Ijshaar

 Vanmorgen waren we met een paar mensen van onze IVN fotowerkgroep op stap in de Lettelberterpetten. Een gebied bij het Leekstermeer (bij Leek, ten westen van Groningen) met petgaten, waaruit vroeger turf werd gewonnen en dat nu een nat broekbos is.

Een van onze leden wist dat de omstandigheden goed waren om ijshaar te kunnen gaan zien.

Ijshaar is vocht dat uit dood hout lekt en bevriest. Het vroor 3 graden maar het waaide ook hard. Dat laatste maakte de kans klein dat we iets zouden gaan vinden.

Toch genoten we meteen al van de zon, die net stralend op was gekomen.

Vol goede moed gingen we warm ingepakt op pad.

Hier zie je het broekbos, de bomen staan eigenlijk bijna altijd met de voeten in het water. Nu in het ijs.

In het bos was het beschut, geen wind meer en de zon nog niet te fel. Het bleef vriezen en we hebben ontzettend veel ijshaar gezien! Ik zag het nooit eerder in het echt. Wat een geluk hadden we. Hier een kleine greep uit al het moois dat we zagen.

Bij de vogelkijkhut vormden bevroren belletjes een fraai geheel om de tak en het riet in het watertje.

Nog even klommen we de uitkijktoren op om over het Leekstermeer te kijken.

Toen liepen we, inmiddels aardig verkleumd, door de gure wind over het dijkje terug naar de auto's.

We hadden een topochtend!

Triggervinger.

Ik hield mijn camera vooral links vast en kon hem met rechts alweer heel aardig bedienen. Ik ben er nog niet, maar te gaat steeds wat verder de goede kant uit met mijn hand. Typen lukt ook al weer prima.

groetjes Conny

Op libellenjacht.

 Iemand van onze IVN fotowerkgroep nam ons gistermiddag mee naar een wonderschone plek waar veel libellen te zien zouden zijn.

Met 7 amateur fotografen werden we volledig betoverd door de prachtige libellen en juffers die we zagen en konden vastleggen. Kijk maar even mee.

Hieronder de vuurlibel

Grote schaatsenrijder (bijvangst, geen libelle)

Viervlek, die was in grote getale aanwezig, rustend, jagend, vechtend soms. Libelles zijn behoorlijk territoriaal. 

Wat een schoonheid met die ragfijne vleugels.

Gewone oeverlibel

Grote roodoogjuffer

En dit hieronder was echt een toevalstreffer, we wisten dat ie er zat maar het lukte me hem voor de lens te vangen: de uiterst zeldzame Oostelijke witsnuitlibel.

Waarneming.nl verbergt zelfs deze waarneming en plaats, om hem te beschermen (staat op de rode lijst), daarom zal ik ook de plek niet noemen waar we waren.

Weer een viervlek, niet zeldzaam maar ook heel mooi.

Hieronder is de keizerlibel bezig haar eitjes af te zetten. In het water worden dat uiteindelijk larven (haften) en na een jaar kruipt de bijna affe libelle in het riet of op de pitrus omhoog.

Daar kruipen ze uit hun huidje. Dat laatste leerde ik gisteren, zo gaaf hoe gedetailleerd je de libelle in dat huidje herkent.

Die huidjes blijven dus gewoon hangen....

Ten slot nog de categorie varende juffers....

Ik kan echt dagen nagenieten van zoveel moois.

Fijne dag gewenst.

groetjes, Conny

Kletsnatte fotowerkgroep

 Buienradar dacht dat het gisteravond om 19.00 uur (start van onze tocht) wel droog zou zijn dus onze foto uitstap naar Ezumakeeg (Lauwersmeer gebied aan de Friese kant) ging door.

8 enthousiastelingen van onze IVN fotowerkgroep uit het Westerkwartier, gewapend met camera's en regenkleding verzamelden zich bij het uitkijkpunt van Ezumakeeg.

Dramatische regenluchten zijn heel fotogeniek. We wachtten even een bui af in de auto's en gingen toen op pad over het natte gras en door het natte riet.

Na de bui kwam dit ree in pastel te voorschijn.

Bij Ezumazijl staken we over bij de sluis om het laarzenpad Bochtjesplaat te lopen.

We waren op dat moment al stevig natgeregend, maar dat mocht de pret niet drukken.

Dit is toch prachtig!

We liepen naar een uitzichtsheuveltje: tijd voor nog meer actie.

We spoelden zo'n beetje van dat heuveltje af en raakten fors doorweekt, we begonnen daarom maar aan de terugweg.

We zagen 3 kibbelende koekoeken en deze torenvalk trok zich nergens wat van aan.

En nog een ree in pastel.

Deze dappere dodo oftewel verregende rietgors zingt zijn hoogste lied, ook al zit zijn kapsel nergens naar.

En de kletsnatte rietzanger moet haar kleintje toch voeden, een snavel vol insecten als buit.

Het klaarde zo rond negenen op en konden we nog genieten van de kluten bij het eerste uitzicht punt.

Ondanks of dankzij de regen was het een fantastische avond.

groetjes, Conny

Op pad met de fotowerkgroep

Gisteravond waren we met 8 leden van de IVN fotowerkgroep op pad in de Onlanden. (klik voor info)

Dit is een aangelegde waterberging ten westen van de stad Groningen en nu een prachtig natuurgebied.

Vanaf een uur of 7 wandelden we over de Onlandse dijk. Ver liepen we niet, het ging om het spotten van vogels en hopelijk het fotograferen er van.

