dinsdag 6 december 2016

Het vierde blokje.....

Kijk, het laatste blokje van Winter Wandering (klik) van Jubama, ligt hier al weer klaar om geappliqueerd te worden.


En hier onder, een foto bij lamplicht, is hij klaar. 
Geen engeltjes (zie een paar blogjes terug) maar wel weer een heel sfeervol plaatje.
Ik had geen vogelknoop, dus in de boom zit een piepklein geappliqueerd vogeltje.


Nu kan ik verder met het snijden van de sashings en blokjes, ik heb al een idee om er ook hier een beetje een eigen draai aan te geven. Maar eerst eens bedenken hoe ik de vier blokken in het totaal plaatje ga zetten.....

Zo (1)


Zo (2)


Of zo (3)


Of toch zo (4)


Of nóg weer anders?

Handig om er "denk"-foto's van te maken (ook al is het bij slecht licht) en dan al doende te beslissen.

Fijne dag gewenst.
Groetjes, Conny

zondag 4 december 2016

Winterwandeling

Ga je mee wandelen?
Het is zo mooi berijpt buiten en nog mistig.



Voorzichtig over de houten brug. 
Prachtig die verweerde brugleuning, het ijs lijkt er wel op gegroeid.




De zon doet al goed haar best door de mist heen te breken.




Berijpt zie je de spinnenwebben en draden nog goed.








We zijn weer bij mijn tuin, gauw opwarmen met een lekkere kop koffie.


Fijne zondag, groetjes, Conny

donderdag 1 december 2016

Het gaat winters worden....sokkenwol van Arno en Carlos.


 Afgelopen week hadden we al een voorproefje van de winter die komt. Het vroor zelfs overdag en de wereld was prachtig berijpt.


(klikkerdeklik hierboven om bij dat blog te komen)


De mannen hebben handige sokkenwol ontwikkeld waarmee je gegarandeerd twee identieke sokken kunt breien. Het filmpje was duidelijk en ik bestelde, heel optimistisch, meteen twee bollen van die wol bij Jeannet van Blij dat ik brei.
De wol was nog geen 8 euro per bol en vlot bezorgd.
Ik ben er erg enthousiast over, dus dit wordt een beetje een reclame stukje (zonder aandelen ofzo hoor)


Nu was het wel even uitzoeken hoe het ook alweer zat met sokken breien. 
In mijn hele leven heb ik ooit twee paar gebreid. Dit wordt het derde paar.


En toen aan de slag.
Het gele draadje dat je ziet gebruik je niet, maar het markeert waar je begint (zie de filmpjes van Arne en Carlos via Blij dat ik brei, link hierboven)
De wol is heerlijk zacht en breit fijn, pennen 2 1/2 .
 Na het gele stuk begint, in dit geval, een blauwe boord, 1 recht/1 averecht tot je een ander kleurtje krijgt. Je breit daarna eigenlijk aan een stuk door, de leuke randjes ontstaan helemaal vanzelf. Ben je weer bij de boordkleur (blauw) dan is het tijd om met de hiel te beginnen. Kies je net als ik de handleiding van Landleven: dan gewoon stap voor stap doen wat er staat, de omschrijving is erg duidelijk. Na de hiel krijg je weer andere kleurtjes en kom je daarna weer bij blauw, dan moet je even passen en kun je met de teen beginnen.





En nu sok twee verder afmaken. 
En dan....


Warme wintervoeten!
groetjes, Conny

maandag 28 november 2016

Vleugels..... Winterwandering blok 3 en stormtaart.

Vorige week voelde het alsof ik weer vleugels kreeg.

Vleugels, in de zin van weer van van alles (met mate hoor...)  aan kunnen.(na mijn knie operatie)
Vleugels omdat ik weer auto kan rijden.
Vleugels, omdat ik nu drie maal in de week train op de apparaten bij de fysiotherapeut.
Vleugels, omdat ik tweemaal weer een paar uurtjes op school was.(pittig hoor)
Vleugels, het gevoel dat je krijgt als je weer even onder de mensen kunt zijn.
Vleugels, omdat ik nu ook buiten weer stukjes los loop.
Vleugels omdat ik weer wat kleine boodschapjes heb gedaan.
Vleugels, nu maar hopen dat het laatste blokje van Winterwandering ook een engeltje met vleugels heeft?


Dit weekend kon ik verder werken aan het nieuwe blokje van Winter Wandering, een ontwerp van
 Gail Pan dit maal.

Eerst (ook voor het eerst weer na de operatie) het blokje op de naaimachine in elkaar zetten.


Beetje appliqautie , beetje borduren.
(sorry, de foto;s zijn niet geweldig belicht)


De sterretjes waren geappliqueerd, maar zo stom, ik gebruikte rode inkt op het vlies, 
Toen het blokje af was en te water ging (om dat vlies op te lossen) waren de sterretjes meer rood dan wit.... uithalen dus.


En borduren nu maar....


Kijk hier zijn ze alle drie.


Dit weekend de stormappels geschild, vorige week waaiden de laatsten uit de boom en mijn man had er een emmer vol opgeraapt.


