Dear Jane: Het laatste draadje is afgehecht!!!

Voltooid.

Af.

Klaar.

In 2009 begon ik aan de quilt die vrijwel elke quiltster wil maken. 

 De Dear Jane quilt.

 De originele quilt werd gemaakt door Jane Stickle gedurende de Amerikaanse burgeroorlog.   Brenda Papadakis maakte er een boek van met de patronen van 225 blokken.

Sindsdien waagden heel veel quilters wereldwijd het hem na te maken. 

Ik koos er voor om met reproductiestoffen te werken,  zoveel mogelijk verschillende.  

De blokken zijn soms heel ingewikkeld,  soms juist heel gemakkelijk. 

Soms ging het vlot, soms langzaam. 

Het doorquilten bleef soms jaren liggen vanwege artrose pijn in handen, armen, schouders of gewoon omdat er geen tijd voor was. Maar als het kon pakte ik Jane er weer bij, dan maar een blokje per keer doorstikken.

En eergisteren was ineens ook het laatste blokje klaar. 

Vlot een bies maken en er met de naaimachine aanzetten. En dan nog twee middagen de bies aan de achterzijde met de hand vastzetten. 

En dan ineens ligt hier het laatste draadje!

       Voor het laatste stukje van de bies. 

Afgehecht.

Zucht.

Klaar.

Blij 

Heel blij.

Genieten.

Mijn dear Jane is af!

 Nu kunnen we er ons in hullen, ons onder warmen en gebruiken. 

Fijne week gewenst, Conny

Voortborduren

 Herstellende van corona kon ik fijn verder borduren aan de rasters van de maanden van de rest van het jaar. 

Hier vast en klein inkijkje. 

Al deze vakjes kunnen tzt gevuld worden. 

Het is erg leuk en bemoedigend om al jullie reacties op dit borduurproject te lezen.  Ik zie vaak dat jullie denken dat het erg lastig is om elke dag iets te verzinnen .

Dat valt me tot nu toe juist reuze mee. 

Neem nu de eerste dagen van April. 

Heerlijk weekend met de kinderen .

Nog even ter ere van de 65e verjaardag van mijn man die we moesten uitstellen.

We zien elkaar niet zo vaak want twee van hen wonen in Utrecht. Dan is het extra genieten als iedereen er is. 

Hieronder weergegeven. 

Zondag een heerlijke lentewandeling leverde voor dagen inspiratie . Madeliefjes.  Knip.  Foto. Tekenen  borduren. 

Speenkruid. Als dat bloeit komt voor mij het voorjaar er echt aan!

Knip. Foto. Tekenen.  Borduren. 

Dankzij de huisarts lijkt de voorhoofdholteontsteking eindelijk te herstellen. Ook de energie is aardig terug .

Nu genieten van het heerlijke lenteweer.

Groetjes,   Conny

Borduren in maart

 Hieronder de vakjes van maart.

Ik heb me hier en daar laten inspireren door vondsten op pinterest.  Leuk om zo nieuwe motieven en steken te leren.

Hieronder een rommeltje dat ik buiten vond. 

Zo vrolijk geel,  het paste voor mij bij die dag.

Veel grijs in maart vanwege de Corona die we opliepen. Nog een lange staart in de vorm van een voorhoofdsholteontsteking en minder energie.  Maar dat komt wel weer goed. 

Op naar april!

Groetjes,  Conny

ATC ruil

 Mieke (klik) organiseert weer een ATC ruil. Je maakt dan 3 kleine artistieke kaartjes in een techniek naar keuze en stuurt die naar haar.  Zij verzorgt dan de rest van de ruil.  

Ik ben meteen begonnen! 

Ik wist meteen dat ik iets met de techniek wilde doen die ik afgelopen jaar heb geleerd, na een online les van Ruth Norbury.  Hieronder het begin...

De rest laat ik pas zien na de inlever- datum.

;)

De mist trekt op.

 De covid mist in hoofd en lijf lijkt wat op te trekken.  Ik, we (mijn man ook) zijn er nog niet. 

Ik ben een week echt flink ziek geweest, een week koorts en allerlei andere corona klachten.  Toen het me weer lukte, heb ik met grijs geborduurd.  Het covid virus in paars middenboven.

Grijs, omdat ik een hoofd vol watten had,  een soort mist, kleurloze dagen.

Mijn man werd vorige week 65. Stilletjes,  samen,  hoestende en puffend  gevierd. Alles afgezegd wat we van plan waren. Dat gaan we later maar inhalen. 

Woensdag toch wezen stemmen.  De rest van t hokje gevuld met de chaos in mijn hoofd. 

In t onderste vakje (foto hieronder) een beetje voorjaarsgeel tussen het grijs.  Narcissen en ontluikend speenkruid,  de lentebodes die ik tijdens t eerste, moeizame, ommetje zag. 

