1: ondersteboven. Creatieve bloghop: we gaan weer beginnen!

Creatieve bloghop 26-27

Hoera, het is weer zo ver, we gaan weer beginnen met de creatieve uitdaging.

Een flink aantal mensen gaat proberen om elke 14 dagen een uitwerking te geven op een door mij verzonnen opdracht, we delen het resultaat weer op ons blog.

Een ieder is helemaal vrij om een uitwerking te kiezen. 

Voor meer informatie zie in de rechter zijbalk.

Meedoen kan alle keren of zo nu en dan, net wat bij jou past.

Als je wilt dat ik de link van jouw blog hieronder deel, meld het even bij de reacties.

De eerste opdracht:

nr. 1: Ondersteboven

Tjonge, wat een breinbreker vond ik dit, ik kreeg eerst maar geen ideeën voor een collage.

Maar ineens ging het, toen ik die foto van de twee jonge vrouwen vond.

De één ligt ondersteboven op de rug van de ander.

De jongeman is er ondersteboven van.

Dan nog maar wat malle vissen erbij die ook ondersteboven hangen.

De achtergrond is deels gestempeld en ingekleurd.

Pff, de kop is er af.

Ditmaal lift niemand mee op mijn blog.

Hier zijn de links naar de deelnemers: 

Een flinke groep ditmaal, sommige mensen proberen soms mee te doen 👍

 Kitty, Janny (en Rosanne?), Josephine, Bettie, Ferrara, Akkelien, Ria, Elizabeth,  Sandra,

Rian, Celine, Hannie, Marlien

Soms doen mee: Albertje, Judy, Marjolijn, Dorothé, Jeanne

Heel veel kijk- en maakplezier gewenst.

groetjes, Conny

Wauw, wat een feestelijk weekend!

Op 29 augustus 1986 zijn wij getrouwd.

Deze afgelopen zaterdag was dat 40 jaar geleden, tijd voor een feestje!

We huurden een huisje op Suyderoog in het Lauwersmeergebied.

Al in januari legden wij een boottocht op het wad vast, met wandelen op de Engelsmanplaat met een gids (beetje wadlopen) en zeehonden kijken. We willen onze familie laten kennismaken met het gebied dat ons zo na aan het hart ligt en dat de meesten niet kennen. De hele familie van ons beiden: neven, nichten, broers, zussen, aanhang, iedereen was super enthousiast. Catering geregeld voor op de boot. Vele regelden overnachting in de buurt, want ze wonen allemaal ver weg.

Gaandeweg de vorige week zagen wij de steeds slechtere weerberichten langskomen. De kapitein had maandag al laten weten dat we bij windkracht 6 west - zuidwest, het wad niet op konden.

We duimden en hoopten en dachten na over een plan B, tamelijk stressvol.

Donderdagavond rond 10 uur kwam het gevreesde bericht, het varen kan niet doorgaan, windkracht 6 - 7 verwacht op het wad.... Boot en cateraar werden door de kapitein geannuleerd.

Help! Wat nu?! Zaterdag komt iedereen al.

Plan B zou kunnen als het droog was, en anders een museum ofzo, of in het ergste geval: bowlen op het park....grrr

Maar het meest stressvolle was wel om, 1 dag van te voren, iets te regelen om met 22 mensen uit eten te kunnen gaan in de omgeving van het Lauwersmeer (weinig dorpen en al helemaal geen stad nabij...)

Donderdagavond laat hadden we een lijstje restaurants in de omgeving klaarliggen.

Dat we slecht sliepen behoeft geen betoog.

Vrijdagmorgen om half 9 was het gelukkig meteen raak bij het eerste restaurant op ons lijstje.

Pfff, dat was een pak van ons hart. 

In de middag reden we naar Groningen om de zoons van de trein te halen.

Bij dochter nog meer stress, het gezamenlijk gemaakte cadeau werd niet op de aangegeven tijd bezorgd.

Toen het er na een uurtje theedrinken nog niet was, reden we toch maar naar het park.

