Souvenir

 Op onze vakantie in het Extertal zag ik in het dorpje Bösingfeld een wolwinkel. 

Bij de twee enthousiaste dames aldaar kocht ik vrolijk sokkengaren.

Thuisgekomen ben ik er al vlot aan begonnen. Met de warmte was ik veel in huis bij de ventilator. 

Sok 1 was maar zo klaar. 

Gisteravond bij de start van de wk finale hechtte ik het laatste daadje van sok 2 af ( ik heb helemaal niks met voetbal, mijn man wel.  Ik verbaas me altijd over de zware fysieke overtredingen die ongestraft blijven . Ik ga dan liever wat anders doen)

Souvenirsokken.

Wat een vrolijkerds. Ideale wandelsokken, vanmorgen meteen maar ingelopen bij ons dagelijkse ommetje.  

Ze zijn goedgekeurd. 

Groetjes,  Conny

HIER vind je info over de nieuwe bloghop. 

Sokken

Weer eens iets af:

Sokken voor mijn man. 

Al een tijdje was er anderhalve sok af.  Nu eindelijk ook de rest. 

Meteen als een soort pantoffels in gebruik genomen. 

Groetjes Conny

 

Haken, breien, schillen.

Hoever is de regenboogdeken ondertussen?

Vanmorgen scheen de zon al heerlijk in de tuin en legde ik de deken even op de tuinbank. 

In plaats van 10x10 blokken maak ik hem 8x8.  Dat vind ik groot genoeg.  Al ruim drie en een halve rij heb ik nu af. Lekker project met zo'n kleurig blokje dat steeds weer een verrassende combinatie van kleuren heeft.  Ik leg de deken nog even in de schaduw,  dan zie je de kleuren beter.

 Inmiddels zijn ook de sokken af die ik breide met handgeverfde sokkenwol, die ik op het schaapscheerdersfeest in Balloo kocht dit jaar.

 

Van een vriendin kreeg ik valperen, ook weer uit dat park hier in de buurt waarover ik eerder al eens schreef. Vanmorgen heb ik ze meteen maar geschild.  Veel beurse plekken, maar ach  daar schil en snijd je dan omheen.

Inmiddels  staan ze te garen in de hooimadam, dat wordt smullen vanavond. 

Geniet van de zon vandaag. 

Groetjes  Conny

Nog net af in 2020.

Lekker warme sokken. 

 

Warme voeten en nog meer.

Dinsdag was ik weer bij mijn moeder en heb ik haar verrast met de gebreide sokken.

Ze heeft ze meteen aangetrokken en de rest van de dag lekker aangehouden.

Later kreeg ik nog een vrolijk app-je dat  ze nu eindelijk warme voeten had. Fijn toch!

Maandag hadden we we een corona-proof-bee. Buiten onder een kapschuur en keurig met maar 6 gasten. 

Een van de dames bracht wol mee en ik mocht er wat witte alpaca van meenemen.

Zo zacht, ik kende het niet, en ben er thuis meteen mee gaan spinnen.

Deze wol is veel minder vet dan schapenwol.

 

De eerste klos is klaar, ik ben benieuwd of het twijnen gaat lukken, de wol ontrolt zich snel....

 

Het verder spinnen moet even wachten, ik heb gisteren bij een wandeling mijn enkel verstuikt, dat loopt even niet zo lekker, en spinnen moet ook net met die voet.

Verder heb ik me opgegeven voor een cursus die via het quiltersgilde onder de aandacht is gebracht, bij HAWAR, "kleur en ontwerp". (in Oldeberkoop)

Ik heb er al veel veel in, maar moet nog even een paar weken geduld hebben.

Groetjes, Conny

Een sok + een sok = een paar

Vorige week een sok.

 

En deze week een sok.

Mijn absolute sokken-brei-record.

Samen een heerlijk wollig paar.

Om mijn moeders voeten op te warmen. 

 

Fijne week gewenst. Het lijkt prettig handwerk weer te worden ;)

Sok

Een paar dagen geleden nog maar, begon ik ´s avonds als het wat afkoelde in de tuin, een sok te breien. Mijn moeder van 84 heeft altijd koude voeten (zelfs tijdens een hittegolf!) en deze wordt dan ook voor haar.

Ik begon met de donkerblauwe merino wol die ik laatst in de kringloopwinkel vond (voor wel 10 cent). Helaas bleek dat garen deels vergaan, het was denk ik erg oud of de mot zat er in. Weggegooid dus maar en met een fris nieuw bolletje opnieuw begonnen. 

