Experimenteren met online workshop

In januari kwam ik op een blog een tip tegen voor een online workshop.

Het begon met een lap stof waarop je met twee of drie kleuren patronen aanbracht.

Met stokjes, sponzen, plakbandrolletje , kwast, een vork zelfs,  enz. 

Lekker vrij werken. 1 lap met een heel gevuld oppervlak, met op elke helft een hoofdkleur. 

Ik koos tuquoise en zwart. Dus op 1 helft is turquoise de hoofdkleur en op de andere helft zwart. Gewoon acrylverf want ik heb geen textielverf in huis.

Nadeel is wel dat een dichtgeverfde eogenlijk te hard wordt om nog te borduren.

Op een andere lap kwam een meer openstructuur met dezelfde kleuren.

Het idee was er een lange strook van te maken, maar ik versneed de boel eerst in kleine recht hoeken en dacht aan een klein tasje ofzo. 

Ik maakte dus een grote rechthoek met de kleine lapjes.

Daarna ging ik  borduren om verbindingen te maken met de ontstane vormen, of juist de grenzen wat te vervagen. Wat applicatie ook , met een lapje met letters dat ik verfde.

Voor en klein tasje werd het wel een erg druk patroon, dus sneed ik de lap in schuine stroken. Daarme werd het patroon meteen wat interressanter vond ik, dus werd het toch een lange strook. Op de machine op de ondergrond gefestoneerd. (want als je na het borduren gaat snijden, gaan er heel wat draden los.....oef)

En dan heb je een stook zelf geverfde en geborduurde stof.

Heerlijk mee zitten freubelen.

Voorlopig staat, ligt, hangt de strook op de piano, want tja, hoe etaleer je zoiets nou leuk...?

Ik was zo enthousiast over deze workshop dat ik lid geworden ben en nu meerdere workshops op het gebied van textiel kan volgen. (zolang ik het leuk vindt)

Leuk om nieuwe dingen te leren van enthousiaste textielkunstenaars.

Voor de ATC ruil die Mieke organiseert heb ik meteen wat kleine kaartjes gemaakt. Twee vliegen in een klap en een heerlijke week creabea bezig geweest.

Groetjes Conny

Oud

Donderdag is mijn mantelzorgdag bij mijn moeder. Oud is ze al,  bijna 86 nu.

Vaak moet ik vanalles voor en met haar regelen op die ene dag in de week. Maar altijd is er ook rust en tijd voor een kop koffie of thee.  En we praten en lachen veel.

Het gaat steeds meer over vroeger nu haar geheugen haar meer en meer in de steek laat.

We kwamen gister aan het snuffelen in het kastje met naaigerei.  Er moest even een gaatje in een kledingstuk hersteld. Kijk eens wat we vonden!

Prachtige oude knopen.

Mijn moeder was coupeuse en kon fantastisch kleding naaien, ontwierp ook wel eigen patronen. 

Altijd was ze aan het handwerken of maakte kleding voor haarzelf, mijn zus en mij. 

Zo groeiden we op tussen lapjes en draadjes.  Maar als enige van de drie kinderen erfde ik haar belangstelling voor textiel en haar creativiteit. 

Van mijn oma,  haar moeder leerde ik als 5 - 6 jarige al breien.

De basis voor mijn textiel- bestaan leerde ik vooral van haar . 

De knopen bij dit verhaal mochten met mij mee naar huis.

De andere spullen in het kastje naaigrei, denkt ze zelf misschien nog eens nodig te hebben,  hoewel de rollen steeds meer omdraaien.  Voor het eerst herstelde ik haar kleding.  

En ik nam, na een gezellige dag vol herinneringen,  die mooie oude knopen mee om zelf weer iets creatiefs mee te doen. 

Groetjes, Conny 

Voorbereiding voor een feestje en een verhaal met een staartje....

In onze tuin zitten altijd heel veel, en veel soorten, vogels. 

Tuin- tv noem ik het wel eens.

Soms komt zelfs de specht op bezoek,  zowel de grote bonte als de groene.

Komend weekend is er weer de Nationale Tuinvogeltelling. (klik)

Al jaren doe ik mee, jullie ook?

Dus was het tijd voor de voorbereidingen voor een snoep- feestje voor onze tuinvogels. 

Aangezien de vorige voorraad vogeltaartjes op was,  maakte ik weer nieuwe. 

Hier mijn recept voor als je ook aan de slag wilt gaan:

Dit heb je nodig voor een heerlijke vogeltraktatie.

Zoutloos hard frituurvet, strooivoer  een appel in kleine stukjes en wat ongezouten gedopte pinda's en een handje rozijnen.

Het vet laten smelten. 

Als alles vloeibaar is kan het gas uit en alle ingrediënten  in het vet.

Doorroeren.