Een fijne avond met zijn vijven in het huisje volgde.

Zaterdag. We hangen de slingers op, het weer werkt mee, plan B gaat lukken!!

Iedereen komt binnen met goede zin. Mooie woorden worden gesproken en gezongen.

Een warm bad vol familie.

Wat een rijkdom.

Na de taart gaan we naar Paesens Moddergat, wandelen in de kwelder. 

Ik vertelde eerst het verhaal van de ramp van Moddergat in 1883. 

In een zware storm kwamen op 6 maart 83 mannen en jongens van de vissersvloot van Paesens Moddergat om het leven.

 Het was een goed voorjaar en de kleine scheepjes, net groot genoeg voor 5 man, hun visnetten en vangst, werden uit de winterstalling gehaald. Men had besloten om naar het 'Scholveld' bij Borkum te varen, zo'n 50 km verderop.  In de nacht van 5 maart 1883 voeren de mannen en jongens weg van de rede van Paesens. In de vroege morgen al konden de netten worden uitgeworpen.

In de loop van de dag trok de wind aan, 'een zwarte lucht kwam plat op het water aanzetten', terugkeren lukte niet meer.

'Golven als schuren zo hoog'.

De kleine schepen waren niet bestand tegen die enorme golven. Slechts 3 van de 22 schepen kwamen terug in het kleine dorpje aan de zeedijk. De vrouwen en kinderen in rouw en diepe armoede achterlatend.

Voor mijn kant van de familie is dit een redelijk bekend verhaal dat ook mijn voorouders betreft. 

Mijn moeder werd in Moddergat geboren.

Haar Oerpake, overgrootvader, was getrouwd met de dochter van Douwe Jelles Basteleur. Met 4 anderen voer Douwe in de WL 7, 'de Twee gebroeders', het was volgens overlevenden, het eerste schip dat verging.

Op de dijk gingen wij eerst naar het monument dat deze ramp gedenkt, stonden stil bij de plaquette van Douwe Jelles. Onder de indruk liepen we met zijn allen de kwelder in (Paezeumerlanen) 

Heerlijk uitwaaien, donkere luchten maar we hielden het droog. Het was laag water (we zouden  zo'n beetje op dat moment anders op de Engelsmanplaat hebben wadgelopen) 

Het weidse wad was prachtig.

Iedereen genoot.

(een paar neven en nichten heeft al plannen om te  gaan wadlopen naar Schiermonnikoog)

Ik heb vooral foto's met mensen er op en die laat ik nooit op mijn blog zien. Daarom wat natuurfoto's bij het verhaal.

Na Moddergat hebben we heerlijk gegeten in Esonstad (bij Oostmahoorn) de familiebanden zijn weer stevig aangehaald.

Wat was het gezellig en fijn allemaal. We hebben er enorm van genoten.

De meeste mensen vertrokken en met zijn negenen maakten we zondag nog een mooie wandeling en aten een lekkere pizza.

Wat een top weekend was dit.

Nu heerlijk nagenieten met het mooie boek dat inmiddels wél bij dochter was aangekomen.

groetjes, Conny

Foto op vrijdag 2

NR. 2 die ik afstreep op de foto-bingokaart: Fietsen

(uitleg klik op de bingo kaart aan de rechter zijkant)

In mijn fietsmapje staan al bijna 400 fiets foto's!!  waaronder twee collages.

Nederland fietsland en ik fiets ook graag. Ik legde veel gewone fietsen vast maar ook bijzondere.

Ook in het buitenland legde ik fietsen vast.

Nog wat opvallende fietsen....

Bijna-vergane-fiets.

Ingegraven-fiets

Ingesneeuwde-fiets

Overwoekerde-fiets

'Hier is het fietspad-fiets'

Vergane-glorie-fietsje

Gekneusde-fiets

Houten-fiets

Oorlogsmonument-maar-nu-gestolen-fiets

Parasol-fiets

Steel- mij-niet-fiets

Hier-leren-we-jong-fetsen 

enz. enz. enz. 

