donderdag 13 oktober 2016

Stug doorgaan

Stug doorgaan met mijn oefeningen, het begint resultaat op te leveren, ik krijg weer wat kracht in mijn been.
Tussen de oefeningen door ben ik bezig met twee quiltprojecten.
Dear Jane doorquilten en Floral Beauty blokken maken.
(wat een luxe eigenlijk om zoveel quilttijd te hebben nu)

Om met dat laatste te beginnen, er zijn weer twee Floral blokken af.
Wat blijft het leuk deze blokken te appliqueren.



Iemand vroeg naar het verkoopadres van de letterlapjes, ik kon haar niet echt helpen. Ik spaarde de lapjes in de loop der jaren bij elkaar door ze te kopen op beurzen, in winkels en via internet. Wie er een tip voor heeft mag hem in de reacties zetten!

Het doorquilten van Jane moet ik wel wat doseren. Ik ben rechtshandig maar aan mijn linker elleboog voel ik  (te) goed dat die ook hard meewerkt bij het opvangen en opduwen van de naald en de stof aan de onderkant.


Het is net of elk blok me verteld hoe het doorgequilt wil worden. soms intensief, soms sober.

Dit blokje vroeg om cirkels.


Gewoon de dop van mijn waterfles gebruiken, die staat binnen handbereik.


Even tekenen en dan doorquilten.


De blauwe lijn dan nog even met een vochtig doekje deppen zodat ze verdwijnen.



Heerlijk afwisselend werk en erg leuk om die blokjes, die ik al jaren geleden maakte, weer door de handen te krijgen.








Zo nu eerst weer oefenen met kneeltjes knie en dan kan er weer een blokje gequilt worden.
Fijne dag allemaal.

dinsdag 11 oktober 2016

Helderder.

Langzaamaan wordt het helderder in mijn hoofd, dat aanvankelijk bijzonder duf en slaperig was na de operatie. (Lees: narcose en heel veel morfine)

Wat een genoegen om me weer iets langer op iets te kunnen concentreren.
Zoals een blokje appliqueren voor de Floral Beauty


En nóg één.


Ik heb ze even neergelegd. Het wordt al een mooi aantal dat af is.



De meest normale dingen kosten me veel meer tijd en energie.
Eten en drinken doe ik bij het aanrecht op een krukje als ik alleen thuis ben.
Of ik ben een tijdje bezig moeizaam iets (post, krant, glaasje drinken, fruit) te vervoeren op de rollator...
Dingen die je normaal gesproken zonder nadenken op de automatische piloot doet.
Ineens ben je je er veel meer van bewust.
Ik kan je vertellen dat planten water geven ineens een hele expeditie is met de rollator!
Pffff fijn vooruitzicht dat dit weer beter gaat worden, maar ook bewustzijn dat dit voor heel veel mensen daagse realiteit is en blijft.

Gelukkig was er soms ook een van de kinderen thuis. Mijn dochter heeft gisteren mijn Dear Jane van zolder gehaald. Ik had ineens zo'n zin om een stukje door te quilten.


Wat een heerlijke quilt is het toch.
Zo fijn haar weer te zien, alsof er een oude vriendin langs komt.


Jammer dat ze al zo lang lag te wachten om doorgequilt te worden. Nu is het het moment....ik heb er in elk geval tijd genoeg voor.


Lezen lukt gelukkig ook weer langer achter elkaar en ook het oefenen gaat meer opleveren.



Ik leer weer welke spieren waar ook al weer voor dienen en hoe het ook al weer zat om ze aan te spannen en te gebruiken.
Zo raar om dat kwijt te zijn en opnieuw te moeten leren.
Maar ja, al mijn halve leven liep ik met knie klachten, dat is niet meteen uit je systeem natuurlijk.

Kijk dit blokje heb ik heel intensief doorgepit.



Zo kom ik mijn dagen wel door. 
Heerlijk dat de zon er ook nog vaak is. Dan ga ik buiten een stukje krukken "lopen".

Ik kan langzaam aan een stukje verder, al een klein blokje om, heerlijk.

Groetjes, Conny

donderdag 6 oktober 2016

Opstekers.

Gisteren was een dag met opstekers.
Van een lieve vriendin die gisteren op bezoek kwam kreeg ik een mooi quilttijdschrift waar ook nog een extra  sashiko bijlage bij zat.
Nadat zij weg ging klepperde de brievenbus: de Quiltmania en de nieuwe (voor mij eerste) Simply Vintage!


