donderdag 5 februari 2026

We rommelen nog even door....

IJsvogels

Alle tuinvogels waren gisteren met recht ijsvogels te noemen. 
Door het raam zette ik er een paar op de foto.
Dolblij waren ze met het voer dat ik op de ijzel laag had gestrooid. Komische taferelen soms, als ze wel of niet op het ijs durfden te landen, een balancerende koolmees op een spekgladde veldkei....Ze waren echt voorzichtig.

Pimpelmees


Houtduif


Mevrouw en meneer vink





"Gelukkig hebben we de berm....."

Gister kwam de temperatuur niet boven nul en nu ik dit schrijf is het nóg min 3 en de wind is snijdend koud.

De weercode is nog geel vanmorgen hier in t Groningse. 

Onwerkelijk zijn de berichten van haast lenteachtig weer zuidelijker in het land. Hier vele tinten grijs en de ijzel is alles behalve weg....we rommelen nog even door met het winterse weer.

Gister heb ik me niet buiten gewaagd met die spekgladde ijsstraten. Maar nu leek het op sommige plekken wat beter. De straten die gestrooid zijn, zijn nu ijsvrij. Dus we maakten net een klein ommetje.

Vlakbij huis, aan het eind van het bruggetje,  kun je goed zien hoe we er hier voor staan. Ook de sneeuw is nog steeds niet weg op het land. Kijk goed waar je loopt!


 

De vaart is nog bedekt met stevig ijs en de berm is gelukkig stroef. We lopen er vaak op, om gladde stukken te vermijden.

Het uitzicht links, wel stilstaan om te kijken anders ga je om....


Op zo'n plaat ijs....(dit is ons pad....)


Bij een volgend bruggetje de wijk weer in, hier gaan we maar niet heen.


Spekglad!

Het ijs is goed beproeft, roept herinneringen op aan vroeger. Op de ondiepe dobbe is gister volop geschaatst, want de scholen bleven dicht.

Nee, we gaan niet linksaf....


Met argusogen volg ik de voorspellingen. Want....


Een deel van mijn bagage is gepakt, morgen boodschappen doen, wat "freules" ophalen en dan naar Vlagtwedde. We gaan er een weekend op uit met onze quiltgroep de Freubelfreules.
Daar heb ik me toch een zin in. Even er uit, even niet alleen maar, huis, tuin en buurt.
Zoveel leuke dingen af moeten zeggen de laatste maand, ik duim dat het nu goed komt.
De temperatuur lijkt boven nul te gaan komen, helpen jullie ons duimen?

groetjes, Conny
Uit ijzig Groningen

woensdag 4 februari 2026

Creatieve Bloghop # 11 en code rood

Langzamerhand voelt het als overwinteren hier in Groningen. Gewekt met een nl alert.
Code rood. 


Scholen en bibliotheken dicht. Het is heel stil op straat. 




Het ziet er dan ook spekglad uit.


En matglas in de bijkeuken.


Binnenblijven en genieten van de bloghop berichten staat er vandaag op het menu.


Vintage


Een gevonden foto van verre familieleden van mijn man. De foto is zo oud dat we niet weten wie de mensen op dit portret zijn. Ik heb hen in een zachte collage omgeving gezet om de sfeer van vroeger op te roepen. 
Tegenwoordig noemen we dat vintage, vroeger dus.


De bijdrage van Marjan:

Hierbij mijn bijdrage.

Ik stuur twee foto's.
De ene is geen eigen ontwerp.
Het is een motief wat zo af en toe wel eens een keer ergens voorbij komt.
Het heeft me altijd geïnteresseerd hoe die nou in elkaar zit.
Het lijkt zo eenvoudig maar is het niet.

De tweede is mijn eigen ontwerp en heb retropapier gebruikt 

met vriendelijke groet 

Marjan 





De bijdrage van Ipie:


Omdat ik al meer dan 2 weken ziek ben en toch iets wilde insturen maakte ik een foto-collage van spullen die ik voorhanden had.

Het oudste is het schelpenkistje met de foto van mijn vader. Hij gaf het in 1954 aan mijn moeder toen hij op vakantie geweest was met vrienden. Hij was toen 20 en zij 17.

