Vogelvreugde, het lege nest en een geweldige fietstocht.

 Donderdag waren de koolmeesouders nog vreselijk druk om hun jongen te voeren.

In en uit het huisje, rupsen zoeken en weer terug.

En dat allemaal 5 meter vanaf ons raam, in de achtertuin.

Vrijdag was het anders, één ouder zit op het huisje en lijkt de jongen te lokken.

 `Kom maar, je kunt het!`

Ademloos keken we toe en ja hoor, daar gaat íe!

Zo'n dapper klein vogeltje die voor het eerst zijn vleugels echt kan uitproberen!

Eén kwam tegen het raam en moest op de vensterbank eerst bijkomen en vertrok daarna.

Wat een schatje.

5 stuks zagen we uitvliegen. Nu voelt het haast of we zelf een leeg nest hebben. 

Ze zijn vertrokken.

Vanmorgen scheen de zon al heerlijk en in plaats van onze gebruikelijke wandeling, besloten we een rondje om het Leekstermeer te gaan fietsen.

En al gauw zat daar een graspieper te poseren op een hek.

Een stukje verder staat een bank vanwaar je prachtig uitkijkt over het water.

Op het waterlelieblad hebben de libelles het druk met elkaar.

Ik kijk op, zie iets zwemmen, geen watervogel, maar....

Zie ik het goed, ja echt, een OTTER!!

Ooooh, ik wist dat ze hier wel eens gezien werden, maar nog nooit zagen we er een in het echt in de vrije natuur. Wauw, onze dag kan niet meer stuk!

Door de Peizermaden aan de oostkant van het Leekstermeer fietsten we verder. Daar zat een witte kwikstaart op de brug en kwamen we aan de praat met een paar echte vogelaars.

`Kijk, een blauwborst` zegt een van hen achteloos.

Oooh, ook die hebben nog nooit gezien en het lukt me ook nog hem te fotograferen.

Hem, want zijn vrouwtje schijnt niet zo´n fraaie blauwe borst te hebben.

Door al die dieren zijn we langer onderweg dan gepland. Wat is het dan heerlijk om weer op een terras (met zicht op het Leekstermeer, zie foto hieronder)  neer te kunnen strijken om iets te eten en drinken.

Daar gaan we weer, terug naar huis, een heerlijke tocht van slechts zo'n 23 km en toch het gevoel van een heerlijke vakantiedag. Wat een luxe om als net-pensionado's, op een stille doordeweekse dag, dit te kunnen doen, "Hé joh, t is mooi weer, we fietsen onze neus achterna."

Wat wil je nog meer!

Fijne week gewenst.

 

20 tinten fluitenkruid. Wol verven.

 Eindelijk stopte de regen!

Fluitenkruid.

Overal staat het te pronken.

Dit weekend wandelden we van het centrum van Leek (Groningen)  naar het Leekstermeer, heerlijke route door het bos, over een dijkje langs prachtige boterbloem-zuring-fluitenkruid velden. 

Voorjaar op zijn mooist!

Vorige vrijdag kon ik eindelijk gaan wol-verven met fluitenkruid.

De wol kon buiten drogen.

De voorbereidingen had ik eerder al gedaan, wol besteld ditmaal.

(Karisma, naturel kleur) en strengen gemaakt, verfplan uitgewerkt.

Een nachtje voorweken in water om de wolvezels open te laten staan waardoor ze de verfstof beter gaan opnemen.

Een tas vol fluitenkruid was snel geplukt, vlakbij huis aan de Tolbertervaart, het staat er vol mee.

Bloemen, bladen, stelen zijn allemaal geschikt. In stukken geknipt.

Tip: ik deed het fluitenkruid in van die gazen broodzakjes die je in de supermarkt kunt kopen (voor hergebruik ipv plastic zakjes), dat scheelt veel rommel in de wol.

Wolverfspullen uit de garage gehaald.

Voor de liefhebber werk ik hier mijn verfplan uit: 

Ik maakte 20 strengen van 25 gram, nummerde ze 1 tm 20 (stofstrookje met watervaste stift nummeren)

Voor het verven wordt de wol gebeitst.

Streng 1 tm 5 krijgt geen beits

6 tm10 voorbeits aluin (15% van gewicht droge wol)

11 tm 15 voorbeits kopersulfaat (3% met scheutje azijn))

16 tm 20 voorbeits ijzersulfaat.(3,5%)

Op de foto hieronder zie je de pannen met beits en wol 

(li.onder aluin, re.boven koper, re.onder ijzer)

In de hoge grijze pan pruttelt inmiddels het fluitenkruid. 

