20 tinten fluitenkruid. Wol verven.

 Eindelijk stopte de regen!

Fluitenkruid.

Overal staat het te pronken.

Dit weekend wandelden we van het centrum van Leek (Groningen)  naar het Leekstermeer, heerlijke route door het bos, over een dijkje langs prachtige boterbloem-zuring-fluitenkruid velden. 

Voorjaar op zijn mooist!

Vorige vrijdag kon ik eindelijk gaan wol-verven met fluitenkruid.

De wol kon buiten drogen.

De voorbereidingen had ik eerder al gedaan, wol besteld ditmaal.

(Karisma, naturel kleur) en strengen gemaakt, verfplan uitgewerkt.

Een nachtje voorweken in water om de wolvezels open te laten staan waardoor ze de verfstof beter gaan opnemen.

Een tas vol fluitenkruid was snel geplukt, vlakbij huis aan de Tolbertervaart, het staat er vol mee.

Bloemen, bladen, stelen zijn allemaal geschikt. In stukken geknipt.

Tip: ik deed het fluitenkruid in van die gazen broodzakjes die je in de supermarkt kunt kopen (voor hergebruik ipv plastic zakjes), dat scheelt veel rommel in de wol.

Wolverfspullen uit de garage gehaald.

Voor de liefhebber werk ik hier mijn verfplan uit: 

Ik maakte 20 strengen van 25 gram, nummerde ze 1 tm 20 (stofstrookje met watervaste stift nummeren)

Voor het verven wordt de wol gebeitst.

Streng 1 tm 5 krijgt geen beits

6 tm10 voorbeits aluin (15% van gewicht droge wol)

11 tm 15 voorbeits kopersulfaat (3% met scheutje azijn))

16 tm 20 voorbeits ijzersulfaat.(3,5%)

Op de foto hieronder zie je de pannen met beits en wol 

(li.onder aluin, re.boven koper, re.onder ijzer)

In de hoge grijze pan pruttelt inmiddels het fluitenkruid. 

Na een uur verwarmen (zowel fluitenkruidkruid als beitsbaden) haalde ik de drie zakjes fluitenkruid uit het verfbad, na afkoelen de wol een keer spoelen en toen alles in de grijze verfpan  (p.s . dat was niet handig want de verschillende beitsen lekten iets op de andere wol)

Na een uur pruttelen (maar niet koken) de wol uit de verfpan, afkoelen.

Nabeitsen (pakweg 20 min.)

nrs 1-6-11-16 in aluin (warm)

nrs.2-7-12-17 in ijzersulfaat (warm)

nrs. 3-8-13-18 na ontwikkelen met azijn (koud)

nrs.4-9-14-19-na ontwikkelen met soda (koud)

nrs. 5-10-15-20 zijn direct klaar na het verfbad. (alleen spoelen met schoon water)

En toen was het tijd voor de magie van het plantaardig verven. Het resultaat was geweldig!

Een bruin, vele groentinten, geel-groen en geel tot boterbloemgeel!

Wauw , het overtrof al mijn verwachtingen!

20 tinten fluitenkruid!

Dankzij het nummeringsysteem kun je naderhand een stukje wol per streng bij het recept bewaren om eventueel nog eens die kleur te kunnen maken.

Ik had nog een heleboel strengen ongeverfd klaarliggen. Ik koos de mooiste kleur: boterbloem geel.

Weer een tas vol fluitenkruid plukken.

Opnieuw het hele proces maar nu heel doelgericht voor één kleur aan het werk: voorbeits aluin, pruttelen in verfbad, na ontwikkelen met soda.

Een feestje aan de lijn!

En dan heb je de strengen op gegeven moment droog.

In gedachten krijgen ideeën voor een vest al vorm.

Met de wolmolen op tafel wikkel en wikkel en wikkel ik bolletjes, beetje spreiden over de dagen. 

2300 meter wol ging er al wikkelend door mijn handen.

Je ziet hier niet alle kleuren maar let op het boterbloemetje.

Fluitenkruid geeft o.a. boterbloemgele wol!

Tot besluit nog een grapje uit mijn tuin.

Fijne week gewenst, geniet van de zon!

Nog net af in 2020.

Lekker warme sokken. 

 

Wolverven

 Afgelopen maandag ben ik aan het wolverven geweest.

Eerder kon je hier lezen hoe ik experimenteerde met plantaardig verven. Superleuk om van alles uit te proberen, maar ik vond de kleuren wat flets en nam me voor die wol, gesponnen en wel, opnieuw te verven.

Ik kocht meekrap en kurkuma (geelwortel) bij "dutchcottage" een onlinewinkel met producten voor plantaardig verven. Met meerkrap verf je in roodtinten en met kurkuma geel.

Met mijn wolverf-werkboek van `wolleboom` maakte ik van te voren een verfplan, want ik wilde het nu echt planmatiger aanpakken, om zo beter de verschillende mogelijkheden te ontdekken.

