Op de fiets.

En dan is het alweer augustus. 

Vanmorgen voor het echt heet werd gingen we een stukje fietsen. Via allerlei prachtige omwegen via het bos richting Roden (Drenthe), het Leekstermeer naar Lettelbert (Groningen) en Enumatil.

In Enumatil hoopten we op een koffiepauze bij het schattige café van Tante Til, maar dat was helaas niet open. (wel een aanrader,  mocht je hier eens in de buurt zijn: neem dan ook vooral hun Groningse poffert!)

Dus wat water en een korte pauze bij de brug van Enumatil. Til betekent brug. En deze brug (over het Hoendiep) wordt nat gehouden vanwege de hitte van dit moment, dat had ik nog niet eerder gezien.

Enumatil is een typerend Gronings dorp in onze mooie (en uitgestrekte) gemeente Westerkwartier. We namen even de moeite er weer eens rond te kijken en vandaag nam ik wat foto's om te delen op mijn blog.

Vroeger werd er tol geheven bij de brug, op dit huis hangt nog een tarievenlijst .

Er is ook een molen (1907) en een kerk, hoewel het echt maar een klein dorpje is.

Schots en scheef is deze deur.

Aan de weg met de fraaie naam  Pasop  (en terecht, er wordt weleens hard gereden op de smalle weg) keken we even bij een boeken- en plantenkraampje.

Heerlijk vind ik dat .

In de fietstas gingen een stuk of wat plantjes mee voor de tuin. Het verzoek om een tikkie had ik net verstuurd naar de eigenares van het kraampje toen zij aan kwam fietsen vanaf haar huis (een  metertje of 75 verderop aan een mooi toegangspad gelegen) om de plantjes water te geven. Al gauw waren we in een leuk gesprek verwikkeld over het gebied waar zij woont. Leuk en opvallend vonden we dat ze vertelde dat ze vanwege de veen ondergrond in het huis de trillingen van passerende vrachtwagens konden voelen.

Eenmaal weer thuis na pakweg 25 km fietsen zette ik de plantjes met hun voeten in het water in de redelijk koele bijkeuken. Het zal nog even duren voor ze de tuin in kunnen,

Een fijn uitje en nu verschans ik me bij de ventilator in de kamer.

groetjes, Conny

Zeldzame waarneming

Gistermorgen wandelden we een van onze favoriete wandelingen vanaf Landgoed Nienoord in Leek (Groningen) via een graspad over het dijkje naar het Leekstermeer. We genoten van de prachtige bloemen en hier en daar een vlindertje.

We schoten al flink op naar het meer toen ik wat beweging rechts van ons pad zag. Maximaal zo'n meter of 30-40 voor ons. 'Honden? Twee vosjes?',  ging het door me heen, maar al gauw zag ik dat het heel wat anders was. Nooit eerder in het echt gezien en toch meteen herkend:

 

Twee zeldzame wasbeerhonden. Twee exoten.

Ze rommelden gewoon nog wat door en ik kreeg ze met gemak op de foto.

Thuis heb ik deze waarneming direct gemeld bij:  waaarneming.nl en de provincie Groningen, want deze marterachtige jager, van origine uit Azië, hoort hier niet en is niet goed voor de biodiversiteit.

Ook al is het een exoot, zo'n bijzondere waarneming van zeldzame dieren, kleurde de hele dag met een euforisch gevoel!

Hier vind je meer informatie over wasbeerhonden

groetjes, Conny

Midden in de zomer.

Overal is het heerlijk rustig hier, zo midden in de zomer. Heel veel mensen zijn op vakantie. En zeker op deze koele dagen geniet ik van de zomer, warmte is niet zo mijn liefhebberij.

Zoals vaak bespraken mijn man en ik vanmorgen vroeg onze plannen voor de dag, hij heeft wat afspraken en ik nu even niet. En dat vind ik ook wel heerlijk eigenlijk, dagen die je wat kunt om rommelen, dus ik antwoordde: 

'Och ik zie wel, het vult zich wel in'

Tijdens ons dagelijkse ochtend ommetje hadden we wat regen

 én zagen we dat de bramen er al prachtig bijhingen.

Mmmm, ze smaken ook al heerlijk zoet en zijn vol en dik.

Je voelt mijn dagprogramma vast al aankomen.

Direct na het ommetje sprong ik, gewapend met een rol plasticzakjes, op de fiets.

'Ik ga bramenplukken! Tot zo!'

Mijn man met zijn koffie achterlatend.

En wàt hingen de struiken vol, met maar liefst 1.7 kg bramen kwam ik, na een half uurtje plukken, thuis.

En er hangt nog superveel om verder te rijpen voor andere liefhebbers.