Vandaag dag 11 na de eerste klachten.  Weer wat verder op weg naar herstel.  Roze kersenbloesem tussen de grijze takken.

En in de tuin zoekt de merel nestmateriaal en duikt daarmee de haag in. 

Elke dag wat verder aansterken nu. Voelde als een stevige griep, maar toch wat anders.  (Hoewel ik me niet herinneren kan dat ik voor t laatst griep had) Ben een paar dagen reuk en smaak kwijtgeweest  maar gelukkig komt dat ook al weer wat terug.  

Mijn moeder is ook herstellende, weet niet meer dat ze zo ziek is geweest.  Soms is dementie een zegen...

Ik krijg weer zin om te handwerken,  ook een signaal dat ik beter wordt. 

Ik ga mijn breinaalden er weer bijpakken.  Tot gauw. 

 

Een nieuwe workshop en nog meer.

 Een week of twee geleden volgde ik de online workshop van Susie Vickery op textile artist.org.

Deze dame woonde op vele plaatsen in de wereld, zette er mooie projecten met vrouwen op.  En ze is textiel kunstenares. 

Kijk vooral eens op haar website. 

Zij leerde ons op een aanstekelijke wijze een portret te borduren. Als basis nam ik deze vriendelijke oude dame, die ik op  internet vond. 

En dit is mijn geborduurde versie geworden. Echt iets om meer mee te experimenteren. In een volgend portret kan ik ook kleur toepassen. 

Erg leuk om te doen. 

Deze week weinig handwerk, want mijn oude moedertje is ziek.  Er heerst buikgriep in het verzorgingshuis en ik ging elke dag even kort bij haar op bezoek. Er wordt heel goed voor haar gezorgd.  Maar we waren ook wat bezorgd.  Het leek niet echt op buikgriep. 

Wat het wel was werd duidelijk toen ik donderdag namiddag in korte tijd hoge koorts kreeg, keelpijn,  raar hoofd, raar kuchje. Ik vertrouwde het niet en zocht gauw de laatste zelftest op die we nog hadden.  Er stonden voor t hele weekend leuke afspraken op de agenda..... (de minister kan nu wel zeggen dat alle maatregelen zijn opgeheven, ik blijf voorzichtig. )

De eerste drupjes zaten er nog maar net in toen er meteen twee steepjes verschenen op het teststrookje. Corona, ondanks alle prikken en boosters....

Maar, dat betekende ook dat ik  het waarschijnlijk bij mijn moeder heb opgelopen.  Zij hebben haar meteen getest,  ook positief. Dus daar kan de beschermende kleding weer aan als ze haar verzorgen.  

Daar zit ik dan ziek te zijn.  Kan alleen maar even naar de mooie sneeuw in de tuin kijken. Geen sneeuwwandeling voor mij, afstand houden van mijn man die nu op de logeerkamer slaapt..... en flink grieperig.....

Maar ik wist meteen wat ik wilde borduren gisteren.  Dat lukte met wat moeite. 

Het virus dat me dan toch te pakken heeft gekregen en de sneeuwvlokken van gister. 

En voor vandaag de warme muts. 

Nu maar uitzieken en vooral hopen dat mijn moeder ook weer gauw opknapt.

 

 Groetjes  Conny

 

Lekker door borduren en rasters maken.

De eerste steekjes voor maart zijn alweer gezet. 

Ik heb weer een nieuw raster geborduurd. 

Het vlindertje had ik al eerder laten zien.

Van een historische kaart trok ik het wegenplan over van mijn dorp en borduurde dat met perle garen. Een grappig frutsel, met betekenis voor mij.

Hier heb ik lekker intuïtief zitten borduren. 

En nog een blaadje in een voor mij nieuwe techniek. 

Afgelopen dagen begon ik met rasters  ontwerpen voor de volgende maanden van het jaar. Het is me gelukt allemaal verschillende te maken. Elk met voldoende vakjes per maand.

 

Daarna kon ik de rasters overnemen op stof. Ik heb geen lichtbak, dus met schildertape plakte ik eerst het papier op het raam. Alle lijnen met dikke stift overgetrokken.

Daarna de stof er goed overheen plakken en met blauwe, wateruitwisbare stift overtrekken. 

 

Het was een ongemakkelijke houding om dit klusje te doen, dus geregeld pauzeren.

Hieronder links zie je april, rechts mei.

En hier ligt de rest van het jaar klaar. Die rasters borduren is een karweitje voor bij de tv of tussendoor. 

Ik kan er mooi het dikkere perle garen van mijn moeder voor gebruiken. (Nog in het doosje waarin het zat toen ik het kreeg)

Groetjes,  Conny