Na een uur verwarmen (zowel fluitenkruidkruid als beitsbaden) haalde ik de drie zakjes fluitenkruid uit het verfbad, na afkoelen de wol een keer spoelen en toen alles in de grijze verfpan  (p.s . dat was niet handig want de verschillende beitsen lekten iets op de andere wol)

Na een uur pruttelen (maar niet koken) de wol uit de verfpan, afkoelen.

Nabeitsen (pakweg 20 min.)

nrs 1-6-11-16 in aluin (warm)

nrs.2-7-12-17 in ijzersulfaat (warm)

nrs. 3-8-13-18 na ontwikkelen met azijn (koud)

nrs.4-9-14-19-na ontwikkelen met soda (koud)

nrs. 5-10-15-20 zijn direct klaar na het verfbad. (alleen spoelen met schoon water)

En toen was het tijd voor de magie van het plantaardig verven. Het resultaat was geweldig!

Een bruin, vele groentinten, geel-groen en geel tot boterbloemgeel!

Wauw , het overtrof al mijn verwachtingen!

20 tinten fluitenkruid!

Dankzij het nummeringsysteem kun je naderhand een stukje wol per streng bij het recept bewaren om eventueel nog eens die kleur te kunnen maken.

Ik had nog een heleboel strengen ongeverfd klaarliggen. Ik koos de mooiste kleur: boterbloem geel.

Weer een tas vol fluitenkruid plukken.

Opnieuw het hele proces maar nu heel doelgericht voor één kleur aan het werk: voorbeits aluin, pruttelen in verfbad, na ontwikkelen met soda.

Een feestje aan de lijn!

En dan heb je de strengen op gegeven moment droog.

In gedachten krijgen ideeën voor een vest al vorm.

Met de wolmolen op tafel wikkel en wikkel en wikkel ik bolletjes, beetje spreiden over de dagen. 

2300 meter wol ging er al wikkelend door mijn handen.

Je ziet hier niet alle kleuren maar let op het boterbloemetje.

Fluitenkruid geeft o.a. boterbloemgele wol!

Tot besluit nog een grapje uit mijn tuin.

Fijne week gewenst, geniet van de zon!

Crea 21 K

K is van kleur

 Ik ben dol op kleur, overal waar je kijkt heb je te maken met kleur. Ik ben me er altijd van bewust hoe het licht valt  en de kleur mee bepaald als ik fotografeer of met textiel bezig ben. 

Hier verzamelde ik verfstaaltjes en knipte de namen van de verfkleuren uit. Een palet van warm naar koud.

Een grapje met een t-shirt

 Mijn man had een heel oud t-shirt waaraan hij erg gehecht was. 

 Door jaren intensief gebruik werd het almaar slechter.  

Er begonnen gaatjes in de stof te vallen. 

 Maar ik mocht het niet wegdoen. 

 "Ik kan er nog wel eens in sporten".

Ik was het daar niet mee eens,  maar er werd dus in gesport. 

 Later nog in geslapen,  maar uiteindelijk vond ook hij dat het niet meer kon. 

Dus toen ik vandaag zei dat ik een leuk idee op pinterest had gezien om van een oud t-shirt en boodschappen-netje te maken mocht ik het oude shirt gebruiken. 

Het onderste deel van "de romp" gebruikte ik daarvoor. 

Een deel dichtnaaien , allerlei sneetjes maken en klaar.  

Helaas vergat ik  foto's van de werkwijze te maken.  

Maar hier is het resultaat. 

Of het bruikbaar is,  is de vraag.  Een paar boeken erin om te testen was geen probleem. 

Maar mooi?

 hmmmpf.

Nu had ik nog een stukje shirt over. 

De regen kletterde tegen de ramen en ik had nóg wat grappigs op pinterest gezien. 

(Oh, verslaving!!!)

Gniffelend ging ik aan de slag. 

Ik zou mijn man zoveel mogelijk van zijn geliefde shirt terug geven. 

Daarbij wat resten van zijn oude spijkerbroek. 

Hergebruik.

Melig en lekker creatief ging ik aan de slag. 

Zie je het al?

Nog vullen en wat gedroogde bruine bonen onderin zodat ie ook nog zitten kan. 

Mijn man kon de grap wel waarderen.  

Pop zit nu op de vensterbank in zijn werkkamer.

En ik had zo mijn middag mooi gevuld.

Nu vlug verder in deel 7 van de zeven zussen serie.  Ik ben er net in begonnen en hoop dat het net zo leuk is als de vorige boeken van de serie. 

Fijn Pinksterweekend gewenst.

Crea 21 J

J van Jarenlang Jongleren met tijd en energie.