Na al dat schillen bakte ik een plaatappelstormtaart.
Alvast ingevroren voor kerst.


groetjes, Conny

maandag 21 november 2016

Winter Wandering blok 2

Daar was zaterdag alweer het tweede blok van Winter Wandering (klik)
Dit blok is ontworpen door Els Feteris van Bobbin.


Het is een leuk ontwerp, maar ik vind hem nogal bleekjes.
Van een afstandje zie je mijns inziens niet goed dat er twee kerstbomen links en rechts staan, maar zie je vooral de witte ruimte ertussen.


Ik besloot daarom niet te gaan borduren maar het allemaal te gaan appliqueren.
Dus de patroondelen overgenomen op het wateroplosbare vlies waarmee ik zo graag appliqueer.


Het stormachtige weer dit weekend was erg geschikt om lekker binnen aan dit blok te werken.


De wind gierde om het huis, maar ik zat warm en droog.
Langzaam aan ontstond het plaatje in stof. 
Eerst heb ik alles met spelden vastgezet zodat ik nog iets kan veranderen.
 Blok 1 houd ik erbij om de kleuren op elkaar af te kunnen stemmen.


Ik heb aan de linkerkant een extra pakje onder de boom gelegd en de kerstkousen zijn opgehangen.
Nu nog aan een onzichtbaar draadje.


De boomstammen zijn later nog in een ander stofje uitgevoerd en mijn bomen hebben ook een top gekregen. De hartjes tussen de sokken zijn ieniemienie. Kijk maar hoe groot de speld nu lijkt.


En wat dacht je van de stukjes op de teen en hiel van de sokken? 
(de sok helemaal links en die ene rechts)
Dat viel nog niet mee, maar is gelukt dankzij het vlies en het plakken.
Och, ik leg ook nog maar een bal voor een kind onder de boom en als toetje hetzelfde sterretje erbij dat in het eerste blok van Ellen is te zien. 


Zo, nu alles nog even netjes ophangen en de pakjes dicht strikken.
En klaar is dan mijn versie van het tweede blok.
(de bal lijkt nu nog te zweven maar dat komt door de naadtoeslag)


Kijk hier zie je blok 1 en 2 samen, zo horen ze echt mooi bij elkaar.


groetjes, Conny

vrijdag 18 november 2016

Over Floral Beauty, een oud etui en een banaan.

Na het afmaken van het sneeuwman blok van Winter Wandering had ik veel zin om verder te appliqueren. 
Dus ik heb de doos met Floral Beauty lapjes er maar weer bij gepakt en ben aan de slag gegaan.
Gisteren zagen deze twee nieuwe blokjes het daglicht.


Wat een geweldig leuk project is dit toch. En dat voor een naaimachine verslaafde als ik.
Al weken aan het HANDwerken, dankzij mijn knie....




Een ander HANDwerk klusje dat op mij lag te wachten vandaag was het herstelwerk aan een heel oud leren etui.
Dit etui, dat van mijn schoonmoeder was, werd mogelijk al in de jaren dertig van de vorige eeuw door haar gebruikt. Zij ging toen naar de kweekschool om onderwijzeres te worden.
. Mijn man heeft het nu al weer een poosje in gebruik, maar de pennen vielen er de laatste tijd steeds uit omdat de naden los waren geraakt.


Ik beloofde hem dat ik zou proberen het te repareren.
Draad en garen erbij gepakt en nu kijken of ik de naald door de mini gaatjes in het leer kan krijgen.

Je ziet wel dat dit een doorleefd etui is, onooglijk misschien, maar met emotionele waarde voor mijn man. 
Zijn  moeder nam het mee naar de verschillende lagere scholen waar ze les gaf. 
Het lag vast ook thuis op de tafel als zij haar lessen voorbereidde. 
Misschien speelde mijn man als klein jochie wel met de potloden die erin zaten.
 In gedachten zie ik het op zo'n oude lessenaar liggen. 
Hele verhalen zijn er bij te verzinnen.

En nu gaat het oude etui met mijn man in zijn tas mee naar de school waar hij lesgeeft. (
Maar helaas, de pennen liggen steeds weer los in zijn tas, en hij kan er nog geen afscheid van nemen.
Van dit oude leren etui.


Het leer is droog en papierachtig geworden, de naald kan ook buiten de gaatjes om goed door het leer.
Het lijkt erop dat het etui al eerder met de hand is gerepareerd, mijn schoonmoeder hield niet van weggooien. Als het even kon werden spullen weer gerepareerd en versteld.
Misschien is het hele etui ooit wel door haar gemaakt.


Zo, nu kom ik dan bij de banaan uit de kop van dit stukje. Wat heeft de banaan hier nu mee van doen?
Nou van alles.
Ooit las ik op het blog van Marion (Anderson Cottage) dat zij haar leren laarzen poetste met bananenschillen. Ik had net een banaan gegeten en ik herinnerde het me. 
Even uitproberen.
Hieronder zie je dat ik de rechterhelft al heb gedaan, het leer glanst weer!


Haha, wie had dat gedacht van die banaan!?


Het etui is weer helemaal klaar voor gebruik!


Fijne dag verder, groetjes, Conny