Heerlijke zaterdag en een mooie wandeling.

Zaterdag was ik al bijtijds op pad.  We reden met 7 dames van onze bee, de Freubelfreules, naar de winkel van Anneliefs in Nieuw Buinen.

Toch wel een uurtje rijden voor ons. 

Kijk eens wat een mooie kleuren,  daar word ik helemaal blij van. 

In de winkel hangen tot eind april quilts van onze groep, en Annelie nodigde ons uit om er een dag te komen handwerken. We konden belangstellenden dan vertellen over onze quilts. 

Wat een heerlijke dag werd het.  Super gezellig als altijd met onze groep, maar vooral ook door de enorm gastvrije ontvangst. 

We werden enorm verwend met koffie,  thee,  lekkers en een uitgebreide lunch.  Annelie maakte er ter plekke een heerlijke mosterdsoep bij. 

En wat een heerlijke broodjes allemaal.

Annelie en Ria, bedankt!

Onze quilts zijn prachtig opgehangen en gecombineerd met de mooie stoffen van de winkel.  Wat een keus! Enorm. 

Natuurlijk ga je dan ook niet met lege handen weg, ook al heb je niks nodig....

Moe en voldaan terug naar huis,  de batterij weer opgeladen.

Vandaag hebben mijn man en ik genoten van het mooie weer.  Helaas heb ik met het begin van de lente erg veel last van hooikoorts door de eerste bloeiende bomen.  Zondag was het ineens raak. Hatsjoe, snuf  snuf.....

Maar geen gezeur,  wandelschoenen aan en gaan!

We wandelden in de Lettelberter Petten, vlakbij Leek (Groningen) tussen de A7 en het Leekstermeer. Parkeren bij de boerderij van het Groninger Landschap.

De petten zijn ontstaan door turfafgraving in de twintigste  eeuw.

Strak blauwe lucht,  nog veel water overal.  Mooie reflecties.  Oude bomen. Weidse vergezichten. 

Nog niet veel vogels gezien en gehoord.  Vooral ganzen komen hier graag overwinteren, die hoor en zie je wel steeds. 

Een stukje over het "Pettenpad". Ik zocht wel even een stevige tak als wandelstok.  T is een erg smal plankenpad en dat vind ik spannend.  Een deel van het pad stond onder water, dat durven we met de wandelschoenen niet aan.  Terug naar weer maar het droge pad.

Heerlijk van de mooie natuur genoten en vooral van de zon!

Groetjes, Conny
 

 

Maar weer doorgaan. ATC ruil

Behalve een donatie voor hulpgoederen aan de mensen in Oekraïne kan ik nu niks doen en probeer afleiding te vinden en niet steeds het laatste nieuws te lezen.

Na een lange maar geslaagde mantelzorgdag bij mijn oude moeder van 85 trof ik gister bij thuiskomst de beloofde envelop van Mieke aan. (klik)

Zij organiseerde een ATC ruil. Een ruil van zelfgemaakte artistieke kaartjes. Nu was het moment dat we de geruilde kaartjes toegestuurd kregen.

 Het uitpak feestje begon al bij de mooie zelfgemaakte envelop. Naast de drie geruilde kaartjes waren er nog extra kaartjes en een mini boekje met een mooi gedicht.

Hier onder de kaartjes die ik heb gemaakt. 

Heel erg leuk was het om mee te doen en nu deze kaartjes  te ontvangen. Mieke, nogmaals, heel hartelijk bedankt voor het organiseren!

Nog een leuk weetje:  Onze quiltgroep de Freubelfreules exposeert momenteel in de quiltwinkel van Anneliefs in Nieuw Buinen

Morgen gaan we met een flink stel van onze groep in de winkel een bee houden en kunnen belangstellenden meekijken naar zowel de tentoonstelling als huidige werkstukken en natuurlijk een praatje met ons maken. Wie weet tot morgen.

groetjes, Conny

Stil protest.

 Aangeslagen,  bezorgd en nog zoveel meer gaat door mij heen na de brute inval in Oekraine.

Een collage voor vrede.

Dat kan ik doen met mijn machteloze gevoel. 

Werken in 3D: sculpting with stitch

Een online workshop van Clarissa Callesen (klik)

Wat een heerlijk vrije workshop, laat je vooral niet belemmeren door hoe het moet, alles is goed. In deze trant moedigde deze docent de deelnemers aan.

Dat is helemaal mijn ding!

Met diverse stoffen en gevonden materialen gaan we vormpjes maken, opvullen en her en der nog met wat steekjes of applicaties, dan wel kraaltjes enz versieren.

Eerst maar wat stofjes geverfd op de gelliplate met acrylverf.

Een eerste vormpje.

Mmm,  eens een stukje hout erop. Bolletjes, lange vormen, dun en dik. Dit is een kolfje naar mijn hand.

Een stuk van een oude spijkerbroek, een netje van rode uien, zaaddozen.

