En dan is het alweer augustus.
Vanmorgen voor het echt heet werd gingen we een stukje fietsen. Via allerlei prachtige omwegen via het bos richting Roden (Drenthe), het Leekstermeer naar Lettelbert (Groningen) en Enumatil.
In Enumatil hoopten we op een koffiepauze bij het schattige café van Tante Til, maar dat was helaas niet open. (wel een aanrader, mocht je hier eens in de buurt zijn: neem dan ook vooral hun Groningse poffert!)
Dus wat water en een korte pauze bij de brug van Enumatil. Til betekent brug. En deze brug (over het Hoendiep) wordt nat gehouden vanwege de hitte van dit moment, dat had ik nog niet eerder gezien.
Enumatil is een typerend Gronings dorp in onze mooie (en uitgestrekte) gemeente Westerkwartier. We namen even de moeite er weer eens rond te kijken en vandaag nam ik wat foto's om te delen op mijn blog.
Vroeger werd er tol geheven bij de brug, op dit huis hangt nog een tarievenlijst .
Er is ook een molen (1907) en een kerk, hoewel het echt maar een klein dorpje is.
Schots en scheef is deze deur.
Aan de weg met de fraaie naam Pasop (en terecht, er wordt weleens hard gereden op de smalle weg) keken we even bij een boeken- en plantenkraampje.
Heerlijk vind ik dat .
In de fietstas gingen een stuk of wat plantjes mee voor de tuin. Het verzoek om een tikkie had ik net verstuurd naar de eigenares van het kraampje toen zij aan kwam fietsen vanaf haar huis (een metertje of 75 verderop aan een mooi toegangspad gelegen) om de plantjes water te geven. Al gauw waren we in een leuk gesprek verwikkeld over het gebied waar zij woont. Leuk en opvallend vonden we dat ze vertelde dat ze vanwege de veen ondergrond in het huis de trillingen van passerende vrachtwagens konden voelen.
Eenmaal weer thuis na pakweg 25 km fietsen zette ik de plantjes met hun voeten in het water in de redelijk koele bijkeuken. Het zal nog even duren voor ze de tuin in kunnen,
Een fijn uitje en nu verschans ik me bij de ventilator in de kamer.
groetjes, Conny
Geen opmerkingen:
Een reactie posten