zaterdag 13 juli 2024

Limburg

 Na twee weken Zeeland brachten we onze laatste week vakantie met zijn tweeën door in Zuid Limburg.

We hadden een reisdag in de stromende regen en we kwamen aan op een prachtige maar erg modderige camping bij Schinnen. De terrassencamping is heel mooi gelegen op een heuvel. Na nog een avond regen hadden we er goed weer, eindelijk een beetje zomer!

Eerst maar eens een verkennende wandeling direct van af de camping.



Het voelt al echt buitenlands, dit mooi glooiende landschap.
Ik laat van een paar uitstapjes wat foto's zien.
We hebben een erg mooie wandeling gemaakt in de mergelgroeve bij Maastricht. Met een trap daalden we af. Van boven had je een overzicht op de groeve waar zich onderin meertjes hebben gevormd.



We liepen helemaal rond, stijgen en dalen, genieten van fraaie uitzichten , bloemen en insecten.




Ruim 7 km genieten was dat.

Een dag later werd er vanaf de camping een IVN wandeling georganiseerd en wij waren van de partij. De twee gidsen kenden de omgeving door en door en vertelden interessante verhalen over wat we te zien kregen: druiventeelt, een oude eik, de vroegere mijnbouw in de streek, uilen en vliegende herten, een kindermonument (n.a.v. een ontplofte granaat na WOII waarbij 8 kinderen omkwamen), bossen die privé eigendom zijn en al dan niet goed worden onderhouden en waaraan je dat kunt zien,  een kapel in het bos waar ze als kind elke dag een weesgegroetje moesten bidden.
Dit was echt een superleuke excursie, heel gevarieerd.


Daarna een middag Valkenburg. Het was er heerlijk rustig en het was leuk daar weer eens even te zijn.



Uit een van onze natuurbladen had ik een tip meegenomen over het "Maaslandschap" waar je bij Meers in de uiterwaarden kunt struinen. Er is niet echt een route of pad maar je kunt van grote kei naar kei lopen (Klauwen genoemd).  Alweer een erg mooi gebied met heel veel bloemen en vogels en natuurlijk de Maas. (België aan de overkant)



De Konik paarden zorgen voor het onderhoud. We zijn altijd wel blij als die niet te dichtbij staan.


Nog een laatste dag fietsen in de heuvels,


En op de dag van vertrek nog even een afscheids-ommetje.


Wat een heerlijk zomers weekje was dit en ondanks het weer, een fijne vakantie.
En nu,  twee weken later , lijkt het al weer veel langer geleden dat we terug kwamen.

Marthy gaf deze week een leuke tip om online etiketten te maken.  Ik heb er meteen een gemaakt voor op de pot bessensaus die mijn man deze week maakte.  Hij was er blij verrast mee. Marthy bedankt voor de tip.




groetjes, Conny

vrijdag 12 juli 2024

Zomerse risotto

Recept van de maand. 

Zomerse risotto


Als het met het weer niet wil zomeren maken we maar een zomers recept.

Wederom een vegetarisch recept voor 2 personen.

Ingrediënten:

2  knoflookteentjes
1 ui
1 prei
1 paprika (en/of 1 courgette)
1 venkelknol (deze waren heel klein , dus kocht ik er 2)
2 wortels (die had ik even niet in huis)
1 bouillon blokje en ongeveer een halve liter water 
risotto ( 75 gr.+ 225ml bouillion pp)
tijm
oregano
(alternatief: Italiaanse kruiden)
creme fraiche (klein bekertje)
Regannio kaas (raspen of als poeder) (Parmezaanse)
2 eieren.




Neem een ruime pan.

Kook water en los het bouillon blokje er in op en zet even weg.

Fruit knoflook en ui in olie 
Voeg na een paar minuten de risotto toe en fruit die mee tot de rijst wat glazig oogt.
Regelmatig omroeren.