Wat een drukke jaren liggen achter mij, de hectiek van het onderwijs met meer werk dan tijd, steeds meer moeten. De jaren dat ik naast een jong gezin de verkorte PABO deed, veel migraine had (sterk verbeterd door osteopaat), altijd pijn van de versleten knieën (sinds mijn 24e) tot ik eindelijk 5 jaar geleden knieprotheses kreeg en van die pijn was verlost!

Wandelen is weer mogelijk!

Soms vraag ik me af hoe ik het volhield. Mijn basis is goed, altijd was daar mijn geliefde, onze kinderen, familie en lieve vrienden om op terug te vallen. Ik zocht doorgaans rust en ontspanning in mijn creativiteit, vooral quilten, breien, borduren. 

Dat hield me op de been

Nu ervaar ik rust en ruimte door het vervroegde pensioen op mijn zestigste. Geen seconde spijt van die beslissing!

Daarom heb ik hieronder een kopje pensioen thee gemaakt.

 

Lekker creatief en een heel bijzondere wandeling.

Oeps, ik vergeet regelmatig weer een berichtje te plaatsen.

 De "Crea alfabet uitdaging  2021" berichten heb ik vaak al wat vooruit gemaakt en ingepland. Het mantelzorgen vroeg mijn aandacht en ook nog de 85e verjaardag van mijn moeder.  Ondanks alle coronamaatregelen heeft ze zich toch jarig gevoeld. Verder was ik heerlijk aan het fröbelen, heb een paar oude spijkerbroeken omgebouwd tot een tas, zoals deze. Heerlijk werk met dat kleumerige weer van de laatste tijd.

Ik had nog stofstroken van mijn badkamerkleedje over en haakte er een mandje mee.

De mooiste wandeling van de afgelopen tijd maakten we op 30 april op Landgoed Nienoord, Leek. Vlakbij huis.

Voordeel van gepensioneerd zijn is toch wel om op een stille doordeweekse ochtend in het bos te  wandelen. We hebben die keer erg veel dieren gezien en ik ving ze in mijn lens.

Het begon al meteen bij de parkeerplaats waar deze ooievaars het al druk hadden hun jong van voedsel te voorzien.

Hier is de grote bonte specht hard aan het werk. Echt vlak naast het pad. Ademloos stil staan kijken, genieten van alle vogelgeluiden, de betovering als je ineens zo'n prachtig dier ziet.

Daar kan geen meditatie tegenop.

Het fluitenkruid ontluikt, nog even dan zijn de bermen er weer vol mee.

Een goudvinkenpaar, eindelijk! Onze dag kon niet meer stuk, wat een schitterend vogeltje is dat toch.

Vooral het mannetje, hieronder,  de kleuren lijken er op geschilderd.

Voor het eerst gelukt hem te fotograferen. Daar werd ik erg blij van.

En dan de boomklever, voedsel zoekend op de grond in plaats van in de boom, vliegensvlug hupt hij heen en weer.

Vanaf het landgoed heb je mooi zicht op het oude kerkje van Midwolde, op de voorgrond foerageert familie ooievaar.

Prachtig is dat kerkje met die scheve toren. Het staat hier al vanaf de dertiende eeuw, met beroemd beeldhouwwerk van Rombout Verhulst (praalgraf in opdracht van Anna van Eeuwsum, vrouwe van Nienoord, 17e eeuw). Dat is een trots hier in Groningen, al die oude Groninger Kerken, daarom noemen ze Groningen ook wel het grootste openlucht museum van Nederland. Soms kun je ze bezoeken, altijd de moeite waard.

Link kerkje Midwolde.

En dan ineens zien we een reebokje grazend in het prille groen, hij trekt aan het struikgewas, kijkt even naar ons en eet door, wandelt door, en steekt na enige tijd het pad waar wij op staan op zijn gemak over. Op een meter of 30 afstand staan we ademloos te kijken, bokje neemt er zijn gemak van voor hij aan de overkant rustig de struiken in struint.

Wauw, wat bijzonder. Wij vervolgen onze wandeling en dan wacht ons nog een toetje, vlakbij de auto, twee spelende eekhoorns.

Hier een kenmerkend hek dat overal op het landgoed Nienoord te vinden is.

Wij voelden ons de koning te rijk na deze bijzondere wandeling.

Nu nog even een bijzondere, beschermde bloem die we op verschillende plekken heel dicht bij huis vaak zien in het voorjaar: de kievitsbloem.

En als uitsmijter twee tortelende duiven in de boom in onze achtertuin. 

Het moge duidelijk zijn, het is lente!

Alleen de zon beseft het nog niet helemaal.

groetjes, Conny