Joepie! Sneeuw en zon.

 Gauw naar buiten!

Tijdens het ontbijt was er een flinke sneeuwbui en er lag ook nog wat sneeuw van de eerdere dagen.  Toen even later de zon er bij kwam trokken we vlug de wandelschoenen aan. 

Loop maar even mee. 

100 meter van huis,  we wonen aan de rand van het dorp,  over de brug. 

Dan ons favoriete rondje langs de boerderij.  Gister liep ik daar nog te glibberen op het ver-ijsde pad. Nu knispert de sneeuw onder onze voeten.

Dan langs het weiland.  Die donkere lucht belooft nog meer sneeuw. 

Dit pad verveelt ons nooit.

Na het bevroren en besneeuwde modderpad de bocht om. Prachtige lucht. Even stilstaan om er van te genieten, de zon te voelen op ons gezicht.

De hoofdvaart over. De sneeuwbui haalt ons in.

Nog even door dit oude laantje en we zijn weer thuis. 

Lekker opgefrist beginnen we aan de rest van de dag.

Groetjes Conny

Sneeuw, Groepsquilt, Rammelende rails 2

 Gister werden we al wakker met wat sneeuw.  Glibberen naar de bee op de fiets.  Vannacht en vanmorgen viel er meer sneeuw. Heerlijk ommetje in de frisse kou, daar word ik altijd heel blij van.

Vanmiddag zien we zelfs de zon! 

Gister op de bee nam iemand afscheid.

Het was "blue monday"  dat kun je hier wel zien.  Wij quilters nemen dat letterlijk☺

Sinds ons quiltweekend in november werkten we in het geheim aan een quiltje voor het beelid dat gaat verhuizen. 

In hoog tempo maakten de 12 leden elk een blokje, ik verzamelde ze en zette de top in elkaar.  De volgende persoon ging hem doorquilten, weer een ander zorgde voor de afwerking ( bies en ophangtunnel) en de laatste borduurde een prachtig label dat we er tijdens de bee nog aan zetten.

We namen rood wit blauw ( ons lid vertrekt naar t buitenland) als thema en ieder maakte een blokje naar eigen smaak. 

(Wij herkennen de maakster er in, ieder een eigen stijl.)

Het cadeau was een grote verrassing en we hadden nog een laatste gezellige bee ochtend met haar erbij. 

Vandaag werkte ik verder aan mijn rammelende rails deel 2.

Al jaren verzamel ik oude overhemden.  Als de stof me aanstaat wordt een oud exemplaar niet weggedaan maar verknipt en in een bak gestopt. Soms zie ik een mooi  kringloopoverhemd, die gaat dan mee naar huis. Wassen, knippen en in de bak( ken)

(Dat zijn er inmiddels 4)

Eerder scheurde ik overhemdstroken en haakte er ( moeizaam) een badkamerkleed/voddenkleed van.

T ding gaat al weer een paar jaar mee.

Mooi hergebruik dus ( en goed wasbaar, voor wie zich dat afvraagt)

Laatst stond er een leuk patroon in het quiltnieuws dat "rammelende rails" werd genoemd. Ik maakte er met batikstof een klein quiltje van (klik)

Ik vond het een fijne snijtechniek om mee te werken.

Ik ben nu al even bezig om er met overhemdstoffen een grote quilt van te maken.

Soms even uitleggen op de grond.

Ik heb al uitgerekend dat ik 14 stroken alleen al voor de breedte nodig heb.

Misschien ga ik nog wat variëren in de breedte van de blokken....

Hier ben ik nog wel even zoet mee.

Groetjes Conny

 

Recept van de maand: hartige taart.

 Vegetarisch: hartige taart met kool, kerrie, cashewnoten en kaas.

Voor 4 personen. 

Een vlot voor te bereiden taart.  Na pakweg 15 minuten kan hij voor 35- 40 minuten de oven in.  

