De vogels van Terschelling

 Eind maart - begin april waren wij 2 weken op Terschelling. In eerdere blogjes heb ik er iets over verteld, en beloofde voor de liefhebbers nog wat vogelfoto's te laten zien. Maar zoals dat gaat, de tijd vliegt, allerlei dingen vragen ook aandacht en voor je het weet zit je al weer op eind april.

In een verloren momentje zet ik nu dus nog even die vogels op mijn blog. 

Op Terschelling kun je met name aan de waddenkant heel veel zien. Grote groepen foerageren er, zeker als het eb is. Soms trekken ze daarna nog verder naar het noorden.

grutto's

Deze rotganzen op de dijk zijn ook fotogeniek (maar ze zijn er massaal)

Wulp

wintertaling

goudplevieren 

grutto

Gruto's en scholeksters broederlijk naast elkaar onderaan de dijk.

Steenlopers, soms razendsnel, dan ineens weer in de lucht.

tureluur

En als laatste laat ik links een kluut en rechts een lepelaar zien.

Het was een echt vogelfeestje voor ons, we hebben zoveel vogels gezien. Leuk is, dat we ze steeds beter herkennen. En vooral leuk is dat mijn man en ik er beiden zo'n plezier aan beleven.

Inmiddels zijn we ook bijna klaar met een cursus vogelgeluiden van IVN. Erg boeiend, goede docent die veel weet en dat ook heel knap weet over te brengen. 

En heel fijn is dat je na elke theorieles op excursie gaat. Maar tjonge, wat is dat pittig als het hele bos om 6 uur 's morgens kwinkeleert (zoiets als door de bomen het bos niet meer zien...). Ik blijf voorlopig ook de vogelgeluidenapp Merlin gebruiken. 

groetjes, Conny

Terschelling (2)

 Vandaag neem ik jullie nogmaals mee naar Terschelling. 

Aan het eind van de eerste zaterdag had ik een beetje pech met mijn winterjas. De kapstok was pal naast de deur, en per ongeluk kwam de trekker van mijn jas ertussen, finaal verpulvert! Help, het is steeds maar een graad of 8 a 10, en nu zat ik met een onbruikbare winterjas. De winkels al dicht. Gelukkig had ik ook mijn 'fleece-windvanger-jack' (noem je dat zo?) mee, maar dat is niet dik genoeg, dus laag over laag dan maar. Maandag in Midsland kon ik dan wel geen winterjas kopen (allemaal al uitverkocht) maar wel een wollen ondershirt. Dat heeft me door deze koude dagen heen geholpen. Thuis is de jas inmiddels weer gerepareerd. En op de volgende zondag verloren we ook nog onze handschoenen (daarover schreef ik eerder, met een week ertussen vond ik die van mij uiteindelijk allebei terug)

Dat was dus wel even improviseren....

We verbleven in Formerum en we fietsten naar en, deels over, de Boschplaat.  Ik zat als een soort 'Michelin mannetje' stevig ingepakt in vele laagjes op de fiets. Het ging! 

De Boschplaat is een groot  natuurgebied aan de oostkant van het eiland. Vanwege het broedseizoen is dat voor een groot deel afgesloten voor bezoekers.

Voor de wind via t mooie buitendijkse fietspad langs het wad naar 'oost'.

Je kunt de stilte horen. Hier zijn we op het deel van de Boschplaat dat wel toegankelijk is. Puur genieten vinden wij. Liever dit dan de drukte.

Op een hoog uitzichtduin overzie je een groot deel van het eiland.

Als het fietspad dan eindigt, kun je lopend de duinen oversteken en dan sta je op een prachtig en bijna verlaten strand. Zo breed vind je ze toch alleen maar op de eilanden.

Er zijn ook veel wandelroutes op Terschelling.

In Oosterend moesten we natuurlijk weer een variatie op het beroemde Terschellinger Cranberrygebak testen, voor we weer tegen de wind in terug naar Formerum ploeterden.

groetjes, Conny

Ps. Ivm veel spam op mijn blog modereer ik de reacties eerst. 

Terschelling

Op 27 maart voeren wij het zeegat uit, Harlingen verdween langzamerhand achter de einder. Het was koud en bewolkt maar wij verheugden ons op onze vakantie op Terschelling.

Dit was ons kleine chalet in Formerum voor twee weken, klein maar fijn.

Die eerste middag gingen we natuurlijk even kijken bij de Noordzee, de duinen en het brede strand. Slechts een paar minuten fietsen. Even landen in de eilandsfeer.

Terschelling blijft voor ons altijd bijzonder, altijd denken wij aan augustus 1979 terug. We kampeerden in Formerum, ik met een vriendin, hij met een vriend. We werden verliefd, overwonnen de afstand tussen onze woonplaatsen met brieven en treinen, en dit jaar in augustus zijn we 40 jaar getrouwd. Drie, nu volwassen, kinderen zetten een kroon op onze relatie. En Terschelling bleef een zacht plakje houden waar we geregeld graag naar terug gaan.

De uitgestrekte natuur en de leuke dorpjes. We pakten de fietsen en reden door de duinen naar West Terschelling.

Koud maar droog en zonnig weer. Vanwege de harde wind gingen we heen door de duinen. Aan de westkant van het eiland liggen het prachtige Groene strand en de Noordlander, we troffen het meteen met eb. Een landschap om te inhaleren. Zo mooi en altijd weer anders door de getijden, de lucht en het licht.

'De walvis' als prachtplek om wat te drinken met uitzicht op deze zandplaat. Het dorp West Terschelling zelf was druk dat eerste weekend, dus daar bleven we niet lang hangen, langs de haven en waddendijk fietsten we voor de wind weer terug naar Formerum, dat mooi midden op het eiland ligt. Fijne uitvalsbasis.

Langs het wad ligt een prachtig buitendijks fietspad van West tot aan de Boschplaat bij Oostereind. Hier en daar zijn er wat stukken kwelder waar we vele vogels zagen. Daar kom ik later nog wel op terug.

Terug de dijk over en door de polder (1 á anderhalve kilometer) en daar doemt de bekende 'koffiemolen' van Formerum alweer op.

Wat een heerlijke dag was dit.

En met nog zoveel dagen te gaan was er genoeg tijd en ruimte om heerlijk te lezen, freubelen en te breien aan mijn inbrei sok.

In het huisje was een DVD speler en 's avonds keken we oude DVD's die we van huis meenamen. Even weer wennen hoe zo'n apparaat ook alweer werkt....'t is nu al gedateerd. 

'Amélie' na zoveel jaar weer te zien was een feestje en we begonnen ook nog aan een lange Scandinavische thrillerserie "the eagle" die we uiteindelijk thuis verder uitkijken.

Wordt vervolgd, groetjes Conny

Ps mijn blog wordt weer gespamd, voorlopig ga ik de reacties modereren.