Het is een verslavend foto project, fietsen zie je altijd en overal. Hoe meer je er op let, hoe meer je ziet.

Alle bak-,  bloemen- en gewone fietsen sla ik voor nu maar even over....

groetjes. Conny

 

Foto op vrijdag

 Bij mevrouw W kwam ik iets leuks tegen op haar blog. (klik)

Een foto bingo!

Het idee komt hier vandaan, Satur9 (klik)

Ik ben een enthousiaste hobby fotograaf en het lijkt me een leuke uitdaging geregeld een foto opdracht op de bingokaart af te kunnen strepen. Je gaat er vooral voor op zoek in je eigen fotoarchief of maakt er nieuwe foto's voor. Op de foto zie je bloemen al afgestreept, maar ik kies voor nr. 1: brievenbussen. Je mag de volgorde zelf bepalen.

Ik ga het 'foto op vrijdag' noemen. 

Al jaren fotografeer ik verschillende thema's, waarvan ik een aantal al in de bingo terug zie.

Brievenbussen verzamelde ik zo in een mapje, heel gewone maar ook bijzondere exemplaren. Een paar van de opvallendste laat ik vandaag hier zien.

Vaak verzamelde ik ze op wandelingen.

Deze laatste zag ik in Veere, je vraagt je af of er echt brieven in gedaan worden.

Maar bijzonder is ie zeker.

groetjes, Conny

In hogere sferen

Via iemand van de IVN fotowerkgroep waarvan ik lid ben, 

kreeg ik de tip om vogels te gaan kijken bij kwelder

 Westhoek in Friesland. 

De kwelder ligt ten noord westen

 van Leeuwarden aan de waddendijk.

Voor ons toch ook wel een 

uurtje rijden maar het weer

 was er prima voor gisteren,

 dus gingen we op pad.

Eerst hadden we nog wat 

informatie gelezen op de 

site van  ït Fryske Gea:

(sorry blogger zit te klieren met mijn layout)

Kwelder Westhoek is een vrij smal 

en relatief jong kweldergebied langs

 de zeedijk tussen de buurtschappen 

Westhoek en Koehool. 

Vooral tijdens de vogeltrek in 

voor- en najaar is het er een

 komen en gaan van tienduizenden vogels.

Kwelder Westhoek is een stukje ‘nieuwe

 natuur’ en een vrij jong kweldergebied.

 Vroeger kreeg de plaatselijke bevolking

 hier zwemles. Door de zandige bodem

 was het voor de kinderen een veilige plek

 om kennis te maken met het water van

 de Waddenzee. Het gebied veranderde

 drastisch na de aanleg van de Afsluitdijk.

De waterstromen in de Waddenzee 

veranderden en hierdoor kwam 

er voor de kust steeds meer slik te

 liggen. De kwelder groeide langzaam

 aan en een prachtig natuurgebied

 ontstond. Een bijzondere situatie.

 Kwelder Westhoek is daarmee

 de enige vastelandskwelder in

 Friesland die op natuurlijke wijze

 is ontstaan.

We zochten op internet op wanneer het hoog water zou zijn. Om te genieten van de vogels werd aangeraden er ruim een uur eerder te zijn. We waren er even na 12 uur, hoogwater om half 2. Eerst al even genieten op de dijk van het weidse uitzicht en de prachtige wolkenlucht.

 

We liepen tot waar het groen eindigt, daar stonden al vele fotografen en mensen met verrekijkers klaar.

Al gauw waren we getuige van een vogelspektakel. Omdat de vogels bij eb op het wad foerageren, worden ze door het hoger wordende water naar drogere delen gedreven. Massaal vliegen ze met duizenden op om weer wat dichter bij de droge kwelder te kunnen rusten.

De foto hieronder is niet scherp maar geeft de massa vogels wel goed weer.

Hier kan ik de vele kluten goed onderscheiden.

We hoorden wulpen, grutto's, bonte strandlopers, tureluurs, zilverplevieren, bontbekplevieren.

