Voorpret

Knutselen.

Laatst had Irene en leuke link op haar blog staan. Het ging over een soort envelopje met vakjes dat zij had gemaakt. 

Op de ijzeldag , afgelopen woensdag,  kon ik nergens heen en ging ik lekker eens aan de slag met dat envelopje.

Met het filmpje erbij eerst een paar gemaakt om uit te proberen. Wat een leuk ding.

Bij mij gaat het dan borrelen....wat als ik er nu een klein cadeautje voor de bee-leden van de "freubelfreules" mee ga maken? We gaan immers met elkaar op stap dit weekend. 

Zo gezegd , zo gedaan. 

Ik nam er oud papier voor, uit een lesboek patroontekenen dat ooit van mijn moeder was. Het slingert al lang doelloos in mijn kast en dit is er een leuke bestemming voor. Na een paar keer lukte het het boekje/envelopje uit mijn hoofd te vouwen. Wat een ingenieus ding.

Irene nogmaals dank voor deze tip!

Er ontstaan vakjes in.

Ik maak er een dun boekje in.

Een labeltje voor erop. 

Als accentje voor ons weekend.

Ik verander oude speelkaarten (leve de kringloop) voor in de insteekvakjes, ik gebruik diverse boekpagina's en vogel stickers.

En andere vogelplaatjes uit, ik denk, Daphne's Diary.

 

Een leuk labeltje voor in een ander insteekmapje.

Zie je meteen in wat voor zooi ik altijd zit te knutselen, hele tafel ligt dan vol. En toch kan ik alles vinden....

Nog een insteek labeltje op oud muziek papier met een vrolijk stickertje.

Nu kan ik het boekje/envelopje gaan vullen.

Klaar!

Heerlijk, een hele middag mee bezig geweest!

Dankzij de ijzel heb ik nu dus een leuke attentie voor de vrouwen.

En als het weer meezat ( ik schreef dit van te voren)  zitten we nu in Vlagtwedde, dus dank voor het meeduimen voor goed weer. 

Het is gelukt.  

groetjes, Conny

We rommelen nog even door....

IJsvogels

Alle tuinvogels waren gisteren met recht ijsvogels te noemen. 

Door het raam zette ik er een paar op de foto.

Dolblij waren ze met het voer dat ik op de ijzel laag had gestrooid. Komische taferelen soms, als ze wel of niet op het ijs durfden te landen, een balancerende koolmees op een spekgladde veldkei....Ze waren echt voorzichtig.

Pimpelmees

Houtduif

Mevrouw en meneer vink

"Gelukkig hebben we de berm....."

Gister kwam de temperatuur niet boven nul en nu ik dit schrijf is het nóg min 3 en de wind is snijdend koud.

De weercode is nog geel vanmorgen hier in t Groningse. 

Onwerkelijk zijn de berichten van haast lenteachtig weer zuidelijker in het land. Hier vele tinten grijs en de ijzel is alles behalve weg....we rommelen nog even door met het winterse weer.

Gister heb ik me niet buiten gewaagd met die spekgladde ijsstraten. Maar nu leek het op sommige plekken wat beter. De straten die gestrooid zijn, zijn nu ijsvrij. Dus we maakten net een klein ommetje.

Vlakbij huis, aan het eind van het bruggetje,  kun je goed zien hoe we er hier voor staan. Ook de sneeuw is nog steeds niet weg op het land. Kijk goed waar je loopt!

 

De vaart is nog bedekt met stevig ijs en de berm is gelukkig stroef. We lopen er vaak op, om gladde stukken te vermijden.

Het uitzicht links, wel stilstaan om te kijken anders ga je om....

Op zo'n plaat ijs....(dit is ons pad....)

Bij een volgend bruggetje de wijk weer in, hier gaan we maar niet heen.

Spekglad!

Het ijs is goed beproeft, roept herinneringen op aan vroeger. Op de ondiepe dobbe is gister volop geschaatst, want de scholen bleven dicht.

Nee, we gaan niet linksaf....

Met argusogen volg ik de voorspellingen. Want....

Een deel van mijn bagage is gepakt, morgen boodschappen doen, wat "freules" ophalen en dan naar Vlagtwedde. We gaan er een weekend op uit met onze quiltgroep de Freubelfreules.

Daar heb ik me toch een zin in. Even er uit, even niet alleen maar, huis, tuin en buurt.

Zoveel leuke dingen af moeten zeggen de laatste maand, ik duim dat het nu goed komt.

De temperatuur lijkt boven nul te gaan komen, helpen jullie ons duimen?

groetjes, Conny

Uit ijzig Groningen

Creatieve Bloghop # 11 en code rood

Langzamerhand voelt het als overwinteren hier in Groningen. Gewekt met een nl alert.

Code rood. 