Oh heerlijk, bladeren en lezen, inspiratie opdoen.
Ik zat net weer, toen ik de brievenbus alweer hoorde en een moeder van school zag zwaaien terwijl ze wegliep.
Een dikke roze envelop op de mat.
Helemaal vol met heel lieve wenskaartjes getekend door de kinderen van mijn 4-6 combi groep!
Wat werd ik daar blij van!



Op de achterkant zaten ook nog berichtjes geplakt die ze zelf schreven.
Helemaal ontroerd was ik, zo lief en schattig allemaal.
Wat een positieve energie kan ik daar weer uit putten.


Soms moest ik er ook om lachen, wat dacht je van deze geweldige wens van een jongetje uit groep 4.


Voor de operatie, op mijn laatste werkdag, kreeg ik ook al een mega kaart van de groep.




En dan is er ook regelmatig bezoek en word ik schaamteloos verwend.


Als dat geen opstekers zijn!


Dus ik ga er weer flink tegen aan met al mijn oefeningen.
En...kijk eens, er kwam zelfs weer een blokje uit mijn handen....



groetjes, Conny



maandag 3 oktober 2016

Lange dagen, maar handwerken, ho maar....

Tja, daar zit ik dan met al mijn goede voornemens....


Tijd genoeg, nu ik moet revalideren na de knie operatie.
Maar handwerken...tjonge jonge...ik was al gewaarschuwd door diverse mensen dat het zo zou kunnen gaan. Helaas is het dus zo dat ik helemaal geen energie en concentratie heb om te gaan handwerken.


Ook de zo geprezen hapklare brokjes liggen onaangeroerd. Dat valt dus gewoon wat tegen.


Wat ik wel kan: oefenen, eten en drinken, druk zijn met niets (oftewel het doen van de meest gewone dingen kosten nu heel veel tijd), beetje lezen en ook wat rommelen (met mijn fotomappen) op de computer.
Nu heb ik al mijn quiltmappen met foto's mooi geordend. 


Ineens realiseerde ik me, toen al die foto's langskwamen (en wat ben ik ook veel kwijt) dat ik dit jaar al 30 jaar bezig ben met quilten...dat is al best lang en ik heb dan ook al veel gemaakt.
Veel quilts naar eigen ontwerp, maar soms ook m.b.v. patronen.
Autodidact ben ik. Heb mijn kennis overal en nergens opgepikt.
In de collages een klein overzicht van dingen die ik gemaakt heb, lang niet volledig......


Zo hebben jullie toch nog wat te kijken hier op mijn blog. 


Groetjes, Conny

dinsdag 27 september 2016

Hapklare brokjes en losse eindjes.....


Voor vandaag heb ik wat fotocollages gemaakt van werkstukjes die ik tijdens mijn revalidatie maak.

"Hapklare brokjes", dat gaat vooral over de Floral Beauty.
Van te voren heb ik al verschillende blokken voorbereid, stofjes enz. per blok in een envelop gedaan op mijn onvolprezen trolley gelegd..

Van een aantal blokjes heb ik alle te appliqueren onderdelen zelfs al geplakt, zodat ik nu alleen maar hoef te appliqueren.


Die voorbereiding blijkt nu een erg goede zet. Ik heb al mijn spullen op armlengte afstand om me heen staan.
 Het ziet er zo eenvoudig uit, even een blokje appliqueren.



Maar de werkelijkheid is toch anders na zo'n ingrijpende knie operatie. Een half uurtje is ongeveer mijn spanningsboog om met een geconcentreerde klus bezig te zijn, dan ben ik echt bek áf....
Daarnaast vragen de noodzakelijke oefeningen de nodige tijd en energie.

Tijden heb ik niet zo veel duffe tv gekeken als afgelopen week.

Maar ik klaag niet, ik weet waar ik dit voor doe (zonder pijn daagse dingen kunnen doen)) en daarvoor is nog een hele weg te gaan. 
En wat zo fijn is:  het weer is mooi en ik loop elke dag een stukje buiten op krukken.
Niet ver , maar toch....

Nog een werkje dat op mijn trolley klaar lag was een "los eindje", oftewel een werkje dat al een heel eind af was. 
Een kleine hartje borduren.
Op de middelste foto boven zie je waarvandaan ik gisteren begon.

 Aangezien mijn 50+ ogen het niet goed meer zien borduur ik met een heerlijke loep lamp.
Maar man, man, wat een inspanning.....na een drie kwartier was het borduren klaar en moest ik dringend eerst mijn middagdutje doen.



Maar daarna pakte ik de draad weer op en heb ik er nu een schattig speldenkussentje/sierkussentje bij.

