Zondagochtendwandeling

Wij maken graag elke ochtend een ommetje en vandaag lokte de zon ons al vroeg naar een fraai gebied bij Roderwolde (in de kop van Drenthe), 

Molen Woldzicht staat te pronken in de zon. Een van de mooiste molens die ik ken.

Tegenover de molen ligt een klein haventje, langs de zogenaamde Schipsloot, waarlangs men vroeger spullen naar stad Groningen voer, startte onze wandeling.

Geen schepen meer maar wel een mooi stukje natuur.

In de wei een mooi ooievaarsnest, hier wordt echt elk jaar gebroed.

We lopen een hele tijd over de dijk, een wat grassig pad waarin kleine sprinkhaantjes en kikkertjes voor onze voeten wegspringen.

Oranje havikskruid. We kijken de laatste jaren steeds beter om ons heen en genieten van de bloemen, vogels en insecten. We proberen ook om elke keer weer een paar namen te leren.

Dit gebied sluit aan op de Onlanden, een nat drasgebied dat tot de stad reikt. 

De lepelaars stonden haast te ver om echt goed te zien.

De lepelaar brengt me even op een zijpad. 

Gisteren fietsen we naar Roden om in de kringloopwinkels te snuffelen. Ik vond twee prachtige vogelalbums. Daarin werden losse plaatjes verzameld die men bij koffie en thee kon verkrijgen,   Deze twee boeken werden uitgegeven door K. Tiktak, een Gronings-Amsterdamse koffie- en theehandel. Het groene boek is van november 1924 en de grijze van januari 1927.

Heel bijzonder om zo'n oud en nog heel gaaf boek door te bladeren. J. de Jong vertelt er over de vogels en het eerste boek is getekend door C.A. van Voorn. In het tweede boek wordt de tekenaar niet eens genoemd. Terwijl die prenten zo prachtig zijn! Toch zie je hier en daar dat de verhoudingen niet altijd kloppen (ooievaar) maar als je bedenkt dat men toen nog niet van die mooie natuurfoto's kon maken als tegenwoordig, kan ik er groot respect voor hebben dat de vogels zo mooi zijn weeggegeven.

Kijk de lepelaar heeft wel een erg brede lepel gekregen....

Goed, terug naar de wandeling, we waren nog steeds op de dijk en staan op het punt het oude Kleibosch in te gaan.

Daar zien we ineens een heel bijzondere spin. Een man die daar ook staat te fotograferen kan ons vertellen dat het om de wespspin gaat.

Hij is echt een kenner en deelt heel wel interessante weetjes over de natuur met ons. Leuk zo'n gesprek. 

Hij wijst ons ook op deze kleine vuurvlinder.

En het bosblauwtje. Die helaas het blauw hier voor ons verborgen houdt. Dat zie je alleen als hij vliegt.

We gaan nu het bos in.

In het eeuwenoude Kleibosch wonnen monniken in de Middeleeuwen  al potklei om kloostermoppen mee te bakken. Door de dikke kleilaag is er altijd veel water in het bos en schijnt er een grote soortenrijkdom aan loofbomen te staan. (voor meer info: vergroot de foto van het bord)

Er zijn al veel paddestoelen, deze waren knalrood en vielen wel op!

Het bos is niet heel groot en langzaamaan kwamen we weer terug op de dijk.

Weer langs het water terug.

En daar is Roderwolde weer.

Wat een prachtige wandeling!

Op zondag is "Het Rode Hert" open, op een heerlijk terrasje tegenover het oude café kun je fijn koffie drinken of een lekkere tosti eten.

Een mooie start van de dag. 

groetjes, Conny

 

Recept: woestijnsoep

 Elizabeth (klik) kwam laatst met een leuk idee om met meerdere bloggers elke tweede vrijdag van de maand een recept op het blog te zetten.  Doe je mee? 

Ik ben bepaald geen keukenprinses maar ga voorlopig meedoen. In dit zelfgemaakte kookboekje verzamel ik recepten en soms maak ik er wat uit. 

Eigenlijk wil Elizabeth er in september mee starten,  dus ik ben eigenlijk een maand te vroeg.  

Vandaag het meest recente recept uit mijn kookboekje, dat we laatst bij vrienden voorgeschoteld kregen.

(Zij vonden het recept hier: https://www.buitenkokers.nl/recept/woestijnsoep/)

 Zelf heb ik het eergister gemaakt:  

Woestijnsoep.

 Een heerlijke vegetarische maaltijdsoep. Beetje zoet-pittig. Niet veel werk en vlot klaar. Daar hou ik wel van. 

In mijn versie gebruikte ik minder dadels, ze werden per 225 gram verkocht en dat was wat mij betreft zoet genoeg in de soep.  Ook vond ik geen pastinaak.

Lekker met stokbrood of naan.

De soep was erg lekker.  Een mooie stevige maaltijdsoep. 

Eet smakelijk!

Groetjes Conny

Stitchclub workshop en portret van mijn ouders

Eerst iets over de stitchclub op textileartist.org.

 Met al die regen is het heerlijk om als lid van de Engelse stichclub wat online lessen te kunnen volgen. Ik ben lid sinds begin vorig jaar.  Ik zag dat ik nu al 62 workshops heb gezien! Elke twee weken is er een nieuwe les met de week er na een vervolg les. Ik kon ook lessen volgen van toen ik nog geen lid was.  Vrijwel alle docenten zijn zeer ervaren en sowieso textielkunstenaar in de breedste zin van het woord. 

Ik leer er veel,  vind er erg veel inspiratie. 

Lang niet alle lessen voer ik ook uit.  Soms combineer ik dingen die ik leerde of sla het werkboek op voor later gebruik. En soms (zelden) spreekt het me minder aan. 