Voeg een flinke scheut bouillon toe en breng aan de kook, laat zachtjes sudderen met het deksel op de pan.


Snijdt de overige groenten fijn en voeg toe. en doe nu ook tijm en oregano erbij.  Breng aan de kook. Als het geheel wat droog wordt weer al roerend een scheut bouillon erbij. Weer laten sudderen.

Kook ondertussen 2 eieren ( 6 a 7 minuten)

Voeg steeds wat bouillon toe en sudder tot de rijst droog en gaar is .

Voeg de creme fraiche en kaas toe en roer het goed door.

Serveer het gerecht met een gekookt ei.


Eet smakelijk.
groetjes, Conny

 

woensdag 10 juli 2024

Wat lief.

Janny publiceerde onlangs haar 2000e !! blogbericht.
Zij verlootte een prijsje onder de mensen die reageerden op dat bericht. 
En toen bleek ik de gelukkige die gister een prachtige verrassing in de brievenbus aantrof. 

Dat fleurde me op op een vervelende migrainedag. 

Kijk maar eens wat voor leuks er uit de envelop kwam. 


Een heerlijk zomers pakje met een zelfgemaakt notitieboekje en prachtige textielkaart met een landschapje, en dan ook nog een heel mooi etui.  Leuk om wat naaigerei in mee te kunnen nemen. 

Janny nogmaals heel hartelijk bedankt!

Groetjes Conny

zondag 7 juli 2024

Zaterdag-regen-storm en ecoprinten

Zaterdag begon al druilerig en ik had al bedacht te gaan ecoprinten. Ditmaal op papier.
Met ecoprinten maak je een afdruk van bladen op papier of stof.

Ik had de avond van tevoren al aquarelpapier in ruim water met aluin gedompeld. Dit proces heet beitsen en is bedoelt om te kleuren van de tannine uit de bladen beter op te kunnen nemen.

Tijdens mijn ochtend wandeling verzamelde ik van alles in een grote plastictas.



Al dat plantmateriaal gaat dan nog een halfuur in ijzerhoudend water. Dat kun je maken met bijv. roestige spijkers of zoals ik deed met een klein theelepeltje ijzersulfide in een emmer water. Het maakt dat de tannine, de kleurstoffen straks beter loslaten.
Ondertussen schijnt de zon en plenst even later de regen weer tegen de ruiten.


Ik heb toch ook mijn antieke lapje uit Veere in aluin water gezet nu ik toch bezig ga. Eco printen gaat ook goed op natuurlijke stoffen als katoen, linnen en zijde. 
Ik had, dacht ik, het stijfsel er al uit gewassen. Het is een strook, vertelde de verkoopster me, die voor een muts van de klederdracht was gebruikt.


In mijn oude grote verfpan staat een roostertje op pootjes. Ooit gevonden aan de straatkant bij spullen die iemand weg wilde gooien. Dat kwam mij goed uit, ik was al lang bij kringlopen op zoek geweest naar zo'n rooster. Ik had geluk, het past precies in mijn pan.
(ps: verfpannen nooit meer voor eten gebruiken)


Nu kan ik verder werken. Ik leg de bladen eerst op het natte papier  en rol het  zorgvuldig en strak om een stokje. Daarna heel stevig omwikkelen met touw. (Ik gebruikte stokjes van de gesnoeide vlinderstruik maar ik denk dat ik beter eens een bezemsteel kan verzagen, dat is een fijnere dikte)
De dikste rol is de stofrol, die zit om een pvc buisje.
De stof/papier leg je glad op bijvoorbeeld een aanrecht, planten er op, dan een laagje bakpapier om te veel doordrukken te voorkomen. Ook dit strak oprollen en goed vastbinden. Ik begin bij stof met het omwikkelen met katoenen stroken en daarna touw. Hoe nauwer het contact van de planten op de stof/papier hoe beter wordt de print.


