woensdag 8 november 2017

De oude dokterstas uit Frankrijk


Hieronder de oude dokterstas waarover dit blogje gaat.

Ik heb eerst de buitenkant van de tas gepoetst met schoensmeer en het koper met koperpoets. 
Wat knapte de tas daar al van op.


Vandaag ging ik eindelijk bezig om de binnenbekleding te vernieuwen. 
Een mooi lapje had ik nog wel in mijn kast.


De vieze oude binnenvoering moet dienst doen als patrooon.



Dus eerst steekjes lostornen.
Ondertussen vroeg ik me af hoe oud die steekjes al zullen zijn. 
Wie heeft die tas ooit gemaakt en wie gebruikte hem?


Het patroon overnemen op de nieuwe stof.



En in elkaar naaien.


Het grappige is dat je de tas helemaal open kunt sperren, wel zo handig voor het vastmaken van de voering. Deels zit er karton aan de binnenkant.


Even passen of de maat goed geworden is....


Met boekbinderslijm wilde ik de stof aan de beugels van de tas gaan plakken.
Helaas was het laatste restje van deze (al heel oude) lijm helemaal ingedroogd dus werd het een andere lijm.



Na wat wachttijd om de lijm te laten drogen kon ik gaan plakken.


Wat een heerlijk werkje, zeker als het zo voorspoedig gaat!




Nog even een dag drogen en dan wordt dit mijn nieuwe breitas!


(mmm sorry voor deze laatste fletse foto...later nog maar eens overdoen)

Groetjes, Conny




dinsdag 24 oktober 2017

Te snel en te veel....

De zomer was voorbij. 
Na een jaar thuis met de twee knie operaties wilde ik weer aan het werk. Ik had:


Maar al gauw voelde het zo ongeveer als ongetraind een marathon gaan lopen.


Het was te snel en teveel op het werk, helaas....


Terug naar af.
Ik moest me opnieuw ziek melden en eerst eens goed uitrusten.


Nu eerst....





Dus nu doe ik dit: 





Elke twee, drie dagen lees ik een boek uit en voel me een echte.....


Heerlijk, ik ben dol op krimi's, vooral die uit Scandinavië....


En ik kan, nu ik wat uitgerust raak, gelukkig het oefenen weer oppakken.
Op de oefenapparaten bij de fysiotherapie en lekker wandelen als het een beetje goed weer is. 
Werken aan een betere conditie en optimistisch blijven.
't Komt goed, het duurt alleen wat langer.....






En een breiwerkje....komt er nog weer eens iets af.






Zo nu nog maar een kop koffie en een boek.


(Leuk hè, al die plaatjes die je op het WWW kunt vinden.....?!)

Tot gauw.
Groetjes, Conny





maandag 2 oktober 2017

Een teken van leven....

Oh, al een hele tijd geen blogjes hier....
Toch even een teken van leven, ik ben heel erg druk om weer in het gareel van mijn baan te komen.


Na een jaar er uit, kost me dat zoveel energie dat ik aan handwerken niet toe kom.
Eigenlijk nergens aan toe kom....


Dat zal wel weer komen hoor, maar voor nu lees ik vooral erg veel boeken als ik thuis ben. 
Heb er al 47 gelezen dit jaar.


Op de foto's een sfeervolle wolwinkel die we van de zomer in Vezelay (Frankrijk) zagen.
Prachtig sfeervol plaatsje op een heuvel in Bourgondië.











Fijne week gewenst, 
Conny


maandag 11 september 2017

Blij met de bee en weer aan het werk!

Vanmorgen ben ik blij op de fiets "gesprongen" en met harde wind mee naar onze bee gereden.
Het was de eerste keer na de zomer, een kleine groepje ditmaal, maar als altijd weer gezellig.


Even zien wat de anderen meenamen.....Ohhh





Zelf ben ik voor mijn gevoel al maanden niet aan het quilten, dus bracht ik mijn sok maar mee. Komt die ook nog eens af....


In de vakantie vond ik in een leuk breiwinkeltje in Kampen van die dingetjes die er voor zorgen dat de sokkennaalden niet uit het werk glijden.
Zouden ze een officiële naam hebben?
Ik weet het niet, dus "dingetjes".....
....wel in winterse sfeer....



Dit weekend breide ik ook een paar toeren aan mijn Fair Isle vest. 
Een hele toer.
Dat kan alleen als ik me er helemaal op kan concentreren, want een foutje is zo gemaakt.
Wat wel heel goed werkt zijn de steekmarkeerders die ik bij elke herhaling van het patroon in het werk heb zitten.


Mijn eerste nieuwe knie viert nu bijna de eerste verjaardag. 
Vorig jaar op 16 september kreeg ik de eerste patello-femorale prothese en op 22 maart de tweede. 
En nu, nu ben ik weer een week aan het werk! 
Ik zit op een barkruk voor in de klas, want staan blijft nog lastig. Ik moet goed opletten wat ik wel en niet kan en doe....
Maar wat is het heerlijk om na een heel jaar revalidatie weer gewone dingen te doen. 
Wat heb ik dat gemist.
Na elke schooldag lig ik nog total-loss op de bank......
maar ...met een grote grijns op mijn gezicht.
Zo fijn om weer te werken.
De conditie die komt wel weer.

En op mijn vrije dagen brei ik een paar steekjes.
groetjes, Conny