lezen is ook fijn!

Goede week gewenst, groetjes, Conny

Herfstsfeer

Zaterdag, het huis is weer aan kant en het is tijd weer wat herfstquilts aan de muur te hangen.

Je hebt ze hier misschien al eens langs zien komen.

De Temecula van een paar jaar geleden kan boven de bank in de kamer.

En deze, een groepsquilt gemaakt door de leden van mijn akte K groepje en mijzelf, genaamd Conny's quilt (en daar is mijn blog naar genoemd dus) al jaren oud, hangt bij de eettafel.

Zaterdag al vroeg op pad met hond en camera.

Wat was het weer genieten.

Ook bij mist kun je mooie foto's maken.

Dit weggetje langs een vaart is maar een paar honderd meter van huis.

Ik houd van die "vergane glorie" in de herfst.

Maar in de tuin groeide in een pot, ik vermoed uit gemorst vogelvoer, onlangs ineens nog een late zonnebloem.

En hier kan ik nooit omheen in de herfst.

Zondag heerlijk gewandeld in Drenthe en tussen alles door nog drie randjes aan de sjaal gebreid. Na de zigzag heb ik zelf twee randen bedacht uit mijn boek met Fair Isle patronen.

Fijne week gewenst!

UFO berg te lijf!! Pas op heel veel quiltfoto's!!!!!!!

Goed, ik geef het toe.

 Mijn berg UFO's dreigt om te vallen. 

Na inmiddels  zo'n 28 jaar quiltverslaving loopt het uit de hand.

Mijn UFO berg is nu definitief TE HOOG!! 

Dit is zo langzamerhand de Mount Everest der UFO's......

Mount UFO.

Ook in september kun je goede voornemens hebben.

 Mijn voornemen is om  mijn Mount UFO echt te gaan te verkleinen.

Naast het breien en haken geen nieuwe quiltprojecten, nu echt eerst wat af gaan maken.

Zo, aan dat voornemen zal het niet liggen....

Nu de uitvoering.

Al een paar weken ligt er een baby quiltje/dekentje/speelkleed klaar, op de bies na.

Die klus is te overzien en pakte ik het eerst aan.

De stof voor de bies was zelfs al gesneden.

Even met de machine vast zetten en met de hand zomen.

Dat was snel af.

(nu de baby nog...die is nog onderweg)

Fijn dat die baby quilt nu klaar is, maar dat was maar een klein werkje.

Ik weet niet of ik hier ooit mijn labels al eens heb laten zien?

(dit even terzijde, maar er gaat nog wel zo'n label op het babyquiltje)

Ik gebruik ze al jaren en heb ze ooit HIER besteld.

Ik zag dat ze daar nog steeds te koop zijn.

Goed, nu doorpakken.

Aan de slag met het volgende project dat op mijn UFO berg ligt.

Ik besluit mijn Leaders- Enders project ( zie site Bonnie Hunter) bij de kop te pakken.

Met behulp van haar techniek heb ik in de loop der tijd heel veel 2 1/2 inch blokjes (132) aan elkaar gezet om er een Irish Chain quilt van te maken.

In een vlaag van verstandsverbijstering heb ik de blokjes één voor één gedubbeld en machinaal gequilt.

Verstandsverbijstering, omdat ik toen nog niet door had welke megaklus me nu wachtte om aan de achterzijde alle naden tussen de blokken netjes af te werken.

MEGA.

En daarmee werd dit project een echte UFO.

Twee banen zaten al aan elkaar.

Maar telkens zag ik die mand weer staan, dus ben ik onlangs eerst maar eens begonnen de laatste blokken in rijen vast te naaien.

Ik kreeg de smaak te pakken, het is zo vrolijk met al die scraps.

O die was van een slaapzakje van mijn oudste zoon (bijna 27) en die van een jurkje van mijn dochter en dat snippertje was ooit een gordijntje in het poppenhuis waar ik als kind mee speelde.

Zucht.

Mijmerend en ploeterend bedacht ik een manier om in elk geval de korte naadjes tussen twee blokken met de machine af te werken. (mmm, kan netter, maar zo is de klus te overzien)

Ik zet aan die eerste twee toch nóg een lange baan en ik negeer die open naden aan de achterzijde nog even.

Dat kan later bij de tv wel.

Ofzo....

Kijk eens, al drie banen aan elkaar, het patroon begint zichtbaar te worden.

Mmm toch wel leuk die machine gequilte figuurtjes...

Grrr, Nog meer.... "niet kijken - nu negeren - komt later - naden"

Dit is veel mooier om te zien, al vier banen aan elkaar.

Worstelen achter de naaimachine met die steeds grotere lappen.

Maar hier ben ik zoooooo blij mee: de score is nu 6 banen aan elkaar, dat is de halve quilt!!

En dan straks maar rustig aan met de hand beginnen aan die grrrrr  naden.

Niet alleen de voorkant is scrappy, ook voor de achterkant zijn allerlei resten gebruikt.

Deze 6 losse banen moeten nog maar even wachten, die zijn voor de tweede helft van de quilt.

Fijne dagen gewenst.

Ik heb nog wel even wat te doen.

groetjes vanaf Mount UFO, Conny