zondag 21 mei 2017

De top is af!

Het viel niet mee om de laatste bloemen te appliqueren.
Maar door zo nu een dan een paar steekjes te maken, met mijn overbelaste handen, maakte ik dan toch gisteren de top van het Normandisch kippenhok echt af.


Gisteren kon ik zelfs de twee laatste bloempjes vast zetten, onderwijl heerlijk bijpratend met ons groepje handwerkvriendinnen. In het schooljaar 1985-1986 volgden wij de akte k opleiding in Leeuwarden. Dat was een onderwijsakte voor het diploma "Nuttige handwerken voor meisjes"
Al 31 jaar komen we elk jaar een paar maal bij elkaar, bijzonder om al zo lang heel wat lief en leed te delen met elkaar. Samen met onze liefde voor (heel veel verschillende vormen van) handwerk.
Zonder meer een vriendschap om te koesteren


Vanmiddag heb ik de top uitgespoeld om het wateroplosbare vlies dat ik bij het appliqueren gebruik op te lossen.
Wat nog wel ontbreekt zijn de kippen ogen.
Daar denk ik nog even over na, knoopjes, kraaltjes of toch borduren?


Ondertussen gaat de revalidatie gestaag door. Het fijne is dat ik nu steeds meer kan wandelen bijna zonder krukken. Ik hoop dat het nu ook niet lang meer duurt dat ik kan autorijden, dan kan ik mijn actie-radius weer wat vergroten.


Het lijkt mooi weer te worden deze week, geniet er van!


Groetjes, Conny


vrijdag 12 mei 2017

Genieten van Groningen.

Woensdagmiddag maakten we een leuk autoritje.
Vanuit Leek reden we noordwaarts om een paar uur te genieten van het  "Hogeland" van Groningen.
Aanvankelijk was het bewolkt maar later kwam de zon er soms heerlijk door. 
Groningen in het voorjaar is zo mooi!

Kijk en geniet maar mee.
(veel foto's)

 Ik was blij er even uit te zijn.
Onthaasten is het devies als je, zoals wij, de kleinst mogelijke weggetjes opzoekt.

Net ten noorden van Aduard ging de brug over het "van Starkemakanaal" open




Het vredig gelegen kerkje in Den Ham.
Groningen kent erg veel van dit soort kleine oude kerkjes.
Juweeltjes , stuk voor stuk.
( Kijk hier maar eens: Stichting Oude Groninger Kerken)


Hier heb ik echt een zwak voor: Lammetjes!



Verder gaat het langs weidse weiden.


Geel van de paardenbloemen.


Rust en ruimte.
Dat hebben we hier gelukkig nog in overvloed.



We wilden op de thee in de Theefabriek in Houwerzijl.
Ja, hoor ze zijn open!



Een heerlijke plek om even wat te drinken (300 theesoorten waaruit je kunt kiezen!)
 Natuurlijk nemen we er Groningse Poffert bij.
Het is zo mooi om te zien dat het oude kerkje (en pastorie?) op deze manier een nieuwe bestemming heeft gekregen.


Je kunt zelfs het torenkamertje bespreken om daar, hoog en met fraai uitzicht, met zijn tweeën thee te drinken/
Nu nog maar niet, want die trap is nu nog teveel gevraagd voor mij....Beneden kun je ook gezellig zitten.


Er is veel aandacht besteed aan de tuin.


In het winkeltje koop ik nog wat thee om mee naar huis te nemen.




Richting Electra rijden we langs oude binnendijken.


Magnifiek!



Arbeidershuisjes bij Ewer


Zie je hoe smal deze weg is. 
Let op de pionnen, er is ook een draad over de weg gespannen.
Als we daar al even staan ontrolt er zich een fraai tafereel.


De dames moeten gemolken worden.
Clara 3 aarzelt, ze is de eerste: "Zal ik nu wel of niet doorlopen"?


Nieuwsgierig zijn ze wel naar die pottenkijkers...
en dat is wederzijds....


En als dan één koe over de weg is....





De jonge boerin liep er op haar gemak achteraan met een, in roze overal gestoken, peuter van hooguit 2 jaar. De kleine meid hielp zelfs mee de pion die op de weg stond op te ruimen...
Lief.
Na een kwartier vervolgden wij weer onze weg.
 In al die tijd waren wij de enige weggebruiker. 
Stilte, rust, onthaasten. 
Kijk, daar kan ik dus enorm van genieten.

En nu naar huis.




Mijn batterij is weer opgeladen.
groetjes, Conny

dinsdag 9 mei 2017

't Normandisch kippenhok zo goed als af ......en (wees) blokken gevraagd!

Hier was ik ongeveer gebleven tijdens het vorige blogbericht....


Ik was bezig de randen op de naaimachine te maken.
Heerlijk om zo toch te kunnen handwerken...hihi, al is het dan machinaal.
Met mijn knie gaat het steeds beter, ik kan buiten al een behoorlijk eind met 1 stok lopen en in huis al steeds vaker zonder.


Aan drie zijden zitten er driehoekjes aan.


Aan de onderzijde komen vierkantjes.

Ik heb voor die onderrand 69 vierkantjes gesneden en, om het lekker scrappy te houden, gooi ik de stukjes dan altijd in een bakje en hussel ze lekker door elkaar. Dan verder niet nadenken maar voor de hand weg stukjes pakken en aan elkaar zetten. Alleen dubbelen mag ik terug in het bakje gooien. Zo krijg je gegarandeerd een leuke scrappy rand.


En hier is 'íe dan: 
mijn Normandische kippenhok quilt. 
Op wat applicaties na klaar!