Met ganzen zit het wel goed, die zijn er haast teveel.

Al gauw hoorden we een geluid zoals je dat ook hoort bij een veld vol krekels. Vrij monotoon, kenners wisten meteen dat dat de snor is. Een klein bruin vogeltje.

Luister hier maar even hoe hij klinkt.

Nu begon het speuren naar de snor.

De roerdompen lieten zich duidelijk horen, maar de kans die ook echt te zien is vrijwel nihil, maar ook de snor weet zich goed te verstoppen.

Al zoekend viel me de prachtige avondlucht op, dus daar maakte ik ook foto's van natuurlijk.

We gaven het bijna op, maar daar was hij dan, de snor, zingend in een struik!

Voor mij weer een nieuw vogeltje op mijn lijstje, ik had hem nog nooit gezien.

Al gauw begon het te donker te worden, maar wat was het bijzonder om in de avondschemering in de natuur te zijn en al die vogels te horen. Er zijn mensen in de groep die dan weten wat we allemaal horen, dus behalve dat het gezellig is, leer je ook altijd weer iets nieuws. Een mooie combinatie!

Het was een erg leuke activiteit met leuke mensen.

groetjes, Conny

Op pad.

Vorige vrijdag waren we voor het eerst sinds lang weer eens in 't centrum van de stad (Groningen)

Lekker wat ronddolen en in enkele winkels kijken. Nu ben ik bepaald niet dol op winkelen maar ik ben toch geslaagd in de hobbyspeciaalzaak. Ik wilde al lang eens posca-pennen proberen (voor bijv. collages) en het lukte me ze hier los te kopen (zwart, wit en turquoise)  Ook ging er een handig blokje Mixed media papier mee. Nog even de boekhandel in en dan hebben wij het wel weer gezien met winkelen.

Maar altijd gaan we nog even langs de Hoge - en Lage der Aa. Daar woonden we ooit vlakbij en het is ons favoriete hoekje in de stad. 

Winterwelvaart stond nu op het punt te beginnen. De Aa ligt vol vrolijk verlichte schepen en er is een kerstmarkt. We hebben geluk, het nog niet te druk. Nog even naar het heel oude cafe "de Sleutel" (uit 1659)  om wat te drinken. Daarna weer naar huis.

Ik heb dit jaar geen kerstboom opgezet maar wel wat guirlandes met lichtjes en kleine hoekjes gemaakt, gezellig zo en wat minder werk.

Over alle tinten grijs buiten ga ik het maar niet hebben, zelf heb ik er niet zo veel last van (itt mijn man) We maken elke dag ons ochtend- ommetje, ook als het miezert of regent, stormt of gewoon grijs is. 

Een heerlijke gewoonte. 

Afgelopen zondag waren we als leden van de IVN fotowerkgroep uitgenodigd om samen met de vogelwerkgroep op pad te gaan.

Met een kwartiertje rijden zijn we al in de Lettelberterpetten. 

Een petgatengebied nabij het Leekstermeer. Ooit werd hier turf gewonnen.  Er bleven gaten in het landschap achter, de petgaten. De legakkers (waarop de turf kon drogen) zijn de verhoogde, drogere delen. Nu allemaal nog zichtbaar in het moerasbos.

Vanaf de werkschuur van het Groningerlandschap loop je via een, nu modderig dijkje, het bos in.

Het leuke van op pad zijn met IVN-ers is dat er altijd mensen zijn die je wat kunnen vertellen. Ik heb zondag geleerd dat er soms wilgen zijn die min of meer muteren, de takken blijven in een band groeien in plaats van afzonderlijk . Dit zeldzame verschijnsel heet een bandwilg.

De bomen in het moerasbos zitten onder het mos.

En er zijn zo veel soorten mos. Dat zocht ik thuis op op waarneming.nl

Het zijn echt leuke namen, dus ik noem ze er maar bij: hieronder: dikkopmos.

Bosschilmos

Gelekorstzwam

Er was geen moskenner bij deze groep, dan is het extra leuk om mbv de foto's toch de namen te achterhalen. Onthouden.....mmmm, dat zullen we zien.

Waaierkorstzwam. 

Dit vind ik altijd een mooi doorkijkje, aan het eind van de sloot ligt het Leekstermeer. Het is grijs, blijft grijs en het miezert.... sssst. 

Als je zo met de groep op pad bent maakt dat dus echt niet uit. Iedereen is er op gekleed.

Door het zachte weer bot de gewone vlier al uit. Zo schattig dat paars-roze blad.

Ha, weer mos gespot: Heidestaartje en bekermos.

Gewoon sikkelsterretje. De naamgevers hadden beslist fantasie!

Na de uitkijktoren en de vogelkijkhut (er was weinig vogelachtigs te zien vandaag, alleen wat eend-achtigen in de plas) begon het toch echt stevig te regenen en het licht begon te verdwijnen.

Terug door het moerasbos. Een paar mensen waagden zich over het Lettelberterpetgatenplankenpad (heerlijke tongbreker) Zij hadden hoge laarzen aan, door de vele regen gingen ze soms kuitdiep door het water over die smalle planken. 

Wij liepen langs het moerasbos en zagen nog deze roodporiehoutzwam.

Het was een erg leuke middag, ondanks het grijze weer (waar ik het niet meer over zou hebben.....)

Nu op naar de kerstdagen. Alvast fijne dagen gewenst.

groetjes Conny