Zeldzame waarneming

Gistermorgen wandelden we een van onze favoriete wandelingen vanaf Landgoed Nienoord in Leek (Groningen) via een graspad over het dijkje naar het Leekstermeer. We genoten van de prachtige bloemen en hier en daar een vlindertje.

We schoten al flink op naar het meer toen ik wat beweging rechts van ons pad zag. Maximaal zo'n meter of 30-40 voor ons. 'Honden? Twee vosjes?',  ging het door me heen, maar al gauw zag ik dat het heel wat anders was. Nooit eerder in het echt gezien en toch meteen herkend:

 

Twee zeldzame wasbeerhonden. Twee exoten.

Ze rommelden gewoon nog wat door en ik kreeg ze met gemak op de foto.

Thuis heb ik deze waarneming direct gemeld bij:  waaarneming.nl en de provincie Groningen, want deze marterachtige jager, van origine uit Azië, hoort hier niet en is niet goed voor de biodiversiteit.

Ook al is het een exoot, zo'n bijzondere waarneming van zeldzame dieren, kleurde de hele dag met een euforisch gevoel!

Hier vind je meer informatie over wasbeerhonden

groetjes, Conny

Wat is het toch mooi buiten!

Onze dagelijkse ommetjes, wat zijn ze toch mooi. Vaak in onze eigen buurt aan de rand van ons Gronings dorp, maar vaak ook op andere plekken in onze mooie gemeente Westerkwartier. (linkje) Ik laat er hier geregeld van alles van zien. Altijd is er weer iets te ontdekken in de natuur, vogels die we horen en steeds vaker herkennen, kleine beestjes en planten. Hoe meer je er van weet, hoe meer je ziet. 

Laatst waren we weer eens op Nienoord, landgoed met borg in Leek.

Variabele waterjuffer

Dit diertje heeft de fraaie naam: akkerdisteldansvlieg

En nog een

Kale jonker

Gewone pendelvlieg

Echte valeriaan.

Zwanenbloem

Na zo'n uurtje (of iets meer) zijn wij weer helemaal opgeladen voor de dag.

groetjes, Conny

De Driepolder

Ter hoogte van Lettelbert ligt ten noorden van, en pal naast,  de A7 (Groningen - Drachten) de Drie Polder.

Een vrij nieuw waterbergingsgebied waar we geregeld komen om te zien dat het er steeds mooier wordt.

Zondagmiddag liepen we daar ons rondje. Kijk maar even mee.

Neem nu deze Margrieten!

Op het oude cameraatje van mijn moeder zit een vrij goede macro functie heb ik ontdekt. Zo red ik me er wel mee tot mijn eigen camera weer gerepareerd is.

Kamille

 Heel lang stonden we naar deze grote jongen te kijken en zowaar kreeg ik hem of haar op de foto: in dit nieuwe gebied zit nu dus ook al de zeearend!

Deze Driepolder sluit aan op de Lettelberterpetten en de Onlanden, prachtige natuur/waterbergingen ontwikkeld om Groningen-stad droog te houden. In dat gebied broeden zeearenden weten we. We zagen ze daar ook, maar nu voor het eerst dus ook hier!

Deze rietzanger bleef poseren.

Toen wij bij de dijk langs de snelweg aangekomen waren, zwommen net deze grote canadese ganzen weg met hun kroost. Gek is dat je het lawaai van de snelweg weg kunt filteren als je hier loopt.

Een eindje verderop renden heel veel jonkies door het hoge gras van de dijk, toen wij er aan kwamen, en raceten het water in.....dit waren echt héél véél kleine Grote Canadese ganzen. Keurig in de creche.

Vlug naar de beschutting van de overkant van het water, zo ver mogelijk bij ons vandaan.

Wat een koddig gezicht.

Daarna moesten we tussen een stuk of 100 schapen doorlopen, die boos blatend ruimte voor ons maakten.

We moesten nog over de overstap onderaan de dijk klimmen, om weer bij de auto te komen.

We waren weer heerlijk uitgewaaid.

groetjes Conny

ps. Misschien hebben jullie al gezien (rechts bovenaan mijn blog) dat ik rond half juli weer een creatieve bloghop ga aankondigen.

Ik heb al een heel stel opdrachten verzonnen..... wordt vervolgd...

'Berend Botje ging uit varen......

....naar Zuidlaren....'

We hadden ons opgegeven om gisteren mee te gaan met de Hunzevaartocht, georganiseerd door 'museum aan de A' in Groningen. Met 10 gasten scheepten we ons na een kop koffie in,  op de "Emma", een museumboot van ruim 100 jaar oud. Vanaf de lage der A vertrokken we door Groningen. Hier zie je rechts nog net het Groningermuseum.

Bijzonder om de stad vanaf het water te zien. 

Mijn normale fotocamera is al vanaf 21 april bij de reparateur, nu behelp ik me al een tijdje met een oude, eenvoudige camera die van mijn moeder was. Die heeft wel moeite met het licht bij donker weer, en dat was het gister wel. Hoewel de zon ook scheen tussen de buien door.