Nog best een royale quilt is het, een kip is 20 cm hoog, dan heb je een idee (ik heb hem nog niet in zijn geheel opgemeten)

Nu dan het tweede deel van de kop:

(Wees)blokken gevraagd!

Nu ik weer op de naaimachine wat kan werken (en nog in de ziektewet zit, en dus tijd heb) wil ik weer aan de slag met goede doelen kinderquiltjes.

Eerste doel is nu om quiltjes te maken voor een groep kinderen uit Wit Rusland die hier binnenkort weer komt om bij te tanken. Zij ondervinden nog dagelijks de gevolgen van de kernramp van Tsjernobyl. (kijk hier maar eens voor meer informatie)  Een aantal mensen van onze bee maakt momenteel quiltjes voor deze kinderen, maar we hebben er nog lang niet genoeg, vandaar deze oproep om wat extra hulp!
Als we genoeg hebben voor deze groep kiezen we weer een andere groep kinderen die een opstekertje kan gebruiken.



Ik maak hiervoor meestal  een top van pakweg 120cm x 150cm en zet die vast op een fleece achterkant.
De fleece koop ik zelf en voor de rest put ik uit eigen kast en uit stoffen die ik gekregen heb.

Misschien zijn er bloglezers die een ongebruikt blok(ken) hebben liggen (een zogenaamd weesblok), die je aan mij voor dit doel wilt afstaan? 
Of misschien wil je speciaal hiervoor wel een blokje maken?
Graag in vrolijke kleuren en minstens 15 x 15 cm (plus naadtoeslag) alle maten, modellen en patronen zijn  welkom! 
Ik zal de resultaten uiteraard op mijn blog laten zien. 


Wil je me iets sturen dan kun je mij mailen en stuur ik je mijn adresgegevens.
connysquilts@live.nl


Alvast heel erg bedankt voor alle hulp.
Fijne week gewenst, Conny

donderdag 4 mei 2017

Naaimachine en knie-controle.


In mijn vorig berichtje vertelde ik al dat ik mijn armen heb overbelast door de combinatie van handwerken en het lopen met de krukken.

Ik verveel me zo nu en dan doordat ik niet kan handwerken en ben toen van de week, met wat moeite naar mijn quiltzoldertje gegaan.
Kijk daar staat mijn naaimachine in haar mooie zelfontworpen hoes.(klik)


Ik ga het proberen. Misschien kan ik zo wel wat aan mijn kippenquilt verder werken.


De originele naaimachinekap dient vandaag als voetenbankje voor mijn rechterbeen en ik ga proberen met links het pedaal te bedienen.


Joepie! Het lukt, eerst wel wat erg hard of juist veel te zacht....;) maar later wat meer gecontroleerd "gasgeven"
Ik moet er eerst erg om lachen maar ben vooral ook blij dat het lukt.


Kijk, nu zitten de twee stroken aan de zijkanten ook aan de kippenquilt.
Later moet ik dan de snaveltjes en  lellen van de laatste kippen er op appliqueren.


Je ziet hier wel dat nog lang niet alle bloemen geappliqueerd zijn.


Zo nu en dan kan ik er eentje doen, maar langzaamaan komt het vanzelf ook wel eens af.



Ik heb zelfs een voorzichtig begin gemaakt met het snijden van driehoekjes voor de rand. Dat is belastend voor mijn armen, dus ook hier is doseren weer het devies.


Ik kon het natuurlijk niet laten er alvast een paar aan elkaar te stikken.
Heerlijk om dit weer even gedaan te hebben.


Gistermiddag ging de bel en stond er een leerling van "mijn" groep 4-6 van school voor de deur.
("mijn" tussen aanhalingstekens, want ik heb maar 3 weken in september echt les gegeven aan deze kinderen. Verder deed ik dit schooljaar, na de eerste knie operatie, alleen op therapeutische basis wat hand- en spandiensten op school en in de klas)
Maar, zo leuk, de kinderen hebben de allerliefste kaartjes voor me gemaakt met leuke teksten.
Ze missen me, en ik hen ook.
Kijk eens ! Daar word je toch vrolijk van?!


Dus, ondanks de zere armen, moest er natuurlijk een antwoord terug, kun je zien wat ik tekende?
Een zwaaiende hand is het idee, met een verhaaltje aan de binnenzijde. 
Ik hoop dat ik over een paar weken weer zo ver ben dat ik in de auto kan rijden en weer voor wat klusjes naar school kan gaan.....
Nu lukt in elk geval een wandeling naar de brievenbus al weer.


Nu ga ik zo wat röntgenfoto's van mijn knie laten zien, dus als je dat niet leuk vindt kun je nu beter weg klikken.
Gisteren was ik met mijn man al vroeg in het Wilhemina Ziekenhuis in Assen voor de zes-weken controle van mijn knie. Eerst werden er foto's van gemaakt, en voor wie het interessant vindt laat ik hier zien hoe die patelllofemorale prothese van mij er nu uit ziet.






Achter de knieschijf had ik geen kraakbeen meer en dat gaf erg veel pijn en beperking. Nu zit er een metalen plaatje op het bovenbeenbot (dat lichte stukje) en kunststof achter de knieschijf (dat zie je niet op de foto)



En hier beide knieën van voren gezien, ik ben weer in balans.
Twee protheses (sept.'16  en maart '17)


De dokter en ook de fysiotherapeut zijn erg tevreden over de revalidatie. 
(En ik ook hoor...)
Bij de orthopeed hoef ik pas over 5 jaar terug te komen en met de fysiotherapie ga ik natuurlijk nog flink door.
Ik ben er nog niet, maar het schiet nu toch op!

Vrolijke groet, Conny