Ik moest daarna eerst naar het dorp fietsen, want voor zoveel fruit had ik extra geleisuiker nodig en ook wat extra potjes (want niet genoeg gespaard) 

Die potjes vond in de winkel met huishoudartikelen en ik kocht er meteen zo'n ouderwetse roerzeef bij.

Hopelijk kan ik zo de meeste pitten er uit zeven, wel zo lekker.

Oooh, kijk eens wat mooi, de net gewassen bramen glanzen me tegemoet.

Ik las dat je ze in een beetje water eerst 10 minuten moet koken, tot ze zacht zijn, dan door de zeef.

De gezeefde bramenprut ga je daarna met de geleisuiker mengen en nog een paar minuutjes doorkoken. Daarna vulde ik de gesteriliseerde potjes, deksel erop en aandraaien.

Op de kop laten afkoelen en psssssffff!!!

 Psssssffff???

Eén knalde er open toen hij net op de kop stond.

Nu kán ik de gloeiend hete pot of mijn artrosehanden de schuld geven: maar door zekere onhandigheid was één deksel bepaald niet stevig dichtgedraaid.

Daar stroomde de jam.

Oh, help de hete jam zat echt overal!

Ik was er wel even zoet mee om de ontplofte smurrie op de ruimen en weer schoon te krijgen.

Wist je dat jam kleeft?

Rode vlekken maakt?

Leve de keukenrol, zeep en heet water.

 Maar....trots kan ik nu toch 7, eh 6, goed gevulde potten bramenjam laten zien (en één bodempje....).

En daarbij was mijn dag was welgevuld.

Ik ben nu wel toe aan mijn boek , lekker in mijn luie stoel, buiten zijn er toch steeds kleine buien, en het jaarlijkse jam-avontuur zit er weer op. Het ambachtelijke ervan vind ik leuk.

En dan te bedenken dat ik zelf zelden jam op brood eet....

groetjes, Conny

ps voor de liefhebbers van een creatieve uitdaging: de informatie over de nieuwe creatieve bloghop voor dit najaar vind je rechtsboven in de zijbalk (klik op de foto)

 

Souvenir

 Op onze vakantie in het Extertal zag ik in het dorpje Bösingfeld een wolwinkel. 

Bij de twee enthousiaste dames aldaar kocht ik vrolijk sokkengaren.

Thuisgekomen ben ik er al vlot aan begonnen. Met de warmte was ik veel in huis bij de ventilator. 

Sok 1 was maar zo klaar. 

Gisteravond bij de start van de wk finale hechtte ik het laatste daadje van sok 2 af ( ik heb helemaal niks met voetbal, mijn man wel.  Ik verbaas me altijd over de zware fysieke overtredingen die ongestraft blijven . Ik ga dan liever wat anders doen)

Souvenirsokken.

Wat een vrolijkerds. Ideale wandelsokken, vanmorgen meteen maar ingelopen bij ons dagelijkse ommetje.  

Ze zijn goedgekeurd. 

Groetjes,  Conny

HIER vind je info over de nieuwe bloghop. 

Vijfde Creatieve Bloghop 26-27

Vijfde Creatieve bloghop.

Wie wil meedoen aan een creatieve uitdaging, elke 14 dagen van  2 september '26 tot en met 19 mei '27?

Al gauw kriebelde het alweer om voor jullie een 20-tal leuke nieuwe uitdagingen te verzinnen.

Lees gauw verder om te ontdekken hoe we met elkaar een creatieve  uitdaging aan te kunnen gaan.

Met de eerder door mij georganiseerde uitdagingen ontdekte ik dat ik het erg leuk vind om met andere bloggers samen zoiets te ondernemen. Samen iets maken met een zelfde opdracht en dat op het blog laten zien. Dat vraagt gewoon weer om een vervolg. De VIJFDE!!

*Ik wil het net zo aanpakken als vorig jaar omdat dat goed is bevallen. Ik verzon opnieuw een opdracht / thema per 2 weken voor een creatief werkstuk naar eigen keuze.  

Werk het thema letterlijk of abstract uit. Je bepaald helemaal zelf hoe je het uit wilt werken: Niets moet, alles mag is mijn motto altijd!

* De wijze van verwerken is breed in te vullen met technieken, materialen en formaat naar eigen keuze.

Een collage, een kaart, (bewerkte) foto's, tekening, schilderij, textiel of mixed media werkstuk, wat je maar wilt. Het kan ook bij elke opdracht weer anders zijn. 

* De looptijd van deze uitdaging is vanaf  2 september 2026 tot en met 19 mei 2027: 1x per 2 weken laat je jouw werk op woensdag zien op jouw blog (in totaal 20 keer) Je hebt dus steeds 2 weken de tijd tussen twee opdrachten door, dat leek me wel fijn.

*Meedoen mag je per keer bepalen natuurlijk en wie dat wil kan vooruit werken. Geen probleem als je een keer overslaat of maar een paar opdrachten mee wilt doen.