Een paar weken terug gaf Sue Stone weer les. En ik popelde om haar les te volgen. 

Danzij Sue en haar  zoons bestaat de stitchclub. Ik ben fan van haar rustige manier van lesgeven.  Mooie uitspraak van haar: " there is no wright or wrong" motiveert om dingen gewoon te proberen. 

Sue maakt prachtige geborduurde portretten en daarover ging deze les. 

Kijk hier eens naar info over haar :

https://www.textileartist.org/sue-stone-from-conception-to-creation/

Ik begon met een zelfportretje. Sue raadde aan klein te beginnen.  Dit is iets van 10x14cm en wat zitten daar al een steekjes in! (vergroot hem maar eens) Ze leert je hoe je een foto overneemt, niet teveel details. 

Ik leerde dat het vangen van de juiste uitdrukking in de kleinste steekjes zit. 

Er is heel wat uitgehaald,  maar hier ben ik aardig tevreden over. De achtergrond is gevuld met eenvoudige rijgsteekjes.

Ik waagde de stap om een dubbel portret van mijn ouders te gaan borduren.  Zij verloofden zich in 1956 en lieten zoals dat toen gebruikelijk was bij de fotograaf een foto maken. Later dat jaar trouwden ze. 

 Mijn moeder, piepjong (20) en coupeuse, maakte haar eigen trouwjurk.  Toen ze vorig jaar naar het verpleeghuis ging ontdekte ik dat ze altijd een stukje van die stof heeft bewaard. Ik mocht het,  met nog meer borduur- en naaimateriaal van haar hebben. 

Durf ik het aan om dat bijzondere,  laatste, zo gekoesterde stukje van de trouwjurk te gaan borduren?

Ja.

Ik vind dat dit portret en die speciale stof prachtig past in het " ode aan mijn moeder" boek.

Mijn vader moet daar ook een plek in vinden.  Hij stierf veel te jong op 45 jarige leeftijd. 

Dat is dus een heel persoonlijk stukje voor in mijn heel persoonlijke boek.

Ik ben heel blij dat ik het heb aangedurfd.  Gelukkig zie je niets van al het uithaalwerk, ik kreeg de kaaklijn bij mijn moeder maar niet goed. 

Maar nu klopt het.  Een jong prachtig stel mensen dat klaar staat om samen een leven te delen.  

Ik heb de ovaal inmiddels op een mooie donkergroene stof geappliceerd zodat het in het boek past.  ( Zie link ode aan mijn moeder)

Nu moet ik hoognodig ook wat borduurtijd in de vakjes van juli stoppen. (zie vakkenvullen)

Maar nu eerst even van de zon genieten na heel veel regen vandaag.  

Groetjes, Conny

Gelliprinten

 Zoals beloofd laat ik nu iets zien van wat ik gister gedurende de regendag heb geprint.  Met wisselend succes. 

Lijmmal

De lijmmallen waren soms wat te dik en kon ik er niet veel mee.  Soms hielp het om met een sponsje te deppen ipv de roller te gebruiken.

Maar soms viel het resultaat me gewoon tegen. Ik laat hier een aantal zien waar ik wel, of redelijk, tevreden over was. 

Lijmmal

Ook de zelfuitgesneden mallen heb ik gebruikt. Vooral de printjes  van mensfiguren en kraaien vind ik leuk geworden.

Zelf uitgesneden takje.

Bubbelplastic en wachtende mensen.

Een minder geslaagde lijmmal.

Testafdruk met de mens-silhouetten.

Zelf uitgesneden kraaien.  ( plaatjes van internet overgetrokken) 

Collage met kraaien in verschillende houdingen.

 

Zelfgesneden raster dat wel bruikbaar is voor collages.

Tenslotte nog wat mensen op het oude muziekpapier dat ik in een Duitse kringloop kocht tijdens onze vakantie.

Ik heb drie groepjes met silhouetten hier naast elkaar geprint. 

Ik heb weer genoeg materiaal voor collages of een boekje. 

Nu maar hopen dat het weer wat beter wordt. 

Want echt vrolijk word ik niet van dit weerbericht....

Groetjes Conny

Mallen maken

Kunnen jullie soms ook zomaar een hele tijd op pinterest kijken?

Het levert mij vaak veel inspiratie op en nu ontdekte ik gisteren een filmpje, waarin iemand uitlegt hoe je met een lijmpistool mallen kunt maken om mee te gelliprinten.

Lijmpistool......?!

Had ik die niet ergens, vergeten in een duister hoekje van een kast, liggen?

 

 Eh, ja,  hebbes! Gevonden!

Om je een idee te geven hoe weinig ik dat ding heb gebruikt.... de lijmstaafjes zijn nog geprijsd in guldens..... oeps. 

Nou ja, wie wat bewaart die heeft wat,  en ik kon meteen aan de slag, want 't oude ding deed het nog prima. 

De techniek komt hier op neer: op een hittebestendige strijkmat leg je bakpapier. Kledder hier  lekker lijm op met je lijmpistool.

Dek nu af met een ander stuk bakpapier en plet de handel door er met een oud boek ( in mijn geval)  over heen te schuiven nu de lijm nog heet is. 

Maak het zo vlak mogelijk. Laat afkoelen en dan voorzichtig het papier losmaken.  

Dat viel reuze mee.  Na wat probeersels ga je vanzelf wat bewuster vormen.

Ik laat er een paar zien. 

Dit was gister.  Ik ben vandaag,  leve de regen,  er al mee aan het printen geweest.  Dat laat ik morgen zien. 

Groetjes,  Conny