Maar ze zijn in die enorme zwermen niet te onderscheiden.

Ik moest al enorm inzoomen, ik heb niet zo'n "toeter" op de camera die de fotografen naast ons hadden, zij kunnen misschien de individuele vogels er scherp op zetten. 

Maar hoe dan ook is de ervaring om hier getuige van te zijn niet in foto's te vangen. De weidsheid van het landschap, de megagrote zwermen van links naar rechts en van rechts naar links, het ruisen van al die vleugels als ze opstijgen. Heel bijzonder was het.

Ademloos stonden we te kijken, net als al die andere toeschouwers trouwens.

De vogels kwamen tot rust toen het water niet verder steeg. Wij gingen daarna op ons gemak op huis aan, eerst wat drinken bij de Zwarte Haan, horeca die een eindje verderop tegen de dijk aan ligt.

We reden via de Oude Biltdijk langs prachtige lintbebouwing op een oude dijk, weer westwaarts. Kleine huizen, maar heel charmant.

Langs Holwerd gingen we en maakten nog een stop in Wierum. Wierum ligt in de bocht van de waddendijk. Daar moet je gewoon even blijven kijken.

Daarna verder huiswaarts via de Friese kant van het Lauwersmeer. 

Een heerlijke dag uit was het.

groetjes, Conny

Een dagje uitwaaien op Borkum

Al een tijdje stond voor vorige week donderdag een dagje Borkum met onze dochter gepland. Wat een geluk dat het niet heet was die dag (18-19 graden) en het waaide enorm.

Rond kwart voor 10 waren we in de foeilelijke Eemshaven en voeren even later in 50 minuten naar Borkum. Het Duitse wadden eiland ligt boven Groningen en de Dollard.

Op de heenweg zaten we heerlijk buiten op het bovendek.

In de haven van Borkum stond het (rode) treintje al klaar dat iedereen van de boot naar het 7 km verder gelegen dorp brengt. voor mij was het de vierde keer hier (een aantal teamuitjes eerder en een keer met dochter) Mijn man was er nooit geweest vandaar dat we hier nu heen gingen. Maar eerlijk gezegd heb ik liever de Nederlandse eilanden met de oude en meer intieme dorpjes dan deze drukke en heel andere badcultuur op dit eiland. (Na deze dag is mijn man het roerend met mij eens)

Maar het enorm brede strand en de zee zijn natuurlijk altijd prachtig. 

De te huren 'strandkorben' die je hier overal bij het dorp op het strand ziet, vind ik fotogeniek.

Vanwege de wind en temperatuur waren ze bijna zonder uitzondering leeg en stonden kriskras over het strand.

Bij de muziekkoepel.

Zelfs in het wild op het duin staan ze, wie sleept ze daar nu heen? En zit het lekker in zo'n scheve stoel...?

Na de koffie in het erg drukke dorp, gingen we snel aan de wandel langs het strand, heerlijk uitwaaien (minstens windkracht 6)

De wind maakte mooie sculpturen in het zand en onze benen werden gezandstraald, maar dat mocht de pret niet drukken.

Blik op het dorp vanaf het brede strand: flats tot aan zee, niet te vergelijken met onze eilanden....

De branding is hoog en ruig, mooi spektakel.

Het licht is altijd zo mooi aan zee.

Wie zouden dit mooie dier gemaakt hebben?

Een forse, maar ook heel mooie blauwe kwal.

Het raakt meer bewolkt, een paar spetters zelfs. Naar het duinrestaurant gaan we en na een pauze wandelen we door de (groene) duinen terug naar het dorp.

Ik maakte daar geen foto's, het is allemaal vrij nieuw en spreekt mij niet zo aan. 

Nog even uitkijken over de boulevard en dan weer in de trein naar de boot en naar huis.

Een uurtje rijden vanaf de Eemshaven zijn we weer thuis, dochter weer in de stad afgeleverd. Een gezellige dag uitwaaien met elkaar.

groetjes, Conny