Maar wat ik zeggen wil, is dat er veel foto's van in de stad helaas te donker zijn geworden.....

Het beeld "Ultra" bij de Groninger Archieven. 

Via "de achterkant van Nederland" zoals ik dit soort plekken noem verlieten we de stad. 

Ik vind het prachtig als die oude schepen, kranen en ander spul.

Dan onder de dubbele brug onder de A7 door, we laten de stad achter ons. 

En nog een brug, soms kunnen we eronderdoor.

En dan is daar eindelijk de Hunze, riet langs de zijkanten, vogels (heel veel zwaluwen) 

Wauw, zelfs 2 beverburchten zien we, jammer dat het nachtdieren zijn. De gids vertelt dat ze niet schuw zijn. Het lijkt een gewone bult takken, maar eronder zit het hol met een ingang onder water. 

Deze mensen wonen echt heel afgelegen.

We leggen aan aan de rand van het Zuidlaardermeer (vandaar dat ik even aan dat liedje van Berend Botje dacht)

Hier zie je meteen onze, best kleine, boot.

We wandelen naar de dijk om de Oostpolder.

Een gebied waar wij wel een paar maal per jaar vogels gaan kijken.

De luchten zijn prachtig.

We krijgen net geen nat pak. 

We lunchen en schepen ons daarna weer in.

Hier zie je nog even het Zuidlaardermeer aan de einder.

De boot vaart weer terug zoals we zijn gekomen. 

Het was een dag vullend uitje en we hebben er van genoten!

groetjes, Conny

Bloemensferen

Na de wandeling vanmorgen had ik zin om vanmiddag een paar van de gevonden planten na te tekenen in mijn 'natuur dagboek'. Een boekje dat ik een paar jaar geleden maakte en waarin ik zo nu dan dan schrijf, teken, plak over dingen die ik in de natuur zag.

Kijk, het werd een aquarelletje van de wilde kardinaalsmuts. Eronder een bladzijde uit een heel oud bloemenboekje. Leuk genoeg om eens vaker te doen.

Nu ik met dit sombere weer toch op mijn hobby zolder was beland wilde ik ook weer een van de mixed medialessen van afgelopen weken uitvoeren.

De les van  Michelle Nijberg sprak me aan: Creëer een impressionistische bloementuin.

Elizabeth van Bussy Bessie heeft de les laatst ook op haar blog laten zien.

Voor mijn variant koos ik voor de achtergrond oud muziekpapier met een 'meiliedje' uit het oude liedjesboek waar mijn moeder als kind al uit leerde zingen. Het boekje is iets breder dan het muziekpapier maar dat los ik op door ook die witte randen te verven. Het lucht gedeelte met verdunde gouden acrylverf, groen er onder.

Dan was het idee een met echte blaadjes af te drukken maar dat werd wat gesmeer bij mij. Ik heb met bladsjablonen en verschillende tinten groen bladvormen opgebracht. (mmm matige foto met kunstlicht)

Daarna aan de slag met kleur en globale bloemenvormen maken, Met de kleur wordt het wat levendiger.

Het idee doet me aan de abstracte bloemen op mijn natuurdagboekje denken.

Toen de verf droog was begon ik meer details aan te brengen met micron- en poscapennen.

Nu een foto bij daglicht van het eindresultaat. (Misschien zie je meer als je te foto wat vergroot. )

Jammer dat dat glimmende goud zich niet zo goed laat fotograferen.

Maar al met al was het leuk om te doen en voor herhaling vatbaar.

Groetjes, Conny

Daar stonden we dan....

 Vorige maandag begonnen mijn man en ik met vele anderen aan een interessante vogelcursus van IVN.

Watervogels en steltlopers waren het boeiende onderwerp.

Vanmorgen gingen we op excursie en stonden we met zijn allen te kleumen bij Ezumakeeg in het Lauwersmeergebied. Een graad of 2 slechts. Waar zijn de watervogels? Ganzen hoorden we volop.

Het uitzicht was fantastisch.....ahum.

Joehoe...is er iemand?

Vaag kuifeendje.

Oh ja, het gaat ook om het leren van de vogelgeluiden, kwam die mist even goed uit....

Roodborsttapuit. (sorry , geen watervogel)

Eh, ook geen watervogels, maar 10 of 11 reeën.

Ha, de mist trok iets op. Het gebied is prachtig, maar we hadden toch wel wat pech.

Grutto's (ahum, ook geen watervogels)

Prachtig waren de veldleeuweriken die zongen de longen uit hun lijfjes.

Het was leerzaam, ik heb nu ook eens door zo'n professionele vogelaarskijker gekeken. De docent weet echt heel erg veel. Verder pik je ook veel op uit de gesprekjes die je met andere deelnemers voert.

Dus ondanks kou en mist hadden wij een aangename morgen.

Goed weekend gewenst, Conny