Je hebt nodig: een ovenschaal of springvorm. Genoeg plakjes bladerdeeg om de vorm mee te bekleden.  Ik maakte het voor 2 personen (ruim genoeg, we konden er twee keer van eten)

Voor de vulling:

Halve spitskool

3 teentjes knoflook

2 uien

Handje (of meer) cashewnoten

Handje rozijnen

50 gram geitenkaas (hoeft niet)

Kerrie

Snijd al de groente en laat dat even bakken met anderhalve eetlepel kerrie.

Verwarm de oven voor op 200 graden

Bekleed ondertussen de ovenschaal met bladerdeeg. Vergeet niet met olie in te vetten.

Strooi een handje rozijnen en eventueel wat brokjes geitenkaas op de bodem van de schaal.

Saus:

4 eieren

200ml kokosmelk

100 gr jonge strooikaas

Klop 4 eieren los met de strooikaas en kokosmelk.

Schep de vulling in de ovenschaal en giet het ei mengsel er over. 

 35-40 minuten bakken op 200 graden.

Eet smakelijk.

Groetjes,  Conny

Ode aan mijn moeder, alle vakjes zijn gevuld

Gister zette ik de laatste steekjes voor de maand december.  Maar eerst laat ik november even zien. 

In november werd ik 64, dat heb ik er ook ingezet. 

En vanwege alle onrust in de wereld plaatste ik er het vredesteken in. 

Verder vooral intuïtief de vakjes gevuld. 

December kreeg iets meer blokjes met voor mij betekenis. 

De kerstboom , 5 bolletjes voor de gezellige kerstdagen met onze drie volwassen kinderen. 

Hier onder een vager wordend alfabet. Mijn moeder begint beetje bij beetje haar taal te verliezen. Nu aan 't eind van dit project sta ik voor mezelf extra stil bij dementie. Zelf beseft ze het gelukkig niet meer.  En dit project en de mantelzorgjaren helpen mij bij het verwerken ervan.  Ik heb het gevoel al een groot deel rouw achter me te hebben. Ik accepteer hoe het nu is en geniet met haar van de kleine dingen die haar vreugde geven. 

Het werken met al haar handwerkmaterialen in dit project geeft vorm aan mijn gedachten.  Mijmeren.  Van haar erfde ik mijn creativiteit. 

Daarom noem ik het een ode aan mijn moeder. 

(Zie voor dit project de linkjes onder dit verhaal)

Het extreem natte weer moest er ook in.  En onze rit langs de hoog staande Ijssel.

En dan de data 1-1-23 en 31-12-23. Een jaar lang borduren. Dat zegt genoeg. 

Het was een prachtige uitdaging. Hier zie je alle maanden op een rij.

Elke maand is 30x30cm. 

Nu ga ik uitdenken hoe ik ze in een textielboek in kan gaan binden.

Groetjes Conny

 

Twee wandelingen, Nienoord en Grolloo

Donderdag 4 januari was het droog hier in Groningen en besloten we ons daagse ommetje op Landgoed Nienoord (Leek) te maken. We waren nauwelijks onderweg of de zon kwam er bij.

Zon, wat was dat ook alweer?

In het haventje hadden de bootjes duidelijk last van de verhoogde waterstand. 

Wauw, de zon, het verhoogde water, de dreigende luchten. Tijd voor wat mooie plaatjes!

Deze haalde zelfs de NOS pagina met updates over het hoge water 😄

We liepen min of meer om het landgoed heen en kwamen na een stuk door t bos weer uit bij borg Nienoord. 

Zie deze link voor meer informatie

De aalscholver liet er zijn vleugels drogen.

Vanmorgen gingen we al vroeg uit de veren want we hadden ons opgegeven voor een IVN winterwandeling in Grolloo (Drenthe) De mensen staan er niet herkenbaar op dus laat ik ze toch even staan,  om te laten zien dat we letterlijk door dik (modder) en dun (water) moesten lopen. Leve de goede wandelschoenen.