De administratie:

Aan dit kaartje zitten de draadjes in de kleur zoals het was ( en nog 4 strengetjes ongeverfd) en met geel en rood geef ik aan in welk kleurbad ze gaan. Elke streng heeft een katoenen labeltje gekregen met een nummer.

Het is net een laboratorium in mijn keuken.

Alle strengen hebben al een nacht in water met een beetje soda gestaan.

Om wol voor te bereiden op het verven en te zorgen dat de vezels goed openstaan ga je voorbeitsen.

Elke streng wegen, op basis daarvan tot op de gram nauwkeurig uitrekenen hoeveel beitsmiddel je nodig hebt (leve de recepten in het wolverfboek). 

Dan ga je in oude verfpannen (beslist geen eten meer in koken) water met beitsmiddel verhitten met de wol erin.  Gedurende een uur onder het kookpunt houden (van koken wordt de wol stug) dus je moet op blijven letten. 

Ik koos vier verschillende beitsen: aluin, kopersulfaat, ijzersulfaat en wijnsteen en een paar strengen blijven zonder beits.  Ik zette de potjes van het beitspoeder maar naast de pannen, om niet in de war te komen met welke beits in welke pan zit.

De verschillende voorbeitsen hebben ook invloed op de diepte van de uiteindelijke kleur, dat maakt het ook superspannend om te zien wat het worden gaat. 

(ik ben tenslotte nog maar een beginner met het verven)

De meekrap bestaat uit in stukjes gehakte,  gedroogde wortels van de meekrapplant. In een gazen zakje heeft het al een nacht staan weken. Er naast een pasta van kurkumapoeder vermengd met water.

(ook deze, bij de kringloop gekochte, bakjes worden alleen voor dit soort vieze klusjes gebruikt)

Na het beitsen maakte ik twee verfpannen klaar: rood en geel.

Streng voor streng uit de beits, nummer controleren en in de juiste verfpan doen.

Na een uur is het bijna klaar, ook nu weer opletten dat het niet kookt en regelmatig roeren.

Na het verven kun je met bovengenoemde stoffen nabeitsen of  de kleur verder ontwikkelen met azijn of ammoniak. Ik koos voor de laatste twee mogelijkheden om een beetje overzicht te kunnen houden, want ingewikkeld is het  allemaal wel.

Als eerste ging de kurkumawol  buiten uitdruipen, wat werd ik blij van de kleuren. 

Geen spijt van het oververven!

En dan volgen de verschillende meekrap-strengen. Van rozerood, naar oranjerood naar warm kastanje bruin. 

Geen streng is hetzelfde geworden. 

Zo mooi!

Toen het donker werd mocht de wol op een rekje verder uitdruipen, deze foto is van onder genomen.

Nu zijn de strengen na een paar dagen op zolder gedroogd en kan ik er kluwens van gaan maken. 

En...verzinnen wat ik er mee ga maken. 

Mogelijk een vest voor mezelf....

Sterkte met de lockdown allemaal, blijf gezond!

groetjes, Conny

Vervolg van het ecoprint experiment en nog meer.

Na het ecoprint avontuur uit het vorige bericht had ik nu natuurlijk heel veel lapjes met meer en minder geslaagde afdrukken van bladeren. 

Tijd om verder mee te experimenteren.

Ik koos dit stukje stof, net geen A4 formaat. Linksonder en later ook net boven het bovenste blad zette ik een ander stukje stof met bladprinten eraan, om een interessantere compositie te krijgen..

Met intktense krijt wat groen en geel opbrengen terwijl er een raster onder de stof ligt. Zo krijg je een leuke structuur. Na het nat maken (aquarel-effect) en wat uitvegen is deze kleurstof na het drogen permanent is me gezegd, dus dat hoop ik dan ook maar.

Vrij borduren op de naaimachine, ooit geleerd tijdens mijn akte K opleiding in de jaren '80.

Ik accentueer de bladeren en  hun nerven met zwart stiksel.

Tot zo ver ben ik eerst gekomen met mijn experiment. Misschien leuk voor een mini quiltje of toch iets groters als ik meer zulke paneeltjes ga maken. Daar denk ik nog over. t Was hoe dan ook erg leuk om mee bezig te zijn.

Met de weefsteek heb ik een sjaal voor mijn man gehaakt, stoer en lekker warm. Hij werd al druk gebruikt nu het weer zo koud is.

De weefsteek is makkelijk en geeft een leuk effect 

( De weefsteek doe je zo: 1 vaste, 1 losse (een vaste overslaan) 1 vaste enz. op de teruggaande toer haak je de vaste in de lus die ontstaat met de losse en overgeslagen vaste, verder net als eerste toer.)

Ik had met het breien van een trui voor mijn dochter op die dikke pennen nr. 8, de smaak goed te pakken. Het gaat makkelijk en vlot en dochterlief wilde best nóg een trui. Ik zag een leuk plaatje op Pinterest dat ook haar beviel en na wat rekenwerk kon ik aan de slag, ik had nog heel wat restjes en hoefde niet zoveel bij te kopen.