De volgende stap: in de pan eerst een laagje water tot pakweg een cm onder het rooster, dan alle rolletjes er op en zachtjes 2 uur laten stomen met het deksel erop.



Na een uur de rolletjes met zo'n barbecue tang omkeren.


Ondertussen stormde het en in de tuin zag ik dat ons boompje dat niet helemaal hebben kon.
Maar steeds weer kwam de zon er door.
Toen de twee uur stomen er op zat en de boel in de pan moest afkoelen ging ik op de fiets boodschappen doen.
De windstoten waren pittig (maar ik rijd gelukkig elektrisch) en het was eng om onder de zwiepende bomen, om de afgeblazen takken, heen te rijden.
Terug maar even een boomloze route gekozen.

 

Dan het uitpakken. Dat is altijd op een hele leuke manier spannend. Zou het gelukt zijn?


Het begint met een teleurstelling als ik de stofrol losmaak en de blaadjes weghaal. Alleen wat vlekken.
Ik vrees dat er nog teveel stijfsel in heeft gezeten waardoor de prints niet gepakt hebben. Die mag later nog eens in de herkansing. Ook dit hoort bij dit soort verfexperimenten: het kan mislukken.


Ik wil de lap buiten hangen en zie dan de lucht, toch maar niet...


Dan begint het feestje van de papierprints.

Oh, kijk de blaadjes van de solidago, knalgeel. Ik heb daar ook wel eens wol geel mee geverfd.


Eikenblad


Ik denk dat dit van de hazelaar of de braam is.


Lijsterbes en els.


Deze ster is van een boom in de buurt, maar geen idee hoe die heet.


Bes- en perenblad


Wauw, hier word ik blij van.


Nu het papier laten drogen. Eigenlijk had ik het opgerold moeten laten drogen , maar ik was te nieuwsgierig.
Als het droog is kun je het met de strijkbout glad strijken en daarna ga ik bedenken waar ik het zoal in kan gaan verwerken.
Mijn nieuwe natuurdagboekje of collages of.....
Dat gaan we zien. Ik heb veel lol gehad aan het proces, ik zeg bij dit soort experimenten altijd dat ik mijn heksenketel op het vuur heb gezet (dat doe ik vaker als manlief de hort op is) want er komen vreemde geuren af (ventileren!)

Fijne zondag, het lijkt wat zomerser te worden deze week, heerlijk.
groetjes, Conny



zaterdag 6 juli 2024

Lekker bezig met lapjes en draadjes

En ineens is die creatieve impuls er weer.  Mijn man is met een stel vrienden een week aan het fietsen en ik heb het rijk alleen. 
Jullie weten langzaamaan vast dat ik dol ben op zelfgemaakte boekjes. 
Nu gebruik ik eens een oud bestaand notitieboek, op A5 formaat, en ga daar een stoffen kaft omheen maken. 

Eerst op een lapje wat leuke stofjes neerleggen. 


Het basis lapje heb ik eerst globaal op maat gemaakt. 


Na het spelden eerst alles rijgen met knal oranje rijgdraad.


Het idee haalde ik uit dit boekje. 


En ineens wist ik een bestemming voor mijn te maken boekje. Het oude schrift wordt een soort natuurdagboek.
Ik kan er wandelingen e.d. in noteren en bijvoorbeeld gedroogde bloemen in verzamelen en wat ik verder maar verzin. 


Tijdens de EK wedstrijden worden de eerste steekjes gezet en versiering aangebracht. 


In het Engels: " slow stitching" genoemd. 
Een rustgevend en best langdurig proces van steekjes zetten. 


Daar geniet ik van. 

 

Wordt vervolgd. 

Groetjes Conny 

 

donderdag 4 juli 2024

Zeeuws- Vlaanderen (veel foto's!)

Al heel lang stond op ons reiswensenlijstje:  "Zeeuws-Vlaanderen" We zijn er nog nooit geweest.