Zondag na een wandeling troffen we dit vriendje op de oprit. Hij rende gauw weer naar de beschutting van de struiken in de tuin. ´T arme dier zal wel dorst hebben met die droogte, ik heb maar gauw een schoteltje water voor hem neer gezet.

In de avond breide ik gestaag door, in de schemering nog gauw vastgelegd dat ik de hiel gemaakt heb.

En dóór maar weer met de voet, vanmiddag kon ik de laatste steekjes minderen en was sok nr. 1 klaar.

Een mooie soepele sok is het geworden dank zij het patroontje van drie recht en een averecht.

Ik heb nog nooit zo vlug een sok gebreid. Met de armen en schouders gaat het nu boven verwachting goed. Heerlijk om weer eens onbezorgd door te kunnen breien. 

Dus  nu meteen de tweede sok maar opzetten, zodat mijn moeder gauw haar voeten warmen kan.

Fijne dag allemaal.

 

De draad weer opgepakt, toverwol en bee

Vorige week werkte ik weer verder aan de "Leekstermeer"quilt .

 (Een patroon van Bonnie Hunter)

. Stilletjes lag ze al een tijdje te roepen om aandacht.

Heel veel wyberts maken met driehoekjes eraan.

Nu nog zo'n zelfde portie maken in spiegelbeeld. Aan elkaar gezet vormen deze blokjes dan de sashings. Leuk om er weer even mee aan de slag te zijn.

Wordt vervolgd.

Toverwol.

Wol als brievenbuspakketje, wat een vondst!

Na opening van het vacuüm pakje....

Bee

Vorige maandag hadden we weer een gezellige en goed bezochte bee.

iemand had borduurgaren om weg te geven...oh, daar werden we even heel hebberig van!

Er waren nog wat laatste rugzakjes gemaakt voor de Russische kinderen. Hopelijk hebben we de benodigde 30 gehaald met de groep, dan kunnen alle kinderen er straks blij mee gemaakt worden.

Verder zijn we natuurlijk ook weer heel ijverig geweest en was er weer veel te zien.

Kijk ik heb aan mijn sok gewerkt, leuk om te doen!

Een aantal bee genoten werkt flink door aan de Dear Jane

Al jaren klaar , maar nieuw voor ons....je blijft er naar kijken!

Fijne week gewenst, groetjes, Conny

Joepie! Ik ben weer thuis!

Woensdag de 22e kreeg ik mijn tweede knie-bovenbeenprothese (patellofemorale  prothese) en vrijdag de 24e mocht ik vroeg in de middag al naar huis, slechts 48 uur ziekenhuis....

Dit keer geen narcose maar een ruggenprik.

Geen morfine ook, want daar ben ik bij de eerste knie (in september) heel erg ziek van geweest.

Ik zag best op tegen die ruggenprik en nu achteraf weet ik dat dat echt niet nodig was. Door een roesje heb ik er niets van vernomen en naderhand werd ik met een heel helder hoofd wakker. Wat een genoegen, het verschil met de eerste operatie kan haast niet groter zijn.

De tweede dag kon ik met de fysiotherapeute al een rondje op krukken door de ziekenhuisgang lopen en op vrijdagmorgen de trap op en af. Ik heb nu wel wat meer pijn nog vanwege andere pijnstilling, maar verder heb ik een vliegende start gemaakt en kan ik optimistisch aan de revalidatie beginnen.

Zaterdag kreeg ik dit toepasselijke (postcrossing) kaartje. Mooi motto voor de komende tijd.

Voor de operatie had ik al bijna een hele sok af gemaakt met een nieuw wolletje.

Tot mijn eigen verbazing had ik vanmorgen al zin om die sok af te breien, iets dat inmiddels is gelukt.

In mijn Ikea karretje heb ik van alles en nog wat bij de hand verzameld.

Van een lieve quiltvriendin lag er een geweldig mooi pakje op me te wachten, toen ik vrijdag thuis kwam, Een mugrug, een mini quiltje om mijn theeglas op te zetten, een leesboekje en kaartje.

Dat is fijn thuiskomen.

Dit weekend zijn alle drie de kinderen ook thuis en geniet ik van wat verwennerij. 

Nu gaat de revalidatie serieus beginnen, straks twee goede knieën is het doel en hopelijk weer kunnen lopen zonder altijd pijn. 

Ik ga mijn best doen en dat lukt vast met het voorspelde lenteweer deze week.

Voor nu ben ik gewoon heel erg blij!

Hartelijke groetjes, Conny