Dan deze brij met een soeplepel o.i.d. voorzichtig in cupcake- , taart- of cakevorm (liefst van silliconen, kan het er makkelijker uit) scheppen en op een koele plek laten stollen.

Een kind kan de was doen!

 Daarna mogen de vogels er van genieten.

En dan dit weekend weer tellen hoeveel gevleugelde vriendjes op visite komen.

Staartje

 De rest van de vogellekkernijen berg ik in een afgesloten plastic bak op in de schuur.

Afgesloten! (Lees plastic krat met hermetisch gesloten deksel.) Want daar blijkt een muizenfamilie te zijn komen wonen.

Ik had een heel stevige zak strooivoer in de tuinkast in de schuur liggen. Toen ik die pakte zag ik onmiskenbare muizenkeutels. Ja hoor, een klein gaatje in de zak. Ze hadden er zelfs een tuinhandschoen in kleine stukjes in gepropt. Woonden ze IN dit voedselparadijs?

Gelukkig heb ik ze niet gezien (Hoewel ik muizen best leuk vind, maar niet in huis of aangebouwde schuur).

De zak was zichtbaar leger, de weegschaal liet me weten dat de muizenfamilie een ruime kilo had verorberd!

Ik kan het voer dus niet meer veilig in de zak laten liggen. Ook door dik kunststof vreten ze zich moeiteloos heen.

Vorig jaar ontdekte ik al eens een muisje in de bijkeuken. Pepermuntolie op strategische plekken verjaagt ze dan.

Onze schuur en bijkeuken ruiken dus voorlopig weer naar pepermunt.

Groetjes!

Herstellen.

Het lievelingsvest van mijn man was helemaal "door" op een elleboog. 

Het gat is (voor mij) te groot om netjes te stoppen. 

Het was nog lockdown, dus dan maar via www. op zoek naar elleboogstukken.

Ik vond een mooi jeanskleurig stel van dun leer.

Al vlot waren ze bezorgd en kon ik aan de slag.

Beetje onhandig werken met 1 hand in de mouw, maar de spelden hielden het goed op zijn plek.

Kijk dit was het gat. 

Al een beetje provesorisch dicht getrokken.

Zo kan het vest weer even mee en heb ik voor t allereerst elleboogstukken aan gezet.

Voelt wel goed: herstellen ipv vervangen.

Sowieso kochten we gedurende de twee jaar coronacrisis weinig nieuwe kleding.

Dan is het fijn handig met draad en naald te zijn. Zoompje hier, los naadje daar.

Wat repareren jullie zoal?

Fijn weekend  Conny

 

Tip van de sluier en weer een bee.

In mijn vorig berichtje vermelde ik al dat we met onze quiltgroep: "de Freubelfreules",  mogen exposeren in de winkel van Anneliefs (klik) in Nieuw Buinen (Drenthe)

Vanuit de winkel kreeg ik foto's van de tentoonstelling en laat er hier een paar zien.

Het is erg leuk om te zien hoe bij de quilts stoffen in bijpassende kleuren zijn uitgestald. Mooi gedaan!

Ik hoop dat we snel met een paar bee leden een kijkje kunnen gaan nemen.

Zo fijn dat de winkels weer open zijn.

Zondag kwam er ineens een appje in de bee-app: we mochten met onze groep, een dag later al, bij elkaar komen in het dorpshuis. Uiteraard met inachtneming van de coronaregels.

We waren er met 6 vrouwen en het was zo fijn om weer even bij elkaar te zijn!

Wat kun je nu toch genieten van dit soort kleine dingen.

Weer even live meekijken met waar iedereen zoal mee bezig is. Top!

En ook de thuisblijvers stuurden mooie plaatjes van hun werk.

Hier kunnen we weer even op vooruit!

Fijne week gewenst, Conny

 

Blauwe maandag

Zaterdag las ik dat het vandaag blauwe maandag is.  Geen idee waarom precies maar desondanks een leuke aanleiding om een  fotoblog te maken met mijn lievelingskleur.

Er was eens...... een tijd dat we graag door Europa reisden. 

 Geniet even mee van mooie luchten en fraaie zeezichten. Zucht.  Wat zou het fijn zijn als dat allemaal weer probleemloos kan. 

Mmm, misschien toch een beetje de blues, de corona-blues.

Ik eindig met wat blauwe huis- tuin- handwerk- en keuken zaken, ( en dan beperk ik me nog...hihi.)

Tot slot nog een leuke mededeling.  Onze quiltgroep de Freubelfreules uit het Groningse Westerkwartier e.o. heeft een tentoonstelling in de winkel van Anneliefs (klik) in Nieuw Buinen. Gelukkig mag de winkel nu ook net weer open.

Ga gezellig even kijken als je in de buurt bent. 

Fijne maandag gewenst.