Terschelling (2)

 Vandaag neem ik jullie nogmaals mee naar Terschelling. 

Aan het eind van de eerste zaterdag had ik een beetje pech met mijn winterjas. De kapstok was pal naast de deur, en per ongeluk kwam de trekker van mijn jas ertussen, finaal verpulvert! Help, het is steeds maar een graad of 8 a 10, en nu zat ik met een onbruikbare winterjas. De winkels al dicht. Gelukkig had ik ook mijn 'fleece-windvanger-jack' (noem je dat zo?) mee, maar dat is niet dik genoeg, dus laag over laag dan maar. Maandag in Midsland kon ik dan wel geen winterjas kopen (allemaal al uitverkocht) maar wel een wollen ondershirt. Dat heeft me door deze koude dagen heen geholpen. Thuis is de jas inmiddels weer gerepareerd. En op de volgende zondag verloren we ook nog onze handschoenen (daarover schreef ik eerder, met een week ertussen vond ik die van mij uiteindelijk allebei terug)

Dat was dus wel even improviseren....

We verbleven in Formerum en we fietsten naar en, deels over, de Boschplaat.  Ik zat als een soort 'Michelin mannetje' stevig ingepakt in vele laagjes op de fiets. Het ging! 

De Boschplaat is een groot  natuurgebied aan de oostkant van het eiland. Vanwege het broedseizoen is dat voor een groot deel afgesloten voor bezoekers.

Voor de wind via t mooie buitendijkse fietspad langs het wad naar 'oost'.

Je kunt de stilte horen. Hier zijn we op het deel van de Boschplaat dat wel toegankelijk is. Puur genieten vinden wij. Liever dit dan de drukte.

Op een hoog uitzichtduin overzie je een groot deel van het eiland.

Als het fietspad dan eindigt, kun je lopend de duinen oversteken en dan sta je op een prachtig en bijna verlaten strand. Zo breed vind je ze toch alleen maar op de eilanden.

Er zijn ook veel wandelroutes op Terschelling.

In Oosterend moesten we natuurlijk weer een variatie op het beroemde Terschellinger Cranberrygebak testen, voor we weer tegen de wind in terug naar Formerum ploeterden.

groetjes, Conny

Ps. Ivm veel spam op mijn blog modereer ik de reacties eerst. 

Terschelling

Op 27 maart voeren wij het zeegat uit, Harlingen verdween langzamerhand achter de einder. Het was koud en bewolkt maar wij verheugden ons op onze vakantie op Terschelling.

Dit was ons kleine chalet in Formerum voor twee weken, klein maar fijn.

Die eerste middag gingen we natuurlijk even kijken bij de Noordzee, de duinen en het brede strand. Slechts een paar minuten fietsen. Even landen in de eilandsfeer.

Terschelling blijft voor ons altijd bijzonder, altijd denken wij aan augustus 1979 terug. We kampeerden in Formerum, ik met een vriendin, hij met een vriend. We werden verliefd, overwonnen de afstand tussen onze woonplaatsen met brieven en treinen, en dit jaar in augustus zijn we 40 jaar getrouwd. Drie, nu volwassen, kinderen zetten een kroon op onze relatie. En Terschelling bleef een zacht plakje houden waar we geregeld graag naar terug gaan.

De uitgestrekte natuur en de leuke dorpjes. We pakten de fietsen en reden door de duinen naar West Terschelling.

Koud maar droog en zonnig weer. Vanwege de harde wind gingen we heen door de duinen. Aan de westkant van het eiland liggen het prachtige Groene strand en de Noordlander, we troffen het meteen met eb. Een landschap om te inhaleren. Zo mooi en altijd weer anders door de getijden, de lucht en het licht.

'De walvis' als prachtplek om wat te drinken met uitzicht op deze zandplaat. Het dorp West Terschelling zelf was druk dat eerste weekend, dus daar bleven we niet lang hangen, langs de haven en waddendijk fietsten we voor de wind weer terug naar Formerum, dat mooi midden op het eiland ligt. Fijne uitvalsbasis.

Langs het wad ligt een prachtig buitendijks fietspad van West tot aan de Boschplaat bij Oostereind. Hier en daar zijn er wat stukken kwelder waar we vele vogels zagen. Daar kom ik later nog wel op terug.

Terug de dijk over en door de polder (1 á anderhalve kilometer) en daar doemt de bekende 'koffiemolen' van Formerum alweer op.