Er zat een enorme groep wilde zwanen. Kleiner dan de knobbelzwaan en de snavel is deels geel. Er werd geschat dat het er een stuk of 60! waren. Ze overwinteren hier maar broeden noordelijker.

Ik moest flink inzoomen, maar ze zijn wel herkenbaar in beeld gekomen.

Iemand zei dat hij hoopte nog een klapekster te zien en bijna direct erna zag een andere deelnemer er een zitten. Gelukkig bleef hij zitten waar hij zat. Ik zag hem voor het eerst (en dat geldt ook voor de wilde zwanen) 

We zagen ook  piepkleine en beweeglijke goudhaantjes maar verder hielden de dieren zich schuil. Maar de omgeving was wondermooi en al dat water maakte het heel bijzonder.

Bevervraat.

Een heel fietspad wordt hier ondergraven door bevers. We hebben de beverburcht ook gezien, maar de bewoners lagen waarschijnlijk lekker te slapen, die zagen we niet.

De oude ANWB paddenstoel houdt moedig stand in het nieuwe beekje....

Nat, natter, natst.

Na een hele ochtend in het bos sloten we de leuke en leerzame ochtend af in een warm café in Grolloo. Zo'n excursie is voor herhaling vatbaar.

groetjes, Conny

 

Daar zijn we dan in 2024

 Ik wens jullie allemaal een goed, gezond, creatief en vredig 2024.

Eerst wat beelden van vuurwerk in onze straat. Ik ben geen fan, we blijven dan binnen.  Door de wind kwam het siervuurwerk tot vlakbij ons raam boven.  Daardoor kon ik aardige foto's maken. 

We hadden erg gezellige dagen met onze kinderen die ditmaal allemaal wat langer bleven.  Mooie gesprekken,  spelletjes en als het even kon een wandeling. 

Op 30 december ging ik eerst naar mijn oude moeder in het verzorgingshuis.  Ze was niet zo fit.

's Middags naar Paessens- Moddergat, haar geboorteplaats aan de Friese noord kust,  voor ons een favoriete plek om uit te waaien bij de Waddenzee. Je kunt er heerlijk buitendijks wandelen.

Toen op nieuwjaarsdag ook het laatste kind naar huis was, gaf ik toe aan mijn behoefte aan wat crea-tijd. Het huishouden kan wachten;)

 Ik maakte een boekje voor mijn ATC kaartjes. Naar een idee dat ik zag bij Josephine (klik) op haar "creation" blog.

Ik deed tweemaal mee aan de leuke ATC ruil die Mieke organiseerde. ATC staat voor Art Trading Cart. Oftewel creatieve, zelfgemaakte kaartjes ruil ( Ze zijn iets groter dan een visitekaartje)

Ik had geen goede plek voor ze en dit boekje leek me een goed idee.  Ik maakte drie katernen met envelopjes en maakte daar een geheel van. ( Ik moest er natuurlijk wel weer een eigen draai aan geven)

Vandaag is het tijd voor de "omgekeerde kerst". Vaak laat iedereen zien hoe ze het gezellig maken voor de feestdagen.  Ik laat nu maar eens het omgekeerde zien, hoe alles weer voor een jaar in de dozen gaat. 

Dag boom. Tot volgend jaar. 

Wij gebruiken alle kerstspullen oneindig vaak,  tot ze stuk gaan. Altijd rood zilver wit en niet elk jaar wat anders. 

Nog even de nieuwe lampjes oprollen. Nieuw want de oude waren denk ik op. Er zat een vreselijke pieptoon in de stekker, zo erg dat ik de boom bijna niet meer aan wilde hebben.  Dus toch maar vervangen  en deze lampjes piepen gelukkig niet. 

Vanmorgen nog even grinniken om Siegmund in de krant. 

Groetjes Conny