Groetjes, Conny

vrijdag 23 september 2016

Kneeltjes knie

Nou daar zit ik dan in mijn lekkere stoel.
Benen op een voetenbankje dat ik eerder al zelf bekleedde.


Lekker een beetje prutsen aan een sterretje van de Floral Beauty.
Er hoefde hier nog maar een cirkeltje te worden vastgezet.


Vorige week vrijdag lag ik op dit moment misselijk te zijn en bij te komen van de narcose en operatie aan mijn linker knie.
Vandaar het kopje, mijn bijnaam is Kneeltje ...

In die knie waarvan het kraakbeen van de knieschijf helemaal versleten was, zit nu een zogenaamde patellofemorale prothese oftewel een knieschijf-bovenbeen prothese. 
Van internet plukte ik deze foto.
Zo ziet het er bij mij nu ook uit (ik heb mijn eigen röntgenfoto al gezien)
Een stukje metaal op het bovenbeenbot en kunststof achter de knieschijf opdat ik straks mijn daagse dingen weer zonder pijn kan doen.


Ik ben er ontspannen in gegaan in dit hele proces. Na een half leven pijn kan dit alleen maar winst opleveren, ook al betekent dat wel dat ik eerst door een heel zure appel (operatie en revalidatie) heen moet bijten.

Maar ja, een beetje handwerker bereidt zich goed op zo'n periode voor.
Want naast de oefeningen en dutjes zit ik genoeg in mijn lekkere stoeltje de komende tijd.
Een verrijdbare trolley (ja, ja uit Zweden) is nu reuze handig, waar ik zit of lig daar is ook mijn goed gevulde trolley.


Dat ene blokje Floral Beauty smaakte naar meer.
Nu kwam het erg goed uit dat ik al een paar blokjes heel ver had voorbereid.


De onderdelen hoeven alleen maar vastgezet te worden. 
Vandaag appliqueerde ik een grote cirkel en ster en daarna was ik echt helemaal op.....zzzzzz


Ik heb vandaag al een klein wandelingetje buiten gemaakt, misschien 100 meter heen en weer terug.
Maar tóch!
 Weer een mijlpaal.
Een mijlpaal op krukken.

Even genoten van de frisse lucht.


Naast me ligt nog veel meer handwerkspul. De Fair Isle sjaal om af te breien, een randjes borduurlapje, een schattig projectje om met de hand een aapje te maken, de love entwined, de laptop en een stapel boeken.

Vervelen zal ik me niet tijdens de revalidatie.
Ik pluk de dag.

groetjes, Conny

zondag 11 september 2016

Leuke vondst!

Elk jaar is er in Leek in september een grote rommelmarkt bij een plaatselijk kerk.
Vaak was ik dat weekend weg maar dit maal konden mijn dochter en ik er gezellig rondsnuffelen.

Het was eigenlijk te warm weer.
Zoals ik een marktkoopman ooit hoorde zeggen:
"Vrouwtjes bloot, handel dood"
ging gisteren wel op.

(oftewel, men gaat liever naar het strand dan naar de markt met zulk fraai weer)

Gelukkig voor hen houd ik helemaal niet van strand (om op te liggen, wel om langs te wandelen)


Het was gezellig druk, maar er waren geen drommen mensen waar je je doorheen moest worstelen.
Heerlijk, je kunt dan echt op je gemak bij de kraampjes kijken.


Ik vond een heel leuke oude handwerk kist.
"daar stat mijn naam op" , 
zeg ik dan wel eens, ik zie meteen dat dat echt iets voor mij is en kan dan meteen overgaan tot een impulsieve aankoop (voor in dit geval een zeer zacht prijsje)


Ook kocht ik voor de "enorme som" van twee euro zes!! lekkere weg-lees-booeken voor straks na de operatie (zie vorig blogje)
Thuis opende ik deze doos van Pandora en genoot van een paar prachtige oude spullen.
(de onbruikbare meuk, heb ik weggedaan)
Kijk maar mee.

Eerst al die houten klosjes, de oude knoopjes in een nog ouders doosje.
Knoopjes op een kaart.




Een zoom verstevigend band. 
(deed me denken aan vliesofix) helemaal vergaan


Een handig inzetbakje, met opbergruimte eronder.
Oh ja en nog een mooi stuk keperband.




Ideaal voor de Love entwined, lijkt me.
Dus eerst alles grondig schoolgemaakt.


Even de boel herinrichten....


Tja, en hieronder staan mijn nieuwe vrienden voor na vrijdag.....


Maar morgen eerst weer gezellig naar de bee en nu van het mooie weer genieten.

Fijne dag allemaal