Wat een heerlijke dag was dit.

En met nog zoveel dagen te gaan was er genoeg tijd en ruimte om heerlijk te lezen, freubelen en te breien aan mijn inbrei sok.

In het huisje was een DVD speler en 's avonds keken we oude DVD's die we van huis meenamen. Even weer wennen hoe zo'n apparaat ook alweer werkt....'t is nu al gedateerd. 

'Amélie' na zoveel jaar weer te zien was een feestje en we begonnen ook nog aan een lange Scandinavische thrillerserie "the eagle" die we uiteindelijk thuis verder uitkijken.

Wordt vervolgd, groetjes Conny

Ps mijn blog wordt weer gespamd, voorlopig ga ik de reacties modereren. 

Maandelijkse bee op maandag

Gisteren kwam onze gezellige quilt en handwerkgroep  'de Freubelfreules' weer bij elkaar.

De tassen die sommige leden meenemen zijn zo mooi om te zien. Pure inspiratie!

 

Deze nieuwe hieronder vonden we een plaatje en nu hopen we dat we van dat lid van de groep tzt een leuke workshop kunnen krijgen....

Vorige week liet ik mijn vorderingen zien met de vogels en bessenquilt waar ik gedurende elke bee aan werk. Ik dacht al bijna klaar te zijn nu de grotere blokken af zijn. Maar ik ontdekte gisteren dat er behalve een reeks cirkels ook nog hartjes en bloemetjes in de randblokjes worden verwerkt.

Oh, wel een heel schattig klein bloemetje, aan de slag dus maar. Gelukkig zit alles al voorbereid en geknipt in mijn speciale bee tas.

Ik werp mij altijd op als groepsfotograaf en naderhand komen die foto's in onze appgroep zodat iedereen nog eens kan nagenieten van alle projecten waar aan gewerkt wordt.

Kijk maar eens mee wat er gister ter tafel kwam.

Zo leuk altijd. En ondanks alle gesprekken lukte het me om 3 kleine bloemetjes af te krijgen.

Nu gaan we gauw genieten van het mooie lenteweer!

groetjes, Conny

ATC ruil van Mieke

 Gisteren kwamen wij thuis van twee heerlijke weken op Terschelling. In de post vond ik de mooie envelop van Mieke met de ruilkaartjes!

Wat een verrassing om open te maken. 

Mieke maakt er altijd veel werk van.  Een mooie kaart om de kaartjes in te versturen. 

Van Hilly kreeg ik deze mooie kaart/ mapje.

En deze kreeg ik van Betty, ook al zo mooi. 

Van Ferarra een mooi envelopje en kaartje in het zwart wit thema ( van mijn bloghop)

Zij maakt elk jaar weer leuke kaartjes maar hoeft er geen voor terug!

En dan nóg een van Mieke, die ook nog eens voor iedereen een prachtig textiel kaartje maakte,  " samen een". 

Mooie titel voor deze zo verbindende kaartjes ruil.  Dank je wel Mieke en alle anderen om er weer een succes van te maken. 

Groetjes Conny

Puttertjes!

 Bij een ommetje zagen we een hele zwerm puttertjes opvliegen.

Eentje vond dat maar onzin en bleef even rustig voor mijn camera zitten poseren.

Ik vind ze prachtig!

groetjes Conny

Creatieve Bloghop # 15

Voorouders

Pittige opdracht, hoe geef je dit thema nu eens creatief vorm?

Oude familiefoto's gingen door mijn handen. Kan ik iets met onze stamboom? 

Ik vond een foto in een tijdschrift met allemaal arbeiders, jaren '20 vorige eeuw ofzo.

Dat past wel bij mijn voorgeschiedenis.

Uiteindelijk bedacht ik me dat de stamboom via de lijn van mijn vader best een eind terug gaat: tot Jan Hendrik van Vastman van het Brandenburgerland, geboren rond 1664. Pas daarna kwam onze familienaam in de stamboom. We veronderstellen dat de familie afstamt van hannekemaaiers, seizoenarbeiders uit Duitsland, die later in en nabij het Groningse Midwolda op het Hoogeland terechtkwamen en vandaar uitzwierven. Sowieso is het een familie van landarbeiders. Hard werk in dienst van de hereboer.

Ik plakte er een foto van mezelf op met onze toen nog heel jonge kinderen: zonder die voorouders hadden wij daar nooit gezeten.

Dat vind ik wel een mooie gedachte.

