Terschelling

Op 27 maart voeren wij het zeegat uit, Harlingen verdween langzamerhand achter de einder. Het was koud en bewolkt maar wij verheugden ons op onze vakantie op Terschelling.

Dit was ons kleine chalet in Formerum voor twee weken, klein maar fijn.

Die eerste middag gingen we natuurlijk even kijken bij de Noordzee, de duinen en het brede strand. Slechts een paar minuten fietsen. Even landen in de eilandsfeer.

Terschelling blijft voor ons altijd bijzonder, altijd denken wij aan augustus 1979 terug. We kampeerden in Formerum, ik met een vriendin, hij met een vriend. We werden verliefd, overwonnen de afstand tussen onze woonplaatsen met brieven en treinen, en dit jaar in augustus zijn we 40 jaar getrouwd. Drie, nu volwassen, kinderen zetten een kroon op onze relatie. En Terschelling bleef een zacht plakje houden waar we geregeld graag naar terug gaan.

De uitgestrekte natuur en de leuke dorpjes. We pakten de fietsen en reden door de duinen naar West Terschelling.

Koud maar droog en zonnig weer. Vanwege de harde wind gingen we heen door de duinen. Aan de westkant van het eiland liggen het prachtige Groene strand en de Noordlander, we troffen het meteen met eb. Een landschap om te inhaleren. Zo mooi en altijd weer anders door de getijden, de lucht en het licht.

'De walvis' als prachtplek om wat te drinken met uitzicht op deze zandplaat. Het dorp West Terschelling zelf was druk dat eerste weekend, dus daar bleven we niet lang hangen, langs de haven en waddendijk fietsten we voor de wind weer terug naar Formerum, dat mooi midden op het eiland ligt. Fijne uitvalsbasis.

Langs het wad ligt een prachtig buitendijks fietspad van West tot aan de Boschplaat bij Oostereind. Hier en daar zijn er wat stukken kwelder waar we vele vogels zagen. Daar kom ik later nog wel op terug.

Terug de dijk over en door de polder (1 á anderhalve kilometer) en daar doemt de bekende 'koffiemolen' van Formerum alweer op.

Wat een heerlijke dag was dit.

En met nog zoveel dagen te gaan was er genoeg tijd en ruimte om heerlijk te lezen, freubelen en te breien aan mijn inbrei sok.

In het huisje was een DVD speler en 's avonds keken we oude DVD's die we van huis meenamen. Even weer wennen hoe zo'n apparaat ook alweer werkt....'t is nu al gedateerd. 

'Amélie' na zoveel jaar weer te zien was een feestje en we begonnen ook nog aan een lange Scandinavische thrillerserie "the eagle" die we uiteindelijk thuis verder uitkijken.

Wordt vervolgd, groetjes Conny

Ps mijn blog wordt weer gespamd, voorlopig ga ik de reacties modereren.