De stand van zaken in de Groninger sneeuw.

Gister waaide het flink en zag ik sneeuw van de daken stuiven. Er is nog wel wat bij gevallen, er ligt hier nu zo'n 10 tot 15 cm sneeuw en soms heel wat meer.  Vanmorgen kwam de zon er bij en wandelden we in een sprookjesachtige wereld. Door de wind lijkt de sneeuw glad gestreken.

De sloot naast het pad is vrijwel vol sneeuw gestoven, kunstwerken werden er gemaakt door de wind.

Het lukt de vinken nog voedsel te vinden.

Nog een paar dagen van de sneeuw genieten dan gaat het dooien, kunnen we weer wat gemakkelijker boodschappen doen.

groetjes, Conny

 

Herfst, natuur om de hoek.

 8 oktober

Vroeg in de avond vanuit de achterdeur gekiekt.

17 oktober 

Bij ons in de straat staan ineens zo'n 70!! vliegenzwammen op een heel klein stukje gras.

19 oktober

In het centrum van ons dorp zit een ransuil in de boom. Wauw!

Zo vind je zomaar veel moois net om de hoek. 

groetjes, Conny

Mist

Gisterochtend zat de boel hier potdicht, toch zag je aan het licht dat de zon er door probeerde te komen. Spontaan besloten we een ommetje op Nienoord te gaan maken.

Spinnenwebben worden ware kunstwerken in de mist.

Herfst!

We moesten wat improviseren met onze route. Er wordt gewerkt aan het fietspad. Met zwaar materieel wordt er veel zand opgebracht, daar kon je nu echt niet wandelen.

Geheimzinnig duiken er paarden op in de mist.

Betoverend hoe dit viertal stokstijf en alert bleef staan. Wie keek nu naar wie?

Niet alleen spinnenwebben vangen mistdruppeltjes.

Het was een heerlijke wandeling. Er komen ook al paddenstoelen tevoorschijn.

Energiek kwam ik terug van de wandeling en was van alles van plan. Maar helaas na de mist kwam de migraine.....('t was al een tijd geleden)  Maar ook nu zit er nog mist in mijn hoofd, dus rustig aan.

groetjes, Conny

 

Op libellenjacht.

 Iemand van onze IVN fotowerkgroep nam ons gistermiddag mee naar een wonderschone plek waar veel libellen te zien zouden zijn.

Met 7 amateur fotografen werden we volledig betoverd door de prachtige libellen en juffers die we zagen en konden vastleggen. Kijk maar even mee.

Hieronder de vuurlibel

Grote schaatsenrijder (bijvangst, geen libelle)

Viervlek, die was in grote getale aanwezig, rustend, jagend, vechtend soms. Libelles zijn behoorlijk territoriaal. 

Wat een schoonheid met die ragfijne vleugels.

Gewone oeverlibel

Grote roodoogjuffer

En dit hieronder was echt een toevalstreffer, we wisten dat ie er zat maar het lukte me hem voor de lens te vangen: de uiterst zeldzame Oostelijke witsnuitlibel.

Waarneming.nl verbergt zelfs deze waarneming en plaats, om hem te beschermen (staat op de rode lijst), daarom zal ik ook de plek niet noemen waar we waren.

Weer een viervlek, niet zeldzaam maar ook heel mooi.

Hieronder is de keizerlibel bezig haar eitjes af te zetten. In het water worden dat uiteindelijk larven (haften) en na een jaar kruipt de bijna affe libelle in het riet of op de pitrus omhoog.

Daar kruipen ze uit hun huidje. Dat laatste leerde ik gisteren, zo gaaf hoe gedetailleerd je de libelle in dat huidje herkent.

Die huidjes blijven dus gewoon hangen....

Ten slot nog de categorie varende juffers....

Ik kan echt dagen nagenieten van zoveel moois.

Fijne dag gewenst.

groetjes, Conny

Kletsnatte fotowerkgroep

 Buienradar dacht dat het gisteravond om 19.00 uur (start van onze tocht) wel droog zou zijn dus onze foto uitstap naar Ezumakeeg (Lauwersmeer gebied aan de Friese kant) ging door.

8 enthousiastelingen van onze IVN fotowerkgroep uit het Westerkwartier, gewapend met camera's en regenkleding verzamelden zich bij het uitkijkpunt van Ezumakeeg.

Dramatische regenluchten zijn heel fotogeniek. We wachtten even een bui af in de auto's en gingen toen op pad over het natte gras en door het natte riet.

Na de bui kwam dit ree in pastel te voorschijn.

Bij Ezumazijl staken we over bij de sluis om het laarzenpad Bochtjesplaat te lopen.

We waren op dat moment al stevig natgeregend, maar dat mocht de pret niet drukken.

Dit is toch prachtig!

We liepen naar een uitzichtsheuveltje: tijd voor nog meer actie.

We spoelden zo'n beetje van dat heuveltje af en raakten fors doorweekt, we begonnen daarom maar aan de terugweg.

We zagen 3 kibbelende koekoeken en deze torenvalk trok zich nergens wat van aan.

En nog een ree in pastel.

Deze dappere dodo oftewel verregende rietgors zingt zijn hoogste lied, ook al zit zijn kapsel nergens naar.

En de kletsnatte rietzanger moet haar kleintje toch voeden, een snavel vol insecten als buit.

Het klaarde zo rond negenen op en konden we nog genieten van de kluten bij het eerste uitzicht punt.

Ondanks of dankzij de regen was het een fantastische avond.

groetjes, Conny