De mannelijke lijn van vaderskant slingert met voornaam en geboortedatum langs de mannen met hun hoeden.

Mijn beide gastbloggers Iepie en Marjan verrasten me weer met heel bijzondere verhalen.

Het verhaal van Iepie
 

Over mijn voorouders kan ik veel vertellen want ik heb (aan mijn vaders kant) van de ouders van mijn oma van beide kanten een "nazaten boek" en van de vader van mijn opa een stamboom.

Omdat deze verhalen voor een ander niet zo interessant zijn én omdat ik het een creatief tintje wil geven beperk ik mij tot de oma van mijn oma, waar ik naar genoemd ben. Zij is verbonden met de gele roos die je op de handgemaakte tas ziet. De bloem is zo'n 100 jaar oud.

Mijn voornaam Ipie is afkomstig van het Friese Iebeltje, de voornaam van mijn oma, de moeder van mijn vader. Ik herinner mij dat zij ook echt zo genoemd werd. Mijn Beppe (Fries voor oma) werd geboren in 1909. Zij werd vernoemd naar haar oma.

Links op de foto is mijn Beppe, rechts een van haar zussen.

Mijn Beppe's  moeder Johanna (mijn overgrootmoeder) werd geboren in 1888 en kreeg 11 kinderen waarvan mijn Beppe de oudste was. Johanna overleed toen zij nog maar 47 was en haar jongste kind was nog maar 5 jaar. Het verhaal gaat dat Johanna door haar man vergiftigd werd, maar bewijzen daarvoor zijn nooit gevonden. Ik weet ook niet of ernaar gezocht is.

We gaan verder naar de moeder van Johanna, mijn betovergrootmoeder Iebeltje. Zij werd geboren in 1866. Samen met haar man Jan had zij een brandstofhandel en een kruidenierswinkel.

Hier zie je Jan en Iebeltje en de persoonskaart uit de 2e wereldoorlog van Iebeltje.

In de kruidenierswinkel werden ook sigaren verkocht van het merk Turmac. Eind jaren 20 van de vorige eeuw gaf Turmac stoffen plaatjes weg bij de sigaren, de zogenaamde "zijdjes", als reclamemateriaal. Er waren plaatjes van bloemen en vogels, maar ook van vlaggen en filmsterren.  Ze werden aan de muur gehangen of op kleedjes genaaid. 

Op 29 december 1933 werd er een wet aangenomen die tabaksfabrikanten verbood om gratis los reclamemateriaal bij hun producten te verstrekken. De zijdjes werden dus niet meer weggegeven en hoefden blijkbaar ook niet terug naar de fabrikant.

Hier zie je de zijdjes en een sigarenblik.

De zijdjes die mijn betovergrootmoeder over had in de winkel zijn bij mijn Beppe terecht gekomen en doorgegeven aan haar dochter, mijn tante. Van haar kreeg ik ze een paar jaar geleden. Ik naaide er eentje op een tas en de rest bewaar ik in het blikje.

En zo zijn we terug bij de eerste foto, de tas waarmee dit verhaal begon met het opgenaaide zijdje dat samen met de andere zijdjes bij mij terecht kwam door:

Iebeltje, geboren in 1866 (betovergrootmoeder)

Johanna, geboren in 1888 (overgrootmoeder)

Iebeltje, geboren in 1909 (oma)

Johanna, geboren in 1938 (tante)

Iebeltje, geboren in 1964 (ik)

Ipie

Het verhaal van Marjan

Hierbij mijn bijdrage.

De geschiedenis van mijn familie gaat terug tot 1425 en 

zijn echte Friezen.

Ik ben een afstammeling van Grutte Pier en heb hem als voorbeeld genomen voor de opdracht. Foto's van hem zijn er niet maar er is wel een standbeeld en die heb ik bewerkt met rood borduurgaren.

Bewust rood omdat hij nou niet bepaalt zachtzinnig te werk ging met mensen van buiten Friesland.

De agressie die hij had heb ik niet hoor, maar kan niet tegen onrecht en dan, waar mogelijk, verzet ik mij toch.

met vriendelijke groet,

Marjan Adriaanse

 

Deelnemers:

 Kitty, Janny en Rosanne, Josephine,  Frederika, Els, Toos, Bettie, Ferrara, Akkelien, .

. Ria,,   Nicole  Elizabeth Sandra

  Ipie en Marjan (beiden zonder blog) en ik

.