Vanaf Groningen niet direct een bestemming waar je voor even een weekeindje heen gaat. In de voorbereidingen van "waar dan in Zeeuws-Vlaanderen?" bedacht ik  dat  Betty altijd zo enthousiast is over Groede. Ook van vrienden en internet leerden we dat het deel aan de westkust erg mooi zou zijn.

Op 14 juni reisden we vanaf Veere (hemelsbreed niet meer dan 25 á 30 km maar over de weg ruim 70!) naar een kleinschalige, eenvoudige boerencamping aan de Nieuwkerkse Kreek, vlakbij Groede.

We kregen een prachtige plek aan de Kreek. nu hopen dat het weer wat meewerkt.


Aan het eind van de middag zijn we nog even naar zee gefietst, maar 5 km verderop.
In Groede zagen we een leuk pleintje om de kerk en bij een boer kochten we verse groenten in een kraam.



En daar waren ze: die karakteristieke strandpalen die ik vaak bij Betty zag.



Op de avond van die eerste dag kreeg mijn man hoge koorts, ik schat dat het zeker zo'n 39 graden was. 
Kou gevat.....
Op dag twee ging ik op de fiets er maar even alleen er op uit om in het 4km verder gelegen Oostdorp boodschappen te doen. Manlief slaapt door de dag.
Ik kwam heen en terug langs deze fraaie watertoren.
Zie ik het nu goed? In de onderste druppel lijkt wel een mens afgebeeld.


Grappig is dan weer dat Betty deze week op haar blog net een uitleg deed over deze toren en dat de kunstenaar zichzelf in de druppel uitbeeldde. Je ziet het eigenlijk alleen als je flink inzoomt. Leuk zo'n detail.

Het was te koud om buiten te zitten en ik vermaakte me naast zorg voor de zieke met mijn boek en een haakwerkje. Wel met mooi zicht op de kreek!


In de avond liep ik met schoonzus en zwager mee om de hond uit te laten.




Licht en lucht waren dramatisch mooi!

 


We waren voor de bui weer binnen. De dag erna was mijn man genoeg opgeknapt voor een autoritje. Breskens vonden we wel heel erg lelijk.....





Het platteland richting IJzendijke. We merken hier veel Vlaamse invloed, in bouwstijl en in landschap. De huizen opvallend klein. Het lijkt me geen welvarende streek.



Ineens twee patrijzen in het veld!


IJzendijke in de regen, een klein maar fijn plaatsje. Winterjas aan, dat weer wel.


En toen..... waren schoonzus en ik een dag koortsig en ziek.
Gelukkig knapten ook wij weer vlot op en  het weer ook. 
We konden gaan fietsen.
Vanaf Breskens naar Cadzand en Retrangement loopt een fantastische fietsroute pal langs zee. 
Dat was enorm genieten. 








In de avond fietsten we nog even 2 km naar een vogelkijkhut.
De kluten hebben jongen!


Daar gaan pa en ma met hun drietal.
Op de een of andere manier moesten we allebei aan ons eigen, al lang uitgevlogen drietal denken.


Bij Sluis liepen we over de fraaie vestingwal en door het gezellige centrum



Een  zonnige fietsdag voor onze mannen (naar Brugge) en schoonzus en ik vermaken ons (eindelijk!) in de zon op de camping.




We zien het vlas elke dag wat blauwer worden.



Op de dag voor vertrek is het mijn zwagers beurt om ziek te zijn. Wij maken een fietstochtje en ontdekken het prachtige nieuwe natuurgebied Waterdunen vlakbij Breskens.





Nog een avondommetje om afscheid van de kreek te nemen.




Zo dat waren een hoop plaatjes. De dag hierna vertrekken wij naar Limburg en schoonzus en zwager naar huis. Ondanks ziekte en weer hebben we ons weer goed vermaakt samen. We hebben genoten van de prachtige kust en lieflijke plaatsjes. 
Groetjes, Conny