*Als je je bij mij aanmeld zet ik een link naar jouw blog bij mijn berichten en niet-bloggers kunnen op mijn blog meeliften om hun werk te laten zien. Mail dan uiterlijk zondag voor publicatie jouw bijdrage aan mij.

We kunnen zo onszelf en ook veel lezers blij maken met onze creaties. Elk jaar weer vind ik het enorm inspirerend om te zien wat iedereen gemaakt heeft.

Ik geef alvast de data en opdrachten zodat je in de zomer alvast kan nadenken  of en hoe je mee wilt gaan doen. En je kunt al vooruit werken natuurlijk.

De blogdata en opdrachten:

2 september: Ondersteboven

16 september: Wat zit er in mijn tas?

30 september: Stapelen

Pas op: er zit nu per ongeluk maar 1 week tussen...

7 oktober: Een stilleven met alledaagse dingen

21 oktober: Kliederboel

4 november: Verander een foto

18 november: Maskerade

2 december: Iets dat begint met de eerste letter van je naam (voor- of achternaam)

16 december: Patisserie

En nu even pauze voor de feestdagen.

 2027: 

6 januari: Presenteer een huiselijk voorwerp op een vreemde plek

20 januari: Doe iets met een gebruikt (gevonden?) boodschappenlijstje

3 februari: Wat vliegt daar door de nacht?

17 februari: Close-up

3 maart: Wat zou jij graag eens voor het eerst proberen?

17 maart: Als ik een miljoen won, dan......

31 maart: Reflectie

7 april: Een huis, een boom, een persoon

21 april: Een heel mooie avond

5 mei:  transformatie

19 mei: Kies een spreekwoord en werk die uit

Ik hoop dat deze creatieve kronkels van mij je aanspreken, geef je bij mij op als je mee wilt doen!

groetjes, Conny

 

Vakantiecollages.

 

Ik vind het altijd leuk om verschillende onderwerpen te fotograferen. Ook in de vakantie, en maak daar dan fotocollages van. 

Eerst een tunneltje in Duitsland, vol kinderkunst, vlakbij een basisschool.

De wandelbordjes liet ik al eerder zien, maar doe dat nog een keer, zo vrolijk zijn ze!

Een bouwplaats met schilderingen in Rinteln

Oude deuren is altijd een favoriet foto-onderwerp voor me.

En dan nog al die prachtige bloemen, vooral in Limburg.

Nog steeds moet ik me redden met de oude camera van mijn moeder. De reparateur zit al heel lang te wachten op de benodigde onderdelen. Pfff, al 11 weken zonder mijn eigen camera....en ze konden niet zeggen wanneer het wel klaar is....

groetjes, Conny

Extertal Duitsland

 

Vervroegd gingen we die hete juniweek weg uit Limburg en brachten een paar aangename dagen thuis in Groningen door. Een enorm zwaar onweer met erg veel regen bracht verkoeling. We fietsten een fijne ronde om het Leekstermeer, de sloten stonden overvol water.

Op maandag reden we dan naar ons tweede vakantiehuisje in Rott, Extertal (Duitsland). De oostkant van het Teutoburgerland. Een sfeervol huisje en een vriendelijke beheerder.

Meteen maakten we een heel fijne avondwandeling, het werd dankzij een tip van een voorbijganger uiteindelijk 7 km. Want ze verwees ons naar een waterval(letje)

Voor boodschappen moesten we naar Bösingfeld, een aardig dorpje om even rond te lopen.

Er cirkelde zelfs een rode wouw boven ons!

Nog een ommetje om het park na het avondeten. Ook hier is de omgeving erg mooi.

Het park ligt tussen twee wat grotere stadjes:  Hamelen (die van de rattenvanger) en Rinteln. In de eerste zijn we eerder geweest, dus gaan we een dagje naar Rinteln. Een heel gezellig stadje aan de Weser om te bezoeken.

Op de terugweg komen we langs een stuk nieuwe natuur. Heel mooi vonden we dat .

De laatste wandeldag liepen we de "Patensteig", een soms wat pittige wandeling, vanwege de steile klimmetjes langs twee beken. De bordjes waren erg vrolijk en wezen ons duidelijk de weg.

We begonnen meteen in dicht bos, langs een beek, daarna over de heuvels, weer een beek, heuvels en het laatste stuk weer bos en beek. Mooi afwisselend, prachtig met al dat gele graan.

De gele kwikstaart bleef even zitten.

En hier nog een collage van al die vrolijke bordjes!

Na een lekker actieve midweek reden we naar Porta Westfalica (prachtig uitzicht),

lunchten we in Tecklenburg.

\

Legden we nog een familiebezoek af en kwamen weer goed aan in ons Groningse dorp.

Het was een leuke vakantie.

groetjes, Conny