Scholen en bibliotheken dicht. Het is heel stil op straat. 

Het ziet er dan ook spekglad uit.

En matglas in de bijkeuken.

Binnenblijven en genieten van de bloghop berichten staat er vandaag op het menu.

Vintage

Een gevonden foto van verre familieleden van mijn man. De foto is zo oud dat we niet weten wie de mensen op dit portret zijn. Ik heb hen in een zachte collage omgeving gezet om de sfeer van vroeger op te roepen. 

Tegenwoordig noemen we dat vintage, vroeger dus.

De bijdrage van Marjan:

Hierbij mijn bijdrage.

Ik stuur twee foto's.

De ene is geen eigen ontwerp.

Het is een motief wat zo af en toe wel eens een keer ergens voorbij komt.

Het heeft me altijd geïnteresseerd hoe die nou in elkaar zit.

Het lijkt zo eenvoudig maar is het niet.

De tweede is mijn eigen ontwerp en heb retropapier gebruikt 

met vriendelijke groet 

Marjan 

De bijdrage van Ipie:

Omdat ik al meer dan 2 weken ziek ben en toch iets wilde insturen maakte ik een foto-collage van spullen die ik voorhanden had.

Het oudste is het schelpenkistje met de foto van mijn vader. Hij gaf het in 1954 aan mijn moeder toen hij op vakantie geweest was met vrienden. Hij was toen 20 en zij 17.

Het Poesiealbum is uit 1971. Ik kreeg het op mijn 7e verjaardag.

Beertje Colargol herinner ik mij vooral nog van (zwart-wit) televisie eind jaren 60. Er hoorde een liedje bij:

Ik ben Beertje Colargol

Beertje dat kan zingen

Traladoremifasol

Ik dans erbij, het is te dol...

Het kleine boekje en het kwartetspel kreeg ik ooit op een verjaardagsfeestje van vriendinnetjes.

De boekjes van Bakkertje Deeg en Tup en Joep zijn Sinterklaascadeaus van Pake en Beppe.

Het boekje van het Kleine Walvisje was een troostcadeautje toen ik toen ik mijn arm brak. Ik was toen 5 jaar.

Ik leer lezen in een wip kreeg ik omdat ik vond dat het op school veel te lang duurde. Zó kon ik thuis oefenen. Lang heb ik gedacht dat er een fout op de voorkant zit. Je zit immers óp een wip en niet er in...

Het borduurwerkje komt van de Veluwe. We waren daar op vakantie in 1975. Het regende alle dagen en ik verveelde me erg. Daarom mocht ik iets uitzoeken in een dorpswinkel. Het werkje hing daarna bijna 50 jaar bij mijn ouders/moeder thuis.

Allemaal echt vintage dus.

Groeten,

Ipie

Deelnemers:

 Kitty, Janny en Rosanne, Josephine,  Frederika, Els, Toos, Bettie, Ferrara, Akkelien, 

Elizabeth, Ria,. 

Nicole 

  Ipie en Marjan (beiden zonder blog) en ik

Brrrr.

Min drie vanmorgen.

Brrr, t blijft winteren in Groningen.

Landelijk zijn de verschillen best groot in temperatuur.

De sneeuwresten zijn nog niet verdwenen hier want ook gister werd het hoogstens 0 of 1 graad.

Desondanks kondigen de sneeuwklokjes de komende lente aan.

Gistermiddag wandelden we in de Onlanden, een stuk nieuwe natuur vlakbij de stad.  Even met de auto er op uit naar "de Onlanderij",  mooi startpunt voor een wandeling. Vooral ook omdat je daar naderhand  kunt opwarmen met wat warms en lekkers.

Heerlijk om even ergens anders te zijn, we waren veel thuis in januari vanwege alle sneeuw en gladheid, wandelden alleen in onze eigen buurt. Moesten wat leuke afspraken helaas afzeggen.

Dochter even opgehaald, die had ook wel zin in een ommetje in de Onlanden.

Koud en een gure wind, leve alle mutsen, sjaals en andere extra warme kledingstukken.

Je ziet de kou nog wel af aan de plaatjes. Hoewel de zon scheen toen we van huis gingen, was die tijdens de wandeling verdwenen. Het water is grotendeels bevroren.

Mooi om te zien hoeveel water er nu was dankzij alle regen en sneeuw. In de zomer staat er aanzienlijk minder.

 

Geen leuke dieren gezien ditmaal, die verscholen zich vast op een beschut plekje.

De temperatuur van rond 0 of 1 graad maakte het weggetjes snotterig, ik stapte tot tweemaal toe in een onverwachte natte modderkuil (onder de sneeuw). Gelukkig kunnen mijn schoenen het hebben.

Gauw naar binnen in "de Onlanderij", warm drinken en een stukje appeltaart hadden we wel verdient.

groetjes, Conny