Na twee avonden had ik dit al. 

Via boeken en websites zoek ik steeds meer informatie over wol verven met natuurlijke verfstoffen. 

Om daar weer wat mee te kunnen, heb ik wel wol nodig. Liefst gesponnen, eerder verfde ik al eens wol vóór het spinnen, maar dat beviel me niet zo goed. Onbehandelde wol is vetter en dat vind ik fijner spinnen.

Naast al mijn crea dingen blijf ik druk met mantelzorgen voor mijn moeder en lees ik graag. Elke dag starten manlief en ik met een flinke wandeling en duimen we dat deze coronatijd zijn einde nadert met de komst van het vaccin.

Foto van vanmorgen, de mist trekt op.

Straks ga ik het maar wat gezellig maken in huis met kerstversieringen.

Fijne dag gewenst, Conny

 

Mondkapjesblues

Helaas zijn we nog lang niet af van de corona pandemie en alle maatregelen.

Laten we er maar het beste van maken.

Van de nood maak ik maar een deugd en maak extra, wasbare mondkapjes, zodat we niet misgrijpen als er meerdere in de was zitten.

Blues van blue jeans, of jeans overhemd, nu helemaal verwerkt in mondkapjes. 

 Dan nog een aantal andere leuke lapjes gebruikt. Mondkapjes die ook leuk bij verschillende kledingstukken staan.

                                   ;)

 

En hier nog wat gesponnen wol  geverfd met solidago oftewel Guldenroede. Verschilende voorbeitsen geven verschillende tinten in hetzelfde verfbad.

Fijne week gewenst en blijf gezond!

Groetjes, Conny

Handwarmers en verf-experimenten.

Al bijna een jaar lagen deze handwarmers vergeten in mijn breitas. Gisteren eindelijk afgemaakt, alleen het bovenste boordje van de hand en duim moesten nog. 

Ze zijn vast heerlijk voor mijn artrosevingers als het weer kouder wordt.

Het patroon is van wolnuts en kocht ik op de woldagen in de oude suikerfabriek te Groningen, een jaar of twee geleden.

Ik breide met heel dunne Shetlandwol.

Ik vertelde in een vorig bericht al over mijn plan om mezelf te leren wolverven met natuurlijke materialen.

Ik had eerst het linker, engelstalige, boek  gekocht en begon al enthousiast wat materialen te verzamelen. Eikels, eikenblaadjes, vliesbessen....

Ik moest nog wachten op een bestelling met aluin om aan een beitsbad toe te voegen en begon wat impulsief met eikenblad die dat niet nodig had.

Dat gaf een mooie gele kleur.

De vlierbessen mislukten, misschien waren ze niet rijp genoeg of had ik ze nog meer moeten pletten, of iets anders aan toevoegen...in elk geval gaf dat een saai beige en heb ik vals gespeeld met een beetje knotsoude luvo batikverf dat ik nog had. Dat zijn zowel de lila- rozige als de blauwige tinten geworden.

De bruinige is het resultaat van verven met geplette eikels. 

Hoe het ook uitpakt ik heb er al veel plezier aan beleefd. 

Leren door proberen, heerlijk!

Op internet vond ik ook het tweede boek (rechts op de foto, hier boven) en ik denk dat die handleiding nóg beter bruikbaar is voor me. Ook ontdekte ik dat ik nog wat andere beitsmiddelen aan kan schaffen voor meer variatie in de kleuren.

Dit ga ik vast vaker doen, maar voorlopig moet ik eerst weer garen spinnen om te kunnen verven.

Een tijd terug had ik een verrassingspakket besteld bij "Blij dat ik brei" ,als extraatje zat er roze sokkenwol in, niet echt mijn kleur.

Ik heb de resten van de koudwaterverfbaden (luvo batikverf) rood en blauw bij elkaar gegooid.

En rood en blauw geeft.....

Juist, paars, een mooi diep donker paars. Dat lijkt me wel wat.

Fijne week gewenst, groetjes, Conny

 

Sok en andere wolligheden

Na een erg druk mantelzorgweekend heb ik mijn sok afgebreid. Op naar nr. 2

Heerlijk om ook zelf weer even mee bij te tanken.

Mijn moeder heeft helaas meer en meer zorg nodig en dan moet je tussendoor jezelf niet vergeten.

Ik probeer elke dag een eindje te wandelen en voelde me laatst een kruidenvrouwtje. Ik heb namelijk een boek aangeschaft om mezelf te leren wolverven met natuurlijke materialen. Op mijn wandeling heb ik al een en ander opgepakt en meegenomen.

De wol voorbeitsen zoals dat heet en dan in een aftreksel van de bladeren.

Dat is weer eens andere soep.

Het vervolg moet nog even wachten maar ik hoop gauw wat resultaten te laten zien (als het de moeite is, want eerste probeersels)

Fijne week gewenst.