Het Poesiealbum is uit 1971. Ik kreeg het op mijn 7e verjaardag.

Beertje Colargol herinner ik mij vooral nog van (zwart-wit) televisie eind jaren 60. Er hoorde een liedje bij:
Ik ben Beertje Colargol
Beertje dat kan zingen
Traladoremifasol
Ik dans erbij, het is te dol...

Het kleine boekje en het kwartetspel kreeg ik ooit op een verjaardagsfeestje van vriendinnetjes.

De boekjes van Bakkertje Deeg en Tup en Joep zijn Sinterklaascadeaus van Pake en Beppe.

Het boekje van het Kleine Walvisje was een troostcadeautje toen ik toen ik mijn arm brak. Ik was toen 5 jaar.

Ik leer lezen in een wip kreeg ik omdat ik vond dat het op school veel te lang duurde. Zó kon ik thuis oefenen. Lang heb ik gedacht dat er een fout op de voorkant zit. Je zit immers óp een wip en niet er in...

Het borduurwerkje komt van de Veluwe. We waren daar op vakantie in 1975. Het regende alle dagen en ik verveelde me erg. Daarom mocht ik iets uitzoeken in een dorpswinkel. Het werkje hing daarna bijna 50 jaar bij mijn ouders/moeder thuis.

Allemaal echt vintage dus.

Groeten,
Ipie



Deelnemers:

 Kitty, Janny en RosanneJosephine,  Frederika, ElsToos, Bettie, FerraraAkkelien

ElizabethRia,

Nicole 

  Ipie en Marjan (beiden zonder blog) en ik


maandag 2 februari 2026

Brrrr.

Min drie vanmorgen.
Brrr, t blijft winteren in Groningen.
Landelijk zijn de verschillen best groot in temperatuur.
De sneeuwresten zijn nog niet verdwenen hier want ook gister werd het hoogstens 0 of 1 graad.


Desondanks kondigen de sneeuwklokjes de komende lente aan.


Gistermiddag wandelden we in de Onlanden, een stuk nieuwe natuur vlakbij de stad.  Even met de auto er op uit naar "de Onlanderij",  mooi startpunt voor een wandeling. Vooral ook omdat je daar naderhand  kunt opwarmen met wat warms en lekkers.
Heerlijk om even ergens anders te zijn, we waren veel thuis in januari vanwege alle sneeuw en gladheid, wandelden alleen in onze eigen buurt. Moesten wat leuke afspraken helaas afzeggen.
Dochter even opgehaald, die had ook wel zin in een ommetje in de Onlanden.


Koud en een gure wind, leve alle mutsen, sjaals en andere extra warme kledingstukken.


Je ziet de kou nog wel af aan de plaatjes. Hoewel de zon scheen toen we van huis gingen, was die tijdens de wandeling verdwenen. Het water is grotendeels bevroren.


Mooi om te zien hoeveel water er nu was dankzij alle regen en sneeuw. In de zomer staat er aanzienlijk minder.


 

Geen leuke dieren gezien ditmaal, die verscholen zich vast op een beschut plekje.



De temperatuur van rond 0 of 1 graad maakte het weggetjes snotterig, ik stapte tot tweemaal toe in een onverwachte natte modderkuil (onder de sneeuw). Gelukkig kunnen mijn schoenen het hebben.







Gauw naar binnen in "de Onlanderij", warm drinken en een stukje appeltaart hadden we wel verdient.

groetjes, Conny

zaterdag 31 januari 2026

Bijvangst

 Sneeuw, we hebben bijna al de hele maand sneeuw. ijs of ijzel hier in Groningen. Gister lag er weer zo'n 5 cm. Na onze wandeling kwam de zon er door en besloot ik meteen maar een half uurtje te gaan tellen voor de jaarlijkse tuinvogeltelling.

Met die sneeuw zijn ze blij met wat extra voer elke dag.

Ditmaal wonnen de vinken.