Ik doe maar wat. Hieronder heb ik al een paar vormen aan elkaar vast gezet. (met extra sterke draad)

Dan proberen om tot een wat groter object te komen met de vormpjes die ik heb gemaakt.

Knoopjes en kralen toevoegen.

Stukje touw, stokje.

Oh, en die malle nep-spin past er ook prima bij.

Man en kinderen verstoppen die vaak ergens op een plek waarvan ze weten dat ik het ooit vinden zal, en dan schrikken.... Ik ben bang voor die grote renspinnen. Nou met deze kunnen ze me niet meer laten schrikken, ik heb hem gevangen!, Vast gezet. ;)

Een mondkapje moest er ook in vond ik. Eerst maar eens in de thee en daarna een gelliprint erop....

Dat lichte koordje van het mondkapje (in het midden)  laat ik zo zitten

Zo, nu ziet het er zo uit. Hoe zal ik het presenteren?

Een lijstje van 25x25cm, dat bespatte ik met verf, nog wat papier eronder en wat gevonden gaasachtig materiaal.

Met textiellijm vast gezet en onder druk met wat boeken laten drogen.

Nu hangt het en ik ben tevreden.

Na Eunice waren er hier heel wat bomen om, een foto van zaterdag:

Zelfde boom op maandag, na mega veel regen.

 

Nu is het gelukkig droog en de zon schijnt, heerlijk. Het voorjaar lijkt op komst.

groetjes, Conny

 

Verkennen en verder experimenteren

Inmiddels ben ik weer twee online workshops verder en werk aan alweer een volgende (wordt vervolgd hier).  Wat een inspiratie vind ik bij TextileArtist.org. ik heb nog geen moment spijt, dat ik er lid van ben geworden. Zeker in deze grijze dagen vier ik nu steeds opnieuw een feestje op mijn hobby zolder! 

Onderwerp: Met papier en allerlei maffe materialen een soort pailletten en andere versieringen maken op stof.  Ik vond het eerst maar niks,  maar docent Jessica Grady was zo enthousiast dat je er gewoon aan moet beginnen. 

Vormpjes knippen van papier en plastic en die zilveren zak in het koffiepak was ook wel leuk.  En dan met meer of minder steekjes, borduurwerk en knoopjes vast zetten.  Dat is echt even buiten mijn comfort zone. 

Oude Indiaase stof met spiegeltjes erbij, en een boekpagina, reclame, tijdschriftpapier.... Alles wat je maar bedenken kunt kan.  Heel vrij werken. 

Ik verras mezelf ermee en vind het geweldig leuk!

Ook nog 3D vormpjes vouwen. 

Ik doe eindeloos ideeën op om ooit ergens eens toe te kunnen passen. 

Ik houd de proefjes van de workshops klein, zodat ik ze, met de lesinformatie, in een ordner kan opbergen. 

Een soort inspiratiebibliotheek wordt dat zo.

De workshop van Vanessa Marr betreft het uitwerken van een sociaal thema. 

Ook helemaal nieuw en ook hier begin ik met de nodige scepsis, maar word al gauw heel enthousiast. 

Ze vertelde over haar werk op oude stofdoeken en over hoe hard de vrouwen in de jaren '50 van de vorige eeuw in het huishouden moesten werken. 

Op elke doek vertelt zij een persoonlijk verhaal.

Ze moedigt je aan zelf ook zo'n verhaal te gaan vertellen.

Meteen zag ik in gedachten mijn oma bij de tobbe en de wringer de was doen. 

Wat een enorme klus was dat.  Gebloemd jasschort er bij aan en oppassen dat je vingers niet in de wringer kwamen. Het sjouwen met zware teilen water.  Het uitkoken van de witte was, dat rook zo speciaal.

Op internet vond ik er een prachtig plaatje bij. Net mijn oma!

Ik trok de foto over op overtrek papier.  Dat, en mijn oude stofdoek over elkaar heen,  op t raam plakken met schilderstape (ik heb geen lichtbak) en met wateroplosbare stift overtrekken op de stof. 

Die vale oude stofdoek heeft al heel wat meegemaakt lijkt me .  Tot op de draad versleten,  maar niet door mij.  (Ik werk met andere doekjes) Dit exemplaar was of van mijn oma (en kreeg ik toen ik op kamers ging) of van mijn moeder. 

De stof is hier en daar bijna door. Mooi symbool voor mijn thema vind ik. 

Op de website over de geschiedenis van de huishoudbeurs vond ik twee uitspraken die ik goed bij mijn verhaal vond passen. 

Wat moesten de vrouwen van de generaties voor ons, toch hard werken in het huishouden. 

De tekst heb ik op de stofdoek geschreven en daarna alles met steelsteek geborduurd. 

Hier is dan de ode aan mijn oma en moeder. 

Wat een leerzaam project alweer.  Mijn creativiteit wordt tot het uiterste geprikkeld.  En daar hoopte ik met dit lidmaatschap op.

:)

Nog even een mooi plaatje van hoe de zon hier gister onderging. 

Goed weekend gewenst,  Conny