         De resultaten van jouw telling       

Dit is de telling die we van jou hebben ontvangen:

  • Huismus: 2
  • Koolmees: 3
  • Merel: 2
  • Pimpelmees: 2
  • Roodborst: 1
  • Spreeuw: 1
  • Turkse tortel: 1
  • Vink: 6

De tortelduif  zit zich te warmen in de zon, die de hele middag uitbundig scheen. Net na mijn telling zaten er zelfs 9 vinken tegelijk in de tuin, en 3 tortels en 5 spreeuwen....het blijft een moment opname.
Toch hoopte ik stiekem dat de groene en de grote bonte specht zich ook nog even zouden melden. Maar ook zonder hen kan ik dagelijks van de wat gewonere tuinvogels genieten.


Bijvangst:

Tijdens het tellen zag ik nog iemand die veel zin had in het gestrooide voer: 





Heel schrikachtig was deze kleine muis (op nog geen 3 meter van het raam). Hap en wegwezen. Hap en ren, steeds terug naar zijn schuilplaats onder de steen. Maar fotogeniek vond ik hem zeker!

Door dit voortdurende winterweer zijn we veel thuis, (voorspelde) ijzel en sneeuw doorkruiste al menig plan.
Gelukkig is mijn hand al weer aardig goed en kan ik weer haken. Ik werkte gister fijn verder aan de grannysquares terwijl de zon vrolijk de kamer inscheen.


Vandaag is het net boven nul en een wat miezerig regentje valt zo nu en dan, de sneeuw begint een beetje te verdwijnen maar het is nog steeds wit.

Goed weekend gewenst, Conny

donderdag 29 januari 2026

Daar gaan we weer.....

 Ja hoor, weer sneeuw, glibberend waagt de roek zich op het ijs....


Ik ben ditmaal zo verstandig meteen de spikes weer onder mijn schoenen te doen.


Lekker veel grip in de sneeuw.


Gister was het al weer een witte wereld hier in Groningen, een poederlaagje bleef liggen en vanmorgen valt er meer en is alles weer met sneeuw bedekt. Ik maak een ommetje met mijn camera, want laatst zagen we twee spelende eekhoorns in onze wijk. Ze holden en klauterden behendig over de takken. 
Ik zag er één maar die kreeg ik helaas niet op de foto.


Maar dit soort stillevens blijven ook mooi om te zien.



En natuurlijk nog wat vogels: een vinkje eet zaden uit de elzenproppen.


Kleumende eenden op het ijs, met de voetjes in het water, het vriest nauwelijks.

En deze meeuw wacht ook geduldig tot het weer over is.


Ik strooi weer extra voer voor de vogels in de tuin.
Met dit weer zitten er vaak vogels in het nieuwe huisje te schuilen.


Fijne dag gewenst, groetjes, Conny

donderdag 22 januari 2026

Ijshaar

 Vanmorgen waren we met een paar mensen van onze IVN fotowerkgroep op stap in de Lettelberterpetten. Een gebied bij het Leekstermeer (bij Leek, ten westen van Groningen) met petgaten, waaruit vroeger turf werd gewonnen en dat nu een nat broekbos is.

Een van onze leden wist dat de omstandigheden goed waren om ijshaar te kunnen gaan zien.

Ijshaar is vocht dat uit dood hout lekt en bevriest. Het vroor 3 graden maar het waaide ook hard. Dat laatste maakte de kans klein dat we iets zouden gaan vinden.

Toch genoten we meteen al van de zon, die net stralend op was gekomen.

Vol goede moed gingen we warm ingepakt op pad.



Hier zie je het broekbos, de bomen staan eigenlijk bijna altijd met de voeten in het water. Nu in het ijs.


In het bos was het beschut, geen wind meer en de zon nog niet te fel. Het bleef vriezen en we hebben ontzettend veel ijshaar gezien! Ik zag het nooit eerder in het echt. Wat een geluk hadden we. Hier een kleine greep uit al het moois dat we zagen.


Bij de vogelkijkhut vormden bevroren belletjes een fraai geheel om de tak en het riet in het watertje.




Nog even klommen we de uitkijktoren op om over het Leekstermeer te kijken.



Toen liepen we, inmiddels aardig verkleumd, door de gure wind over het dijkje terug naar de auto's.
We hadden een topochtend!


Triggervinger.
Ik hield mijn camera vooral links vast en kon hem met rechts alweer heel aardig bedienen. Ik ben er nog niet, maar te gaat steeds wat verder de goede kant uit met mijn hand. Typen lukt